nieuws

Hoogmoed en humor

bouwbreed

Kennedy had het, Blair leed er aan en H. Mollenkamp voelt zich ook al niet lekker. De werking van het hybris-syndroom. Althans, dat is wat Lord Owen vorig weekeinde beweerde toen hij een boekje open deed over deze geestelijke gesteldheid van wereldleiders en CEO’s. Het is niet best gesteld met die elite. Owen deed Nederland aan om zijn boek In Sickness and Power te promoten.

Kennedy had het, Blair leed er aan en H. Mollenkamp voelt zich ook al niet lekker. De werking van het hybris-syndroom. Althans, dat is wat Lord Owen vorig weekeinde beweerde toen hij een boekje open deed over deze geestelijke gesteldheid van wereldleiders en CEO’s. Het is niet best gesteld met die elite. Owen deed Nederland aan om zijn boek In Sickness and Power te promoten.
Zoals de titel doet vermoeden een studie over leiders die het contact met de werkelijkheid zijn kwijtgeraakt. Hoogmoed. Het boek is in meerdere opzichten perfect getimed. Irak, credit crunch, vastgoedfraudes. Owen’s conclusie moet ons dan ook met zorg stemmen: te veel leiders gaan ziekelijk aan hoogmoed lijden. Zeker als de omgeving meewerkt of niet genoeg tegenwerkt. Dan ontstaat het door Owen als hybris-syndroom benoemde ziektebeeld. Hoogmoed als gevolg van het naar het hoofd stijgen van macht. Met als symptomen: niet meer luisteren naar anderen, ziekelijke zelfoverschatting, loszingen van de werkelijkheid. Dat kan verschrikkelijke dingen in gang zetten, zoals het Irak-drama. Ellende op wereldschaal, maar ook in het gewone leven. Dat schrijf ik terwijl ook nog eens de halve bankierselite zucht onder de gevolgen van de eigen hebzucht en hoogmoed. De laatste jaren bleken ook in die wereld met name jonge bankiers totaal geobsedeerd door geld verdienen, hebzucht en het gevoel dat het niet meer op kon. Terwijl de leiders niet eens wisten wat er speelde. Niemand niet. We weten het inmiddels allemaal. Icesave bleek not save. Ook daar een gevalletje hybris, met een dubieuze bankdirecteur, die ongehinderd zijn schijnimperium kon opbouwen. Als klap op de vuurpijl komt in hetzelfde weekeinde dat Owen ons voor hybris waarschuwt het schandaal bij corporatie Rochdale naar buiten . Bestuurder Mollenkamp zou aan het hybriseren zijn geslagen. De Telegraaf lepelde in de zaterdageditie de verhalen over de handel en wandel van Mollenkamp geheel in stijl op. Een geur van fraude, zelfverrijking en hoogmoed. Een directeur die met een ‘ingenieuze vastgoedtransactie’ bezig is en meent een Maserati quattroporte als leasebak te kunnen aanschaven. En nog iets met een riante villa in Spanje. Lord Owen zou er wel raad mee weten.
Ondertussen is het pijnlijk voor het imago van de corporatiesector dat dit soort leiderschap nog bestaat en mogelijk is. Of is het een goed teken dat dit via de Telegraaf naar buiten komt? Volgens Owen is het vaak de combinatie van persoonlijkheidskenmerken en omgevingsfactoren die de hybris doet ontvlammen. Dit voorkomen vraagt humor, relativeringsvermogen en kritische en sterke tegenstanders. Dat is dus nóg meer nodig in tal van werelden, van politiek, banken, vastgoed en dus ook de corporatiesector. Vandaar dit stukje. Een villa in Spanje? Nee, het aankopen van een stoomboot doet toch bepaald sympathieker aan.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels