nieuws

Koper- en zilverionen bestrijden legionella

bouwbreed Premium

Sinds het Dordtse verpleegtehuis Crabbehoff een koper/zilverionisator van Holland Water Technology (HWT) uit Geldermalsen heeft, krijgt de gevaarlijke variant van de legionellabacterie weinig kans meer om een besmetting te veroorzaken. Maandelijkse controle van de drinkwaterinstallatie moet ervoor zorgen dat dat zo blijft.

Koperionisatie bestaat al sinds iemand in een ver verleden ontdekte dat een koperen munt het water in een put vrij van groene slierten hield. In geavanceerde vorm bestrijden elektroden uit koper en zilver micro-organismen in het drinkwater aan boord van schepen. Als bestrijder van bijvoorbeeld de legionellabacterie in waterleidingen op het vasteland brak deze techniek niet echt door. “Dat komt door de gedachte dat er iets in het water komt dat er eigenlijk niet in hoort”, zegt HWT-directeur/eigenaar Leo de Zeeuw. “Maar de hoeveelheid koper en zilver blijft ver beneden de grens die de Wereldgezondheidsorganisatie stelt.
De legionellabacterie en dus ook de gevaarlijke variant legionella pneumophilia tiert welig in de waterleidingen van bijvoorbeeld verpleegtehuizen. “Het is er vaak zo warm dat de temperatuur van het water in de buizen makkelijk boven de 25 graden Celsius komt,” weet adviseur huisvesting/hoofd technisch bureau Embregts. “Dat is de temperatuur waarbij de legionellabacterie begint te gedijen.” Wat oudere tehuizen zijn in de loop van de jaren vaak verbouwd, waardoor in het leidingenwerk dode stukken zijn gekomen waar de bacterie vrij spel heeft.
In die dode stukken is de bacterie ook uitermate moeilijk te bestrijden. “Dat lukt eigenlijk alleen met koper/zilver-ionisatie,” vindt De Zeeuw. En dan vooral met zijn gepatenteerde toestel dat de hoeveelheid ionen aanpast aan de hoeveelheid water die langs de elektroden stroomt. Het toestel wordt direct achter de watermeter geplaatst, waarna de afgegeven ionen zich door heel het stelsel kunnen verspreiden. “Meer techniek is niet nodig”, legt de HWT-directeur uit, “het water dat via de meter binnenkomt, is relatief schoon en hoeft bijvoorbeeld niet eerst door een microfilter.”
Embregts slaagde er tot de installatie van de ionisator niet in de legionellabacterie eronder te krijgen. Crabbehoff besteedde sinds 2002 tienduizenden euro’s aan het ontsmetten van de leidingen zonder dat het resultaat opleverde. “En de overlast was groot omdat het werk ’s nachts moest gebeuren en het betrokken personeel in de kamers van de bewoners de kranen open en dicht moest draaien.” Adviseur Aqua Serva uit Wormerveer die meehielp de gevaarlijke legionellabacterie te bestrijden, ontdekte intussen de koper/zilverionisator die HWT onder de merknaam Bifipro verkoopt en zag er een oplossing voor het verpleegtehuis in.

Fabels

De praktijk leerde Embregts dat zo’n toestel niet zomaar mag worden geplaatst. En niet iedereen in de watersector, de bedrijfstak installatie en de overheid bleek de techniek te kennen. “Met het gevolg dat over koper/zilverionisatie nogal wat fabels de ronde deden.” Al met al duurde het zo’n twee jaar voordat VROM de Bifipro onder strikte voorwaarden in Crabbehoff toeliet.

Spoelen

Met het installeren van een ionisator alleen is het niet gedaan, vindt De Zeeuw. “Bedrijven die alleen maar een kant-en-klaar toestel verkopen of een apparaat in licentie bouwen ze kunnen moeilijk zelf oplossingen bedenken wanneer de techniek het ineens niet meer doet of moet worden aangepast.”
Ook koper/zilverionisatie geeft geen absolute garantie dat een legionellabesmetting nooit meer kan voorkomen, weten De Zeeuw en Embregts. De laatste: “Stukjes biofilm bijvoorbeeld die van de leidingwand losraken, kunnen vast komen te zitten in het binnenwerk van een mengkraan en daar het water besmetten.” Mede om die reden handhaaft Crabbehoff het ‘spoelregime’ om met heet water de legionellabacterie te verdrijven. En hij controleert twee keer per maand of hij de legionella pneumophilia nog voldoende onder de duim houdt.

Reageer op dit artikel