nieuws

Zware kritiek op herstel van waterkeringen New Orleans

bouwbreed

Een Amerikaanse en een Nederlandse waterbouwkundige hebben tegenover het Amerikaanse wetenschapsblad National Geogra­phic zware kritiek geuit op het herstel van de dijken van New Orleans. “Deze dijk is zo verdwenen wanneer er zich opnieuw een Katrina voordoet.”

National Geographic publiceert op zijn website foto’s van een nieuwe dijk bij New Orleans die op het oog te kampen heeft met aanzienlijke geulerosie. Op een foto genomen vanuit een helikopter is duidelijk een netwerk van dunne gleuven en scheuren te zien dat vanaf de kruin van de dijk aan weerszijden naar beneden loopt. De gleuven worden naar de voet van de dijk breder en zijn waarschijnlijk ontstaan door harde regens.
Het gaat om foto’s van een aarden dijk langs de Mississippi River Gulf Outlet (kortweg: Mr Go), een kanaal tussen de Golf van Mexico en de haven van New Orleans. Dit kanaal vormde tijdens de orkaan Katrina een soort trechter waardoor de vloedgolf van de orkaan het zuidoosten van de stad kon bereiken. De dijk langs Mr Go werd tijdens Katrina op twintig plaatsen doorbroken. Na de overstroming werd deze dijk in hoog tempo door het Army Corps of Engineers herbouwd, verstevigd en opgehoogd.
Volgens professor Roberty Bea is de erosie van de dijk langs Mr Go zeer verontrustend omdat het er op wijst dat het Army Corps of Engineers opnieuw slecht werk levert. Volgens Bea had de aarden dijk langs het kanaal versterkt moeten worden met stenen of beton. Bea is een Amerikaans waterbouwkundige die na Katrina de leiding had over het team dat in opdracht van National Science Foundation de oorzaken van de overstroming onderzocht. De conclusie van deze commissie was dat New Orleans voor Katrina beschermd werd door een lappendeken van veelal ondeugdelijke dijken.
Richard Varuso, adjunctchef van de engineering divisie van het Corps in New Orleans, zegt in de New York Times dat de bewuste dijk gebouwd is met zeer compacte kleihoudende grond die erosie zal kunnen weerstaan. Ook de oudere dijken langs Mr Go die gemaakt waren met veel poreuzere uit het kanaal opgedregde aarde zijn opgehoogd met de uit andere streken geïmporteerde klei. Professor Bea zegt echter dat recent onderzoek in Nederland heeft aangetoond dat dijken van poreuze aarde die worden afgedekt met zware Mississippi-klei (clay-capped levees) bij hoog water gemakkelijk bezwijken. ‘Deze dijk is zo verdwenen wanneer er zich opnieuw een Katrina voordoet,’ aldus Bea.
In het artikel op de website van de National Geographic zegt een Nederlandse waterbouwkundig ingenieur die anoniem wenst te blijven, dat hij weinig vertrouwen heeft in de vloeddeuren en pompen die zijn geïnstalleerd op de plaatsen waar drie drainagekanalen vanuit New Orleans in Lake Ponchartrain uitmonden. Deze ingenieur zegt dat deze vloeddeuren geen voorzieningen hebben om sediment en afval te verwijderen. Het kan daardoor onmogelijk zijn zo’n deur tijdig te sluiten wanneer er een vloedgolf dreigt.
Het grootste deel van New Orleans kwam na Katrina onder water te staan toen een van de betonnen waterkeringen (een z.g. I-wall) langs zo’n drainagekanaal door het hoge water werd omgeduwd. Het hoge water kon vanaf Lake Ponchartrain ongehinderd de drainagekanalen binnendringen. Daarom werd na Katrina besloten de kanalen af te sluiten met vloeddeuren. De National Geographic belooft in het augustusnummer met een volledige evaluatie te komen van het werk dat tot nu toe is verricht om New Orleans te beschermen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels