nieuws

Inflatie en de bouw

bouwbreed Premium

Langere tijd leek inflatie een begrip uit het verleden. Van jaar op jaar stegen weliswaar de prijzen, maar dat ging zo mondjesmaat dat deze stijging gemakkelijk in het economische leven kon worden geabsorbeerd. Met een Europese prijsverhoging van 4 procent in een jaar lijkt de inflatie terug van weggeweest. Enkele producten springen eruit: grondstoffen voor meta-len, olie en daaruit voortkomende producten en niet te vergeten voedsel. Bouwbedrijven ondervinden al langere tijd de gevol-gen van de gestegen prijzen van de genoemde producten. De krapte op de arbeidsmarkt vergroot het pro-bleem, omdat dit weer hogere loon-kosten tot gevolg heeft. Langer lopende werken blijken lang niet altijd te zijn gecalculeerd op basis van de actuele prijzen, waardoor verschillende bedrijven problemen ondervinden en hun bedrijfsresultaten zien aangetast. Natuurlijk proberen bouwbedrijven hun hogere kosten in rekening te brengen bij hun opdrachtgevers. Ze zullen hun marges proberen te handhaven. Een jaar geleden bleek in de conjunctuurmeting van het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid (EIB) dat 56 procent van de hoofdaannemers verwachtte hogere prijzen te kunnen realiseren. De vorige maand was dit percentage gedaald tot 45, terwijl de prijsstijging niet is afgezwakt. In tegendeel. De prijsontwikkeling is een van de grotere risico’s, waarvoor ondernemers in hun bedrijfsvoering een oplossing moeten vinden. In de bouw bestaat daarvoor sinds jaar en dag het instrument van de risicoregeling. In groot aantal producten en diensten die gebruikelijk in de calculatie van de kosten van een project zijn opgenomen vormen gezamenlijk een prijsindex. De samenstelling van de index moet natuurlijk periodiek worden geijkt, want het gewicht van de samenstellende delen verschuift in de tijd. Op dit moment zullen olie en olieproducten en ook staalprijzen waarschijnlijk een te gering gewicht hebben. Je kunt een index ook niet elke week van samenstelling laten veranderen.

Langere tijd leek inflatie een begrip uit het verleden. Van jaar op jaar stegen weliswaar de prijzen, maar dat ging zo mondjesmaat dat deze stijging gemakkelijk in het economische leven kon worden geabsorbeerd. Met een Europese prijsverhoging van 4 procent in een jaar lijkt de inflatie terug van weggeweest. Enkele producten springen eruit: grondstoffen voor meta-len, olie en daaruit voortkomende producten en niet te vergeten voedsel. Bouwbedrijven ondervinden al langere tijd de gevol-gen van de gestegen prijzen van de genoemde producten. De krapte op de arbeidsmarkt vergroot het pro-bleem, omdat dit weer hogere loon-kosten tot gevolg heeft. Langer lopende werken blijken lang niet altijd te zijn gecalculeerd op basis van de actuele prijzen, waardoor verschillende bedrijven problemen ondervinden en hun bedrijfsresultaten zien aangetast. Natuurlijk proberen bouwbedrijven hun hogere kosten in rekening te brengen bij hun opdrachtgevers. Ze zullen hun marges proberen te handhaven. Een jaar geleden bleek in de conjunctuurmeting van het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid (EIB) dat 56 procent van de hoofdaannemers verwachtte hogere prijzen te kunnen realiseren. De vorige maand was dit percentage gedaald tot 45, terwijl de prijsstijging niet is afgezwakt. In tegendeel. De prijsontwikkeling is een van de grotere risico’s, waarvoor ondernemers in hun bedrijfsvoering een oplossing moeten vinden. In de bouw bestaat daarvoor sinds jaar en dag het instrument van de risicoregeling. In groot aantal producten en diensten die gebruikelijk in de calculatie van de kosten van een project zijn opgenomen vormen gezamenlijk een prijsindex. De samenstelling van de index moet natuurlijk periodiek worden geijkt, want het gewicht van de samenstellende delen verschuift in de tijd. Op dit moment zullen olie en olieproducten en ook staalprijzen waarschijnlijk een te gering gewicht hebben. Je kunt een index ook niet elke week van samenstelling laten veranderen.
In de praktijk blijkt de risicoregeling niet op grote schaal gebruikt te worden. Opdrachtgevers en opdrachtnemers moeten ook het gevoel gehad hebben dat inflatie iets uit het verleden was. Nu worden we met de neus op de feiten gedrukt en lijkt het aantrekkelijk weer gebruik te maken voor de wat langer lopende projecten van een compensatiemechanisme. Dit voor het creëren van een rechtvaardige risicoverdeling en het krijgen van inschrijfprijzen die niet sterk worden bepaald door onzekerheden over de prijzen van grondstoffen, lonen en materialen in de toekomst. De opdrachtgever weet minder goed waar hij aan toe is. Daarbij komt nog de vraag of de nieuwe bouworganisatievormen zoals design 0x26 construct (d0x26c) zich goed lenen voor de toepassing van de risicoregeling. Er zal daarbij niet of veel minder gedetailleerd aan de opdrachtgever inzicht worden gegeven in de calculaties. Van de andere kant zijn er ook oplossingen voor langlopende contracten, waarbij d0x26c wordt gevolgd facilitaire diensten en onderhoud. De oplopende inflatie is een goede aansporing om weer goed te kijken naar het afdekken van de prijsrisico’s in contracten. Al of niet via de risicoregeling.

Reageer op dit artikel