nieuws

Voorzichtig

bouwbreed Premium

Op mijn kantoor merken we dat kopers van onroerend goed voorzichtig worden. Verkopen verlopen ook wat trager. Niet dat er sprake is van paniek, maar toch. De financiële mogelijkheden en de economische ontwikkelingen zijn nu niet rooskleurig te noemen. Banken zijn wat minder scheutig met financieringen van onroerend goed. En, De Nederlandsche Bank legt banken ook strenge en soms belachelijke regels op. Banken weten soms ook niet meer waarom ze dikke dossiers moeten aanleggen en welke normen ze kunnen hanteren bij het verstrekken van financieringen. Dit leidt tot onnodige stagnatie op de onroerend goedmarkt. Het leven wordt ook duurder, volgens sommigen onnodig duur. Vooral door de stijgende belastingen en heffingen. Kijk eens naar de benzine- gas- en dieselprijzen die weliswaar stijgen door de wereld olieprijzen maar die voor bijna 70 procent bestaan uit btw en accijnzen. De rijkskas vaart er wel bij maar de kas van bedrijven en particulieren raakt steeds leger. De animo om te investeren verdwijnt daardoor. Een nog verdere verhoging van deze accijnzen per 1 juli aanstaande en de BTW met een procent per 1 januari aanstaande verergeren dit beeld slechts. Dan stijgen ook nog de prijzen van levensmiddelen en andere materialen zoals staal flink ten gevolge van bewegingen op wereldmarkten. Ik begrijp best dat mensen en bedrijven voorzichtiger zijn met hun uitgaven en investeringen. Projectontwikkelaars vertragen hun projecten al of leggen ze gewoon stil, omdat verkoop nu niet (goed) lukt of tegen een te lage verkoopprijs.

Op mijn kantoor merken we dat kopers van onroerend goed voorzichtig worden. Verkopen verlopen ook wat trager. Niet dat er sprake is van paniek, maar toch. De financiële mogelijkheden en de economische ontwikkelingen zijn nu niet rooskleurig te noemen. Banken zijn wat minder scheutig met financieringen van onroerend goed. En, De Nederlandsche Bank legt banken ook strenge en soms belachelijke regels op. Banken weten soms ook niet meer waarom ze dikke dossiers moeten aanleggen en welke normen ze kunnen hanteren bij het verstrekken van financieringen. Dit leidt tot onnodige stagnatie op de onroerend goedmarkt. Het leven wordt ook duurder, volgens sommigen onnodig duur. Vooral door de stijgende belastingen en heffingen. Kijk eens naar de benzine- gas- en dieselprijzen die weliswaar stijgen door de wereld olieprijzen maar die voor bijna 70 procent bestaan uit btw en accijnzen. De rijkskas vaart er wel bij maar de kas van bedrijven en particulieren raakt steeds leger. De animo om te investeren verdwijnt daardoor. Een nog verdere verhoging van deze accijnzen per 1 juli aanstaande en de BTW met een procent per 1 januari aanstaande verergeren dit beeld slechts. Dan stijgen ook nog de prijzen van levensmiddelen en andere materialen zoals staal flink ten gevolge van bewegingen op wereldmarkten. Ik begrijp best dat mensen en bedrijven voorzichtiger zijn met hun uitgaven en investeringen. Projectontwikkelaars vertragen hun projecten al of leggen ze gewoon stil, omdat verkoop nu niet (goed) lukt of tegen een te lage verkoopprijs.
Wat ik niet begrijp is dat de rijksoverheid en lagere overheden maar doorgaan met verhogen van belastingen, heffingen en die absurde erfpachtcanons. Op korte termijn spekken zij daarmee hun kassen, maar daardoor neemt ook de koopkracht drastisch af.
Netto koopkracht hebben bedrijven en particulieren nodig om hun uitgaven en investeringen te bekostigen. En, om financieringen van banken te verkrijgen. Stagneert deze financiële stroom stagneert de economie. Zoals het Centraal Planbureau ook becijferd heeft voor 2009. Dat gaat dus niet goed, de regering moet ingrijpen in haar eigen voornemens en belastingpolitiek.
Zal de wal het schip keren? Ik denk het wel, want deze wijsheid geldt al eeuwen. Dat gaat van “au”, dat doet ergens pijn. Vooral bij politici in Den Haag, in provincies, gemeenten, Hoogheemraadschappen, Polder- en Waterschappen. Er zal minder geld komen voor leuke dingen voor de mensen. Bezuinigingen op alle terreinen zijn inmiddels onontkoombaar. Vroeger konden we een gulden maar een keer uitgeven, datzelfde geldt nu voor een euro. In al die begrotingen zit 10 tot 20 procent overbodige uitgaven, die moeten er uit en snel. Alleen dan krijgen bedrijven, instituten en particulieren weer ruimte om geld uit te geven en te investeren. Met of zonder banken, die nu als voormalige roekeloze angsthazen gedragen proberen hun discutabele hachje te redden.

Reageer op dit artikel