nieuws

Eerste echte test met verplaatsbare barrier

bouwbreed Premium

Na droogzwemmen op de Afsluitdijk en de Hollandse Brug ondergaat de verplaatsbare barrier de eerste echte test op de Haringvlietbrug.

Wegwerken en wegwezen. Of te wel; hoe verplaats je werkvakken op de weg zonder al te veel filevorming? Rijkswaterstaat ziet heil in de verplaatsbare barrier, een Amerikaanse machine die met een snelheid van 10 kilometer per uur betonnen afscheidingsblokken verschuift. Ondertussen raast het verkeer langs.
Voor de derde keer in korte tijd beproeft ’s lands grootste wegbeheerder de methode die in Engeland al volop wordt toegepast. Niettemin is de praktijkproef op de Haringvlietbrug volgens Rijkswaterstaat de eerste “echte” op Nederlandse bodem. “Bij de eerste twee proeven was de verkeerssituatie namelijk anders”, verklaart Eveline Sissing, woordvoerder van Rijkswaterstaat.
Zonder verkeer werd het apparaat op de Afsluitdijk getest. Op de Hollandse Brug werd de verplaatsbare barrier wel beproefd met langsrijdende auto’s, zij het dat toen één rijstrook extra werd afgesloten. Sissing: “Op de Haringvlietbrug rijdt de verplaatsbare barrier echt door het verkeer.”
De werkzaamheden op de Haringvlietbrug duren tot eind november. Camera’s leggen vast hoe het verkeer reageert op het ritsende apparaat dat die twee keer per dag van baan wisselt. Eén keer overdag en keer ’s nachts. Sissing voorziet weinig problemen. “Het verplaatsen duurt slechts een kwartier. Uit ervaring weet ik dat de automobilist geneigd is te kijken. Aan de andere kant, is hij gewend aan betonnen afscheidingsmuren. Bovendien zijn er maar weinig mensen die het verplaatsen te zien zullen krijgen.”
Echte risico’s brengt de proef volgens haar niet met zich mee.
De inzet van de verplaatsbare barrier vindt plaats in het kader van Fileproof, een programma van het ministerie van Verkeer en Waterstaat. Hoofdaannemer KWS liet een aantal medewerkers opleiden om het apparaat te kunnen bedienen.

De Bever

Dat de verplaatsbare barrier nu pas voet aan Hollandse wal krijgt, vindt Sissing niet vreemd. “Ongeveer 15 jaar geleden hebben we de Bever, een vergelijkbaar apparaat een kans gegeven. De Bever kampte echter met veel kinderziektes, waardoor het nooit echt iets is geworden.”
In de verplaatsbare barrier heeft Sissing meer vertrouwen. Met als belangrijkste voordelen; tijdwinst, veiligheid en minder files.
Hoe het met de kosten zit, is Sissing niet geheel duidelijk. “Een apparaat huren kost ongeveer 1 miljoen dollar per jaar. Maar de maatschappelijke baten die deze werkwijze oplevert, liggen waarschijnlijk veel hoger. Uiteindelijk is het aan de markt of de verplaatsbare barrier wordt opgepikt. Wij hebben daar wel vertrouwen in. Maar, ze zullen het eerst moeten snappen.”

Reageer op dit artikel