nieuws

Sanering van tonnen asbest uit Otapan vergt uiterste inspanning van sloper Koole

bouwbreed

Ruim 77 ton asbest was verwerkt in de omstreden zwaveltanker Otapan, in zo’n beetje alle denkbare varianten. De deplorabele staat van het schip noopt sloper Koole en ingenieursbureau Oesterbaai als directievoerder bij de sanering alle registers open te trekken .

Op dit moment bevindt de sanering zich in de afrondende fase; uiterlijk komende donderdag moeten de laatste restanten asbest zijn verwijderd.
Op wat hechtgebonden plaatmateriaal na is het schip dan compleet ontdaan van asbest. Dat keiharde plaatmateriaal bevindt zich onder en rond de ladingtanks en maakt deel uit van de constructie van het schip. Het kan pas bij de sloop worden verwijderd, die mogelijk in Turkije zal plaatsvinden, op een werf waarheen het schip vorig najaar ook al onderweg was. Toen Turkije er echter lucht van kreeg dat het schip veel meer asbest bevatte dan gedacht, sloot het de havens en voer het schip wekenlang rondjes op zee, in afwachting van een politiek besluit over de sanering.
Die moest uiteindelijk in Nederland plaatsvinden op kosten van de Nederlandse staat. Koole en Oesterbaai kregen die klus.

Illegaal

Dat het niet de eerste sanering betreft in de geschiedenis van de zwaveltanker, maakt het werk er bepaald niet gemakkelijker op, meldt Frank-Maarten Gribnau, directeur van Oesterbaai. In 1999 liet de toenmalige Mexicaanse eigenaar een ploeg Mexicanen naar Amsterdam komen voor een illegale asbestsanering, waar de Otapan toen lag afgemeerd.
Erg kundig verliep de sanering niet; de werklieden pakten al het asbesthoudend materiaal in honderden vuilniszakken die ze daarna in het voorschip propten. En heel veel asbest viel na het lossteken onder de vloeren. Junks en koperjagers die daarna bezit namen van het schip sloegen wanden en plafonds kapot en zorgden voor een verergering van de asbestbesmetting.

Handmatig

Ook de vervallen staat van de Otapan en de enorme roestvorming, was lastig. “Er bleef weinig anders over dan de hele binnenkant van het schip te strippen en een groot deel van het leidingwerk, de binnenwanden, de machines en de scheepsapparatuur weg te halen,” somt commercieel manager Edward Avis van Koole op.
De verroeste wanden en vloeren van het casco werden daarna handmatig schoongemaakt. De door Koole zelf ontwikkelde zuig- en afzakinstallatie de Vacu-pak, rondt de schoonmaak van de ruimten af. Onderdelen als leidingen en appendages die te zwaar met asbest zijn vervuild, worden in hun geheel verwijderd en afgevoerd.
Extra complicatie was dat er in de romp geen gat kon worden gemaakt om het asbest af te voeren. In plaats daarvan werd het via de dekluiken opgehesen en in een speciale container verpakt en gedecontamineerd. Koole bracht inmiddels ruim 250 containers met ontsmette asbestzakken naar de stortplaats van VBM op de Maasvlakte. Gribnau: “Daar blijft het liggen tot iemand er een oplossing voor weet.”
“Zo’n sanering neemt doorgaans 4,5 tot 5 maanden in beslag,” rekent Gribnau voor. Maar in het geval van de Otapan moest het werk aanvankelijk in 3 maanden zijn geklaard. Die korte tijd hangt samen met de oorspronkelijke exportvergunning (EVOA-beschikking) die voor het schip werd afgegeven.
Op 23 juni moet het werk klaar zijn, waarna het schip voor 1 juli van de huidige ligplaats zal vertrekken. De eindbestemming is nog niet bekend. De haast noopte Koole op piekdagen 115 werklieden in twee ploegen in te zetten. Die moesten hun werk doen tussen 7 uur ’s morgens en 11 uur ’s avonds.

Wegenbouw

De herverwerking van gesaneerd asbest houdt met storten wel zo’n beetje op. Het is met een prijs van ruim 110 euro per ton in elk geval de goedkoopste. Er is nog een andere oplossing, namelijk verglazing. Dat proces kost evenwel 1100 tot 1200 euro per ton. Heijmans overweegt op het industrieterrein Moerdijk een installatie te bouwen die asbest omwerkt tot een onschadelijk materiaal voor de wegenbouw. Ruim 4000 ton zou de fabriek kunnen verwerken tegen 130 euro per ton.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels