nieuws

Bejaarde Moerdijkbrug weer sch eurvrij

bouwbreed

Bijna zestig stalen inzetstukken zijn nodig om de grote scheuren in de westbaan van de Moerdijkbrug te repareren. Kleinere scheuren worden dichtgelast, voordat hogesterktebeton de bejaarde brug geschikt maakt voor de sterk toegenomen verkeerslasten.

De problemen concentreren zich op de door vrachtwagens drukbereden rechterrijstrook. En dan vooral ter hoogte van de einddwarsdragers van de tien overspanningen die de Moerdijkbrug telt. Dat was bij de oostbaan die vanaf 2005 werd versterkt, precies zo, legt constructeur Frank van Dooren van Rijkswaterstaat uit. Daardoor stond de teller op voorhand van de opknapbeurt waarmee TBI Haverkort Voormolen eind vorig jaar begon, al op veertig stalen inzetstukken. Nadat de asfaltslijtlaag was verwijderd en het dek goed kon worden onderzocht, kwamen daar nog eens een kleine twintig grote scheuren aan het licht. Die worden allemaal uitgebrand, waarna er een nieuwe plaat van 60 bij 150 centimeter in wordt gelast. Ditmaal 16 millimeter dik in plaats van de oorspronkelijke 10 of 12 millimeter.
De in 1976 op de veertig jaar oude pijlers gelegde Moerdijkbrug is opgebouwd als een kokerprofiel van 3,5 meter hoogte en 43 meter breed. Om de 4 meter zijn er dwarsschotten geplaatst. Het dek bestaat uit een zogenaamde orthotrope plaat, versterkt met troggen op een onderlinge afstand van 60 centimeter. Waar deze troggen de dwarsschotten kruisen, is een opening in het schot gemaakt en wordt het rijdek plaatselijk dus niet ondersteund. Vooral op deze plek heeft de stalen dekplaat last van vermoeiing door de hoge belasting van het vrachtverkeer.

Opgespoord

De andere scheuren zijn door staalcombinatie Takke Knook opgespoord met de TOFD-methode. Die detecteert scheuren vanaf een hoogte van 3 millimeter. Vanaf een scheurhoogte van 6 millimeter worden ze aangepakt. Kleinere scheuren worden dichtgelast.
Zodra het dek weer scheurvrij is, wordt het gestraald en van een coating voorzien. Dat gebeurt onder de beruchte tent die aan de noordzijde van de brug weer is opgezet.
Op de conserveringslaag komt een hechtlaag ingestrooid met split. En dan komt het meest kritische deel van de versterkingsoperatie: het plaatsen van de wapening en het aanbrengen van de hogesterktebeton. Bij de oostbaan ging het op dit onderdeel mis. Het wapeningsnet leek te dicht en de samenstelling van de mortel was niet constant genoeg, waardoor holtes ontstonden en er al snel na oplevering gaten in het dek sloegen. Hele vakken moesten eruit worden gesloopt en opnieuw aangebracht; op andere plekken moesten de holtes stuk voor stuk worden aangeboord en gevuld met injectiemortel.
“Er is inderdaad leergeld betaald”, zegt projectmanager Wim van Steeg van Rijkswaterstaat met gevoel voor understatement. “Aangezien de oostbaan in bouwteamverband werd aangepakt kwamen de extra kosten voor rekening van Rijkswaterstaat. We weten nu allemaal hoe het moet, zodat voor het tweede deel van de versterkingsoperatie is gekozen voor een engineering-and-constructcontract. De brug wordt dit najaar opgeleverd.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels