nieuws

Studenten zwoegen met troffel en specie

bouwbreed Premium

Hoe krijgt een student bouwkunde respect voor degelijk vakmanschap? Laat hem een dagje zwoegen met troffel, specie en bakstenen. Vanuit die gedachte volgden dertig studenten van de Technische Universiteit Eindhoven bij opleidingsbedrijf de Bouweducatiegroep een workshop metselen.

Het lijkt zo gemakkelijk: troffel in de rechterhand, baksteen in de linker en dan met een gerichte slag de klinker precies doormidden slaan. In de metselwerkplaats van de Bouweducatiegroep in Veldhoven laten dertig TU-studenten bouwkunde bijna gelijktijdig hun gereedschap neerkomen op even zoveel grijskleurige brikken. De vonken vliegen er vanaf, maar slechts een enkeling doorklieft het gesteente.
Harry Verhoeven, directeur van de Bouweducatiegroep, volgt hun verrichtingen nauwgezet. “En toch doet-ie het verkeerd”, constateert hij als aspirant-bouwkundige Steffan Kauffeld met een forse mep een klinker doormidden hakt. Hij loopt naar de jongeman toe en legt uit wat hij fout deed. “Oké, hij is in tweeën, maar je houding is verkeerd. Kijk…” Hij pakt een baksteen en tikt hem geroutineerd in twee stukken. De student kijkt toe. Gaat dan weer zelf aan de slag.

Onderbelicht

Net als de andere deelnemers aan de workshop wil Kauffeld kennismaken met de bouwpraktijk. Een universitaire studie bouwkunde is erg theoretisch, vinden hij en zijn medestudenten. In de collegezalen buigen de aankomende ingenieurs zich over ingewikkelde berekeningen. Maar omdat ze geen stage lopen, blijft wat zich op de werkvloer afspeelt sterk onderbelicht.
“Er is een grote afstand tussen de studie en de praktijk”, verzucht Janneke Vorstenbosch adviseur opleidingen en arbeidsmarkt van Bouwend Nederland. Bedrijven klagen er vaak over. De jonge ingenieurs die ze in dienst nemen, klaren moeiteloos een bouwkundige hersenbreker, maar hebben nog nooit een baksteen vastgehouden. Respect voor het ambacht is hen dan ook vreemd. Een bedrijfstak die teert op vaklieden kan zich dat niet permitteren.
Om de aspirant-bouwkundigen toch, al is het kort, met de voeten in de klei te laten staan, nam Studievereniging Support het initiatief voor een tweedelige workshop metselen. In de ochtend vergast Harry Verhoeven de aankomende bouwkundigen op een met humor doorspekt hoorcollege over de geschiedenis van het metselen. Daarna brengen hij en twee van zijn instructeurs de jongens en meisjes binnen een paar uur de grondbeginselen van het ambacht bij. Ze leren een troffel vasthouden, stenen op maat maken, specie scheppen uit een trog en dan het eigenlijke metselen. Dat alles in een moordend tempo. Om 14.00 uur ontvangen ze de eerste instructies. Om 16.00 uur moet hun werkstuk af zijn en volgt een jurybeoordeling. Wie het beste werk aflevert, krijgt een beker en mag bovendien een dagje meelopen met de Geert Hurks, voorzitter van de raad van bestuur van de Hurksgroep. Zo wordt de kennismaking met de bouwput gekoppeld aan een introductie op de topvloer.

Metselwedstrijd

Zover is het nog lang niet als instructeur Jo van Nierop het werk van zijn eendaagse pupillen inspecteert. Hij wandelt langs de werkstukken. Geeft kritische aanwijzingen, deelt hier en daar complimentjes uit. De studenten luisteren aandachtig naar zijn opmerkingen of glunderend als hij hen een pluim geeft.
“Over het algemeen pikken ze het werk snel op”, zegt Van Nierop. “Sommigen zouden bij een metselwedstrijd geen gek figuur slaan. En dat voor jongens en meisjes die nog nooit een troffel hebben vastgehouden!”
Rond de klok van vier worden alle werkstukken nog eens kritisch bekeken door de jury. Vijf metselwerken komen als beste uit de bus. Na ampel beraad besluit de raad van wijzen dat Remco Riemens het fraaiste staaltje vakmanschap heeft geleverd. Trots neemt de student zijn beker in ontvangst. Hem wacht de hoogste eer: op stap met de bestuursvoorzitter van de Hurksgroep.

Reageer op dit artikel