nieuws

Een routesysteem vo or de fiets van 1144 kilometer met 5700 unieke bordjes

bouwbreed

“Maar één paaltje hoeft verkeerd te staan en de toerist fietst verloren rond.” De verantwoordelijkheid die Ruud Jacobs tijdens zijn nieuwste opdracht draagt is dus groot. Bij Van Rens verkeerstechniek ontwerpt hij een nieuw fietsroutenetwerk van 1144 kilometer in de regio IJssel-Vecht en plaatst straks 5700 verschillende bordjes.

Nederland is een fietsland met heel veel wegen en nog meer routes. Meer dan 20.000 kilometer is bewegwijzerd. De bekendste wegwijzer is van de ANWB: de champignon, die de kortste weg van A naar B aangeeft. Echte liefhebbers volgen liever de landelijke fietsroutes, zoals het 400 kilometer lange rondje om het IJsselmeer. Iets minder bekend zijn de “rondjes om de kerk”, rondritten waarbij je altijd eindigt op het vertrekpunt. De nieuwste trend zijn knooppuntnetwerken.
Dit uit België overgewaaide routesysteem bestaat uit een groot aantal genummerde knooppunten, kruisingen van wegen. Daartussen lopen verbindingsroutes, die in twee richtingen zijn bewegwijzerd. Het grote voordeel is dat fietsers zo hun eigen route kunnen kiezen door de bordjes te volgen van genummerd knooppunt naar genummerd knooppunt.
Gemeentes en recreatieschappen besteden steeds meer aandacht aan deze vorm van toerisme. Zo mag in de regio IJssel-Vecht aannemer Van Rens Verkeerstechniek uit Helvoirt het knooppuntensysteem ontwerpen en bouwen.
De aannemer tekende 241 knooppunten in het gebied tussen Dalfsen, Ommen, Hardenberg, Gramsbergen, Slagharen, Balkbrug, Dedemsvaart en Staphorst. Voor de bewegwijzering tussen de knooppunten zijn 5700 unieke bordjes nodig, exclusief de bijbehorende overzichtspanelen.
Het zijn straks niet de enige borden die in het gebied de route aangeven. “In extreme gevallen zie je ‘totempalen’, lacht Jacobs, “daaraan kunnen wel zes bordjes hangen, voor landelijke routes, rondjes om de kerk én voor het knooppuntennetwerk.” Bovendien kent elk gebied weer een ander soort borden voor knooppuntennetwerken.
Er is geen uniform systeem. Jacobs verklaart: “Het zijn geen officiële RVV-borden. En dus gelden er minder eisen. Lettertype, kleur en reflectiewaarde mogen afwijken. Toch lijken ze in de praktijk allemaal op elkaar. Maar iedere regio probeert op zijn manier het beste te doen.”
Rens BV legt niet voor het eerst een knooppuntensysteem aan. Inmiddels bestaat zo’n 20 procent van de activiteiten uit permanente bebording, variërend van fietsroutes tot wandelroutes en van borden voor bewegwijzering langs auto(snel)wegen, tot de inrichting van parkeergarages. Maar de aannemer is groot geworden met het maken van omleidingen.
Op het terrein van de aannemer groeit dan ook een woud aan allerlei verkeersborden, pylonen, bakens en tekstkarren. Jacobs: “Aan de hand van de planning van de aannemer bepalen wij waar de omleiding langs moet lopen en zorgen voor alle tijdelijke borden. Wat er aan asfalt ingaat is voor ons niet van belang.”
Ook in IJssel-Vecht sleutelt de aannemer niet aan het fietspad. Jacobs: “Dat zou veel te duur worden. Nu al kost elke kilometer 650 euro. Tel maar op, we leggen hier bijna 1200 kilometer knooppunten aan.” Toch moet hij ook voor het plaatsen van de borden toestemming vragen aan de eigenaar van de grond. “En dat kost nog de meeste tijd.”
Toch ligt de aannemer goed op schema. Als het goed is kunnen de eerste fietsers voor de zomer gebruik maken van de nieuwste route IJssel-Vecht.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels