nieuws

Aannemer gww-werk ‘ontzorgt’ ontwikkelaarvan wijken

bouwbreed Premium

Projectontwikkelaars krijgen bijwijkaanleg meer en meer de traditionele taak van de gemeente erbij voor het gww-gedeelte. “Ontzorgen van ontwikkelaars is voor ons een groeiende markt”, zegt Dick van den Heuvel van aannemerij Van den Heuvel.Een samenwerkingscontract voor een project werkt stukken beter dan het traditionele aanbesteden, weet de gww-aannemer. “Bij de traditionele gunning op basis van laagste prijs, kunnen wij onze kennis en ervaring niet inbrengen.”

De onvermijdelijke gaten die in elk bestek zitten, komen aan het licht als het werk al is gegund en dan gaan de kosten alsnog omhoog. Of de uitvoering gebeurt niet optimaal. Van den Heuvel: “Lange tijd hebben gemeenten geprobeerd de ontwikkeling van wijken helemaal zelf te behappen. Maar dat vraagt te veel van hun capaciteit.”
In Brielle hebben ze dat begrepen, demonstreert hij op de locatie van de toekomstige wijk Nieuwland-Oost. Die wordt gebouwd op voormalige landbouwgrond naast het historische Zuid-Hollandse stadje. De gemeente heeft de ontwikkeling van Nieuwland-Oost, waar 450 woningen moeten komen, in handen gelegd van Adriaan van Erk Projecten uit Bergambacht. Die schakelde Van den Heuvel in als partner voor het gww-gedeelte. “Onze taak is het voorbelasten, de maatvoering, het bouw- en woonrijp maken, het hovenierswerk en de maatvoering. Dat zit allemaal in één contract.”
Van den Heuvel vindt dit prettiger werken dan met een traditioneel contract. Ook loopt volgens hem de uitvoering efficiënter. “Vroeger werden verschillende onderdeeltjes aan verschillende aannemers gegund. Bij elke overdracht ging kennis en informatie verloren. De communicatie is zo veel eenvoudiger. Je gaat een langdurige relatie aan en daardoor is er ook meer ruimte voor dialoog. Die kan gaan over de aanpak van onderdelen maar ook over de planning. Dat je veel rustiger kunt samenwerken, is een voordeel. Het jagen op het eigen deelgebied om de opleverdatum te halen, maakt plaats voor flexibiliteit: wat kan wanneer het beste worden gedaan.”
Resultaat is volgens hem dat het uitvoering meestal beter, efficiënter én goedkoper wordt. “Wij kunnen ook onze praktijkkennis en ervaring inbrengen. Soms lopen we tegen dingen aan die niet goed zijn bedacht. Dan treden we in overleg met Van Erk en ook met gemeente en waterschap – dat zijn de opdrachtgevers.”

Openbarsten

Als voorbeeld noemt hij de keuze bij de aanleg van een gracht rond de wijk. “Het grondwater heeft hier overdruk, het zit vast onder een dichte kleilaag. Door het graven zou die laag kunnen openbarsten. Om dat te voorkomen, moest in de gracht een zandlaag worden gestort van 1 meter dik. Wij hebben gezegd: gebruik in plaats van zand klei die toch vrijkomt uit het project. Uit ervaring weten wij dat dit een goede oplossing is. Dat heeft een besparing opgeleverd van twee ton.”
Wat Van den Heuvel ook zag, zo geeft hij als tweede voorbeeld, was een fout in het rioolontwerp. “Wij ontdekten dat niet goed was gekeken naar de plaats van bestaande kabels en leidingen. Dit zou bij de uitvoering grote problemen hebben gegeven. Door de buizen 30 centimeter lager te leggen, konden we dat probleem oplossen.”
Kleine onvolkomenheden als deze zijn volgens hem bijna onvermijdelijk, omdat ingenieursbureaus nooit over alle detailkennis kunnen beschikken. Van den Heuvel zegt soms meer te zien door ervaring met uitvoeringsproblemen bij eerdere werken.
“Bij een traditionele aanbesteding zie ik ook vaak fouten. Voor de gunning kun je daarmee niets doen, behalve jezelf uit de markt prijzen. Je bent dus wel gedwongen die fouten te negeren. Het meerwerk komt later.” Het verbaast hem daarom dat vooral gemeenten nog in overgrote meerderheid blijven kiezen voor een traditioneel bestek. “Gemeenten kiezen voor veilig. Ze redeneren uit angst in plaats van te kijken naar wat je kunt bereiken. Misschien omdat ze slechte ervaringen hebben bij samenwerken met aannemers.” Die zijn niet verzonnen, weet hij. “Maar ze komen juist voort uit die traditionele vorm van aanbesteden, waarbij alleen de laagste prijs op het moment van inschrijving telt.”

Waarschuwingsplicht

Wat dan gebeurt, laat zich raden: “Er geldt wel een waarschuwingsplicht voor ernstige missers maar veel detailfouten worden door aannemers in de praktijk bewust genegeerd. Als je een fout in het bestek bij de inschrijving afprijst, krijg je het werk niet. Pas als het werk is gegund zeg je daarom: maar zó kan dat niet.”
Het wordt wat hem betreft hoog tijd dat ook zaken als service en meerwaarde gaan meetellen bij de opdrachtverlening. Denk bijvoorbeeld aan overlast. Bij reconstructiewerken zit je midden tussen de mensen. Je kunt iemand op het werk zetten die altijd aanspreekbaar is voor de buurt. Dan doet een loonbedrijf het misschien wel goedkoper, maar dan zal misschien alleen een meewerkende voorman officieel als aanspreekpunt worden aangewezen.”
Rijkswaterstaat is de gemeenten al ver voor met nieuwe aanbestedingsvormen, weet hij. “Je krijgt hierbij vaak een langdurige samenwerking. Dat levert betere werkrelaties, wat ook weer een voordeel is voor de langere termijn. We zijn nu drie, vier jaar bezig met nieuwe vormen van aanbesteden. Gemeenten moeten er zo langzamerhand weleens mee beginnen.” n

Nieuwland-Oost

Het ontwerp voor Nieuwland-Oost is geïnspireerd op het historische Brielle. De woningontwerpen verwijzen daarnaar en ook de gracht die rond de wijk met zo’n 450 huizen komt, moet een historische sfeer oproepen. Adriaan van Erk ontwikkelt de wijk. De woningen worden ontwikkeld door verschillende partijen waaronder Rehorst Bouw, onderdeel van Adriaan van Erk, en een corporatie. Van den Heuvel doet het gww-gedeelte en de inrichting van de openbare ruimte. Daarbij horen onder meer de aanleg van een vestingwal, het aanbrengen van beschoeiingen en vaarduikers, het aanleggen van een kademuur en de rioleringen. Eind dit jaar moeten de eerste woningen gereed zijn en begint Van den Heuvel met de aanleg van bestratingen en de groeninrichting van de wijk.

Reageer op dit artikel