nieuws

Leiden struikelt over tome loze politieke drift

bouwbreed Premium

De problemen rijzen in Leiden de pan uit. Budgetoverschrijdingen, financiële tekorten, plannen die niet uit de verf komen en plankosten, die uit de hand lopen. En nieuwe valkuilen doemen op.

De stad heeft dringend een visie nodig hoe om te gaan met weer andere projecten, zoals een ringweg, de sneltram die door de stad gaat rijden, nieuwe woonwijken in Noord en ruimte voor bedrijven.
“Leiden dreigt de risee van ons land te worden”, zegt Hans van Egdom, Groen-Links-raadslid en voorzitter van de Onderzoekscommissie Overschrijding Grote Projecten. “Het is een prachtige stad met veel potentie is, maar er is jarenlang van alles misgegaan. Dat moet stoppen. Mijn commissie stelt een actieprogramma voor, dat alle kansen heeft het tij te keren.”

Besmet

Van Egdom denkt dat hij is uitverkoren voorzitter te worden wegens zijn beroepsachtergrond. Hij is accountant bij de Belastingsdienst. En bovendien vertegenwoordigt hij de kleinste van de vijf grootste partijen in de gemeenteraad, waarvan hij sinds twee jaar deel uitmaakt. Nog niet tot op het bot besmet dus.
De raad lijkt erop uit elkaar vliegen af te vangen, tussen de regels door is te constateren dat het college rollebollend over straat gaat, de verhouding tussen college en ambtelijke staf is scheef. En Leiden trekt zich vooral niets aan van alle conclusies en aanbevelingen van vorige rapporten. “Zelfs iets simpels als de bestrating van het historische Pieterskerkhof ging heel moeizaam”, zegt Van Egdom.
De vraag is of burgemeester Lenferink, die voorzitter is van zowel de gemeenteraad als het college, na dit rapport niet de eer aan zichzelf zou moeten houden. Van Egdom denkt lang na. En dan bedachtzaam: “Er zijn na het raadsdebat over de Stadsgehoorzaal accenten verlegd, dingen in gang gezet. De afgelopen twee, drie jaar zie je zaken veranderen. Maar het is nog geen geoliede machine”.
De sfeer in Leiden noemt hij totaal gepolitiseerd. Debatten worden gevoerd om het debat, niet om zaken van de grond te tillen. De raad én het college polariseren elke stoeptegel. Te veel details, te weinig grote lijnen. En Leiden anticipeert slecht op de projecten. En als dan een deeltje omvalt, valt het hele project om. Het college moet leren gezaghebbend ‘neen’ te zeggen tegen de raad. Ambtenaren moeten leren gefundeerd ‘neen’ te zeggen tegen onmogelijke opdrachten van het college. Dat vereist een enorme cultuuromslag”.

Onaanvaardbaar

De budgetoverschrijdingen van de Stadsgehoorzaal en het feit dat wethouder Witteman openlijk toegaf het project ook niet meer in de vingers te hebben, openden ten slotte de ogen van een deel van de raad. Maar er is veel meer. Het rapport somt een lang lijst van onaanvaardbare financiële tekorten. Zo is er het poppodium, dat op de Nobellocatie zou moeten verrijzen. Het college trek er 600.000 euro voor uit, ook als raad, college en ambtenaren weten, dat het ten minste jaarlijks bijna twee ton meer gaat kosten. Willens en wetens wordt het voorstel in de lucht gehouden. Zwembad De Zijl ging in 2003 open, nadat de plannen waren bijgesteld. Het verwachte veel lagere bezoekersaantal werd gewoon genegeerd. Het jaarlijkse exploitatietekort bedroeg alleen in 2007 al 230.000 euro. Het project Lakenhal-Lammermarkt omvatte de herontwikkeling van de musea in het Lakenhalgebied en het marktplein. De besluiten en kredieten zijn indertijd al bij voorbaat in kleine stukjes opgeknipt uit angst voor overschrijdingen. Niettemin was het tekort totaal bijna 10 miljoen euro.

Assertief

Het wijkontwikkelingsplan Leiden-Noord, inmiddels wegens geldgebrek niet afgemaakt, met als speerpunten de herziening van Nieuw Leyden, de Groenoordhallen en omgeving en het Kooiplein en omgeving zou de gemeente 5,8 miljoen kosten. Een onderzoek in september twee jaar geleden wees uit, dat de hele opknapbeurt 24 miljoen gaat kosten.
“Dat zijn treurige voorbeelden van een krakkemikkige organisatie. En de informatievoorziening is gewoon slecht”, concludeert Van Egdom. “In de raadsvoorstellen wordt niet duidelijk aangestuurd op heldere keuzen. Daardoor lopen discussies eindeloos lang en wordt er veel en lang nagedacht over de details van de lopende projecten. Dat moet veranderen”.
Intussen wordt er in de stad gemord. Want de burger heeft natuurlijk allang door, dat het niet goed zit. De Leidenaar is nogal assertief en pikt het steeds minder. Het vertrouwen in de politiek is al jaren beneden peil. We zullen met z’n allen de schouders eronder moeten zetten om het vertrouwen te herwinnen”.

Reageer op dit artikel