nieuws

Belasting van corporaties

bouwbreed

Soms snap ik er helemaal niks meer van. Na jaren van soebatten komt de herstructurering van oude wijken eindelijk hoog op de agenda te staan. Eigenlijk pas sinds Winsemius als tijdelijk minister eind vorig jaar de knuppel in het hoenderhok gooide en zich onpolitiek uitliet over de staat van veel oude wijken. En uiteraard geholpen door de ongeregeldheden in de Utrechtse wijk Ondiep in maart dit jaar.

Soms snap ik er helemaal niks meer van. Na jaren van soebatten komt de herstructurering van oude wijken eindelijk hoog op de agenda te staan. Eigenlijk pas sinds Winsemius als tijdelijk minister eind vorig jaar de knuppel in het hoenderhok gooide en zich onpolitiek uitliet over de staat van veel oude wijken. En uiteraard geholpen door de ongeregeldheden in de Utrechtse wijk Ondiep in maart dit jaar.
Hoe dan ook: het werd ineens zo belangrijk, dat er een aparte minister (Vogelaar) voor moest komen. En vervolgens volgden de ’40 Prachtwijken’. Wijken waar overheid en corporaties samen aan gaan werken. Dient deze gezamenlijke aanpak wel een zuiver doel? Of is er misschien nog wel een andere reden waarom minister Bos op zijn strepen staat om de bijdrage aan de herstructurering van de corporaties, via de rijksbegroting te laten lopen?
Hoe dan ook, er wordt geen huis, geen straat en geen wijk aangepakt. Het enige probleem dat opgelost dient te worden lijkt vooralsnog het probleem van het begrotingstekort.
De woningbouwverenigingen werden in 1992 verzelfstandigd en kregen van de overheid geld mee om hun taak uit te voeren. Voor de rest moesten zij de broek ophouden met de waardetoename van het vastgoed. Dat laatste is de afgelopen vijftien jaar fors gestegen; volgens sommigen wel tot 227 miljard. Waarbij het overgrote deel, net als bij u en ik, in de woningen vast zit. De afgelopen jaren heeft het Rijk wellicht te weinig aandacht gehad voor herstructurering. De nadruk lag meer op het bouwen van nieuwe woningen. Nu
wil het Rijk fors werk maken van de herstructurering. De overheid gaat dan echter alleen over de openbare ruimte en wellicht maatschappelijke voorzieningen. Het maatschappelijk woningvastgoed in Nederland is in handen van woningcorporaties en niet van het Rijk.
Corporaties hebben een duidelijk belang bij een goede staat van de woonomgeving, dat zorgt immers voor waardevermeerdering van hun vastgoed. Waar dat mogelijk was heeft men de afgelopen jaren dus wel degelijk geïnvesteerd in de woningen. Voor het investeren in de cohesie tussen bewoners, de openbare ruimte en allerlei maatschappelijke voorzieningen, is men aangewezen op samenwerking met lokale overheden en die zijn op hun beurt weer afhankelijk van bereidheid uit Den Haag hier financieel in bij te dragen. Wanneer het Rijk dus nu ineens wel serieus aan de slag wil om van 40 nachtwijken, 40 prachtwijken te maken, is de beste weg hiervoor samen met Aedes een actieplan op te stellen waarin bepaald wordt wat de overheid bijdraagt en welk deel bij de corporaties vandaag komt.
Het Rijksgeld gaat vervolgens naar de gemeenten en wordt daar op lokaal niveau middels een pps constructie samengevoegd met het corporatiegeld. Per wijk kan dan slagvaardig opgetreden worden waarbij iedereen zijn eigen bijdrage levert.
Door nu vast te houden aan het onzalige idee om het corporatiegeld via de Rijksbegroting te laten lopen, doet het Rijk aan creatief boekhouden. Vermogen dat ooit aan de corporaties geschonken is met de verplichting het maatschappelijk te investeren, wordt nu teruggevorderd. Zonder corporaties de kans te geven daadwerkelijk samen met andere partijen, tot die investeringen op grote schaal te komen. En als het dreigement dat Bos dit anders via belastingmaatregelen wil innen bij corporaties, uitgevoerd wordt, zijn we totaal verkeerd bezig. Dan kan een belegger die op enige schaal vastgoed heeft op bijvoorbeeld een kantorenpark, straks ook een aanzienlijke belastingmaatregel tegemoet zien voor invoering van parkmanagement. Dat gaat de verkeerde kant op.
We moeten in dit land samenwerken. De neuzen staan dezelfde kant op waar het gaat om de noodzaak te investeren in oude wijken. Maak van die krachtige bereidwilligheid een prachtige samenwerking. Zorg dat we snel aan de slag gaan in die oude wijken. Wijken die voor de bewoners vaak overigens al lang of nog steeds, prachtwijken zijn.
Luc Dietz
Marketing en communicatieadviseur Bouw en Vastgoed, Utrecht
LDietz@dietzcommunicatie.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels