nieuws

Energie opwekken met vlieger geen luchtfietserij

bouwbreed

Het is Wubbo Ockels gelukt om met een vlieger energie op te wekken. “We staan aan de vooravond van een doorbraak”, zei hij tijdens een tweede demonstratie van de laddermolen.

Een roodwitte blimp (zeppelin zonder skelet) uitgerust met meetapparatuur hangt stokstijf boven de drafbaan van het Groningse Stadspark. Het is warm, waaien doet het niet. In de verte komt een man aangefietst met opvallende kleren aan; lichtblauwe broek, oranje polo, donkerblauw jasje, stijlvolle schoenen. Het is Wubbo Ockels.
Even overlegt de astronaut met het TU Delft Laddermolen team. Dan steekt hij van wal. “Energie opwekken met vliegers kan alleen als het waait. Nu hebben we te maken met een conditie (windsnelheid van 2 meter per seconde, red) die zelden voorkomt. Het beweegt helemaal niet.”

Prototype

Ockels die twintig jaar KNMI-statistieken heeft bestudeerd, twijfelt geen moment. Het heeft geen zin het prototype van de Laddermolen vandaag op te laten. De ruimtevaarder haalt zijn schouders op. Het eerste vlieguur van de Laddermolen op Texel eerder deze maand biedt hem voldoende aanknopingspunten om aan te nemen dat zijn uitvinding potentie heeft. In plaats van de 3 kilowatt waarop gehoopt werd, was die eerste test goed voor 7 kilowatt.
Het prototype van de Laddermolen bestaat uit een vlieger (luchtkussen) van spinnakernylon die een oppervlakte meet van 10 vierkante meter. De vlieger wordt gebruikt door kitesurfers op zee. De lijn waaraan de vlieger is verbonden is 225 meter lang, 2,5 millimeter dik en heeft een treksterkte van zes kilo.
“Zodra de vlieger wordt opgelaten drijft hij een dynamo aan die aan accu’s gekoppeld is.” Omdat de vlieger bestuurbaar is, kan hij met minder energie worden binnengehaald. Uiteindelijk is het de bedoeling dat een geheel automatische vlieger zelf de meest gunstige koers bepaalt. “We willen de vlieger op en neer laten dansen tussen 150 en 500 meter. In feite gaan we op zoek naar een kruising van een vliegtuig en een vlieger, of te wel een kiteplane.” De toekomstige energiebron kan uit meerdere vliegers boven elkaar bestaan en is gebaseerd op de theorie dat het op 9 kilometer hoogte twintig keer harder waait dan aan de grond.

Toepassingen

Te meer omdat in Amerika en Italië soortgelijke studies lopen, is Ockels ervan overtuigd dat zijn laddermolen meer is dan luchtfietserij. Productiekansen ziet hij in China, alle ontwikkelingslanden en in de Nederlandse maritieme sector. Ockels somt de voordelen op. “De prijs is laag en de vlieger vereist weinig mankracht. Bovendien verwacht ik ten opzichte van de windmolen een hogerere acceptatie, omdat vliegeren als leuk, intrigerend en fascinerend wordt beschouwd. Vogels zullen geen last van de Laddermolen hebben.” Toekomstige luchtverkeersleiders zullen wel rekening moeten houden met de laddermolen. “Zij moeten automatische vliegers beschouwen als vliegtuigen.”

Octrooi

Overigens verkreeg Ockels in Amerika in het millenniumjaar octrooi op de Laddermolen. Dat oorspronkelijke plan voorzag in een kilometerslange lusvormige kabel, uitgerust met honderden schoependie zich zelf in de lucht hield. Ockels moest zijn koers bijstellen. “Aanvankelijk dachten we dat dit een briljante uitvinding was. In 2002 kwamen we erachter dat we te optimistisch waren geweest” Ockels beseft dat zijn vooruitstrevende projecten niet altijd stoelen op een zuiver wetenschappelijke benadering. Hij beschouwt zich dan ook als een ‘wetenschappelijke kunstenaar’ of een ‘kunstzinnige wetenschapper’.
Ter gelegenheid van het Gronings Ontzet (jaarlijkse feest) speelde Jan Akkerman gisterenavond gitaar op stroom die de laddermolen opgewekte tijdens de test op Texel.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels