nieuws

Gedragsregels

bouwbreed

Graag reageer ik alsnog op het artikel ‘Grote bouwers formuleren gedragsregels, houvast voor onderaannemers’ in Cobouw van 30 januari (nummer 20). Daarin staat dat de zeven grootste bouwbedrijven van Nederland de samenwerking met hun onderaannemers en toeleveranciers sterk gaan verbeteren. Het lijkt mij een déjà senti van het verleden. Toen spraken de hoofdaannemers soortgelijke woorden over samenwerking, vooral als de prijs naar beneden bijgesteld moest worden. Nou, ik kan zeggen de samenwerking duurde tot de overeenkomst. Daarna kreeg men te maken met een uitvoerder die niets van samenwerking wist of zijn organisatie niet op orde had maar wél bij de eindafrekening met zogenaamde leugenbriefjes de laatste termijnen probeerde te stelen (ook dat men verplicht V.C.A. en ISO moest hebben om voor het bedrijf te mogen werken, behoudens als er iemand gevonden werd die het voor een dumpprijs deed). Kosten gemaakt door de organisatie van de opdrachtgever werden nooit betaald of op criminele wijze met leugenbriefjes verrekend. De bedoelingen zijn goed. Vooral om de absurde faal- en desorganisatiekosten onder controle te krijgen. Maar dan moeten de partijen – inclusief de uitvoerders bij de voorbereiding – ook weten wát zij afspreken. Uiteraard moeten zij deze afspraken ook nakomen door wekelijks verslagen met de voor-en nadelen en gevolgkosten (ongeacht de partijen) te overhandigen. Dus niet achteraf op criminele wijze de boel afrekenen. Ook de koop- en verkoopvoorwaarden van beide partijen dienen gerespecteerd te worden. Het uitleuren door bepaalde bedrijven moet vermeld worden en er moet meer teamverband zijn tussen hoofd- en semi -uitvoerders. De heren inkopers moeten bovendien geen verdeel- en heerspolitiek voeren (voor de rest zoeken ze het op het werk maar uit). Men is bezig uit naam van de hoofdaannemer een kwaliteitswerk te realiseren en dat vraagt teamwerk. Kortom, de opzet en de wens om tot fatsoenlijke gedragsregels te komen is natuurlijk een goede zaak, maar het invullen kan een déjà vu worden of werkelijkheid. Geef het proces de tijd en maak pas later de balans op.

Graag reageer ik alsnog op het artikel ‘Grote bouwers formuleren gedragsregels, houvast voor onderaannemers’ in Cobouw van 30 januari (nummer 20). Daarin staat dat de zeven grootste bouwbedrijven van Nederland de samenwerking met hun onderaannemers en toeleveranciers sterk gaan verbeteren. Het lijkt mij een déjà senti van het verleden. Toen spraken de hoofdaannemers soortgelijke woorden over samenwerking, vooral als de prijs naar beneden bijgesteld moest worden. Nou, ik kan zeggen de samenwerking duurde tot de overeenkomst. Daarna kreeg men te maken met een uitvoerder die niets van samenwerking wist of zijn organisatie niet op orde had maar wél bij de eindafrekening met zogenaamde leugenbriefjes de laatste termijnen probeerde te stelen (ook dat men verplicht V.C.A. en ISO moest hebben om voor het bedrijf te mogen werken, behoudens als er iemand gevonden werd die het voor een dumpprijs deed). Kosten gemaakt door de organisatie van de opdrachtgever werden nooit betaald of op criminele wijze met leugenbriefjes verrekend. De bedoelingen zijn goed. Vooral om de absurde faal- en desorganisatiekosten onder controle te krijgen. Maar dan moeten de partijen – inclusief de uitvoerders bij de voorbereiding – ook weten wát zij afspreken. Uiteraard moeten zij deze afspraken ook nakomen door wekelijks verslagen met de voor-en nadelen en gevolgkosten (ongeacht de partijen) te overhandigen. Dus niet achteraf op criminele wijze de boel afrekenen. Ook de koop- en verkoopvoorwaarden van beide partijen dienen gerespecteerd te worden. Het uitleuren door bepaalde bedrijven moet vermeld worden en er moet meer teamverband zijn tussen hoofd- en semi -uitvoerders. De heren inkopers moeten bovendien geen verdeel- en heerspolitiek voeren (voor de rest zoeken ze het op het werk maar uit). Men is bezig uit naam van de hoofdaannemer een kwaliteitswerk te realiseren en dat vraagt teamwerk. Kortom, de opzet en de wens om tot fatsoenlijke gedragsregels te komen is natuurlijk een goede zaak, maar het invullen kan een déjà vu worden of werkelijkheid. Geef het proces de tijd en maak pas later de balans op.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels