nieuws

Particuliere opdrachtgevers geven voorkeur aan Duitse aannemer

bouwbreed

– De wanden van het toilet zijn bedekt met kleine grijze steentjes die op een matje zaten. Dat vond de Duitse aannemer niet mooi. Hij heeft ze er toen een voor een met de hand ingezet. Saillant detail: hij werd per vierkante meter betaald. “Bijzonder”, reageert Hilda van der Tuin. “Hij is er drie dagen mee bezig geweest.”

Er wordt nog volop gewerkt. De woonkamer staat vol dozen. Beneden zijn de kantoorruimtes voor hun beide bedrijven, een telecommunicatie-adviesbureau (Harts) en styling- en juridisch adviesbureau (Van der Tuin). Ze zijn druk bezig met de inrichting van het strak vormgegeven 11 meter hoge pand, dat op een kavel van 1200 vierkante meter staat.
De eerste werknemers zitten al op hun nieuwe stek. Het echtpaar ging in zee met de Duitse aannemer Schwarte Bau. Hoewel de woning drie maanden later wordt opgeleverd dan gedacht, zijn ze toch zeer lovend over de bouwer. “Schwarte gaat voor kwaliteit en dat kost tijd. Ze willen dat je als klant tevreden bent. Met de lokale bedrijven hier in Friesland ging het vaak mis. We hebben wekenlang zonder telefoon en internet gezeten.”
Prettig is ook dat de bouwer meedenkt, vindt Van der Tuin. “Nederlanders volgen strikt het contract. Duitsers geven hun mening.”
Zoals over de keuze van de deuren. In Duitsland is een opdekdeur gebruikelijk. De opdrachtgevers wilden liever stompe deuren. Van der Tuin: “De Duitse houtverwerker vroeg of we dat wel zouden doen, want die kostten wel 7000 euro meer. Toch een hoop geld, dat we beter aan de inrichting konden besteden.”
Voor ze deze zomer twee weken op vakantie gingen, lag er een laag stenen op de kavel. Harts: “Toen we terug kwamen stond het casco er, 11 meter hoog. Erg gaaf”, blikt hij terug.

Schots en scheef

Over het Nederlandse bedrijf, dat het grote balkon op de eerste verdieping van keramische tegels voorzag, zijn ze veel minder te spreken. “Ze liggen schots en scheef en zijn niet goed gelegd. Ik zie nu dat er al een is gebroken. Ze zeggen dat het door de koude ondergrond komt. Pas in de zomer kunnen ze het verhelpen. Nou, dan wachten wij ook zo lang met betalen,” daagt Van der Tuin uit.
Terugblikkend spreken ze van kleine tegenslagen. Geen echt grote. Met Schwarte zouden ze een volgend keer ook weer in zee gaan. De directeur van het Duitse installatiebedrijf komt even langs. Van der Tuin en Harts begroeten hem verrast. “Zie je, hij stuurt niet zijn accountmanager, maar komt zelf langs,” klinkt het enthousiast. “Hij wil zelf controleren of alles goed gaat. En komt gewoon in zijn trui en niet in pak”, omschrijft Harts tevreden.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels