nieuws

Minimumloon

bouwbreed

De eerste mei is in Duitsland niet alleen een officiële vrije dag voor iedereen, maar ook een dag waarop de vakbonden en linkse partijen met nadruk hun verlangens articuleren. De vakbonden richten hun pijlen niet alleen op de werkgevers.

De eerste mei is in Duitsland niet alleen een officiële vrije dag voor iedereen, maar ook een dag waarop de vakbonden en linkse partijen met nadruk hun verlangens articuleren. De vakbonden richten hun pijlen niet alleen op de werkgevers.
Ook met de regering zitten ze lang niet op een noemer. Evenals in Nederland wordt gesleuteld aan de verzorgingsstaat, waardoor verworven rechten toch blijken te kunnen worden aangetast. In Duitsland treffen we alle problemen aan die we in Nederland kennen,
maar dan intensiever. De werkloosheid is bijna twee keer zo hoog, de flexibiliteit op de arbeidsmarkt aanzienlijk minder en de vergrijzing al een stadium verder. Om maar een paar voorbeelden te noemen. Voorts wordt jaarlijks nog rond 100 miljard overgemaakt naar de nieuwe bondslanden voor de versterking van de infrastructuur en sociale uitgaven.
Duitsland staat voor de vernieuwing van een aantal collectieve arbeidsovereenkomsten, waaronder die van de metaal. De bonden vragen bijna 7 procent, de werkgevers bieden ongeveer 3. Voor Nederlandse begrippen liggen de twee getallen wel erg ver uit elkaar, maar in Duitsland betekent dit niet meteen, dat een overeenkomst buiten bereik is. Ook weet je nooit precies waar deze 7 en 3 procent voor staan. Voorlopig leidt het verschil tot waarschuwingsstakingen.
Op de eerste mei werd toegelicht dat nu de werknemers aan de beurt zijn.
Net als in Nederland is er veel kritiek op de managers die al opzichtig profiteren van het conjunctuurherstel in de bondsrepubliek. Dat toon en inhoud op de bijeenkomsten van bonden en SPD duidelijk verschilden ligt voor de hand. Echter de SPD wil zich niet al te ver verwijderen vakbonden, terwijl de vakbonden door ledenverlies aan invloed hebben verloren en dit met forse eisen proberen terug te winnen.
Het meest opvallend – en daarbij trekken SPD en vakbonden in principe wel samen op – is de strijd tegen de loondumping. Als geen ander land trekt Duitsland arbeidskrachten uit het Oosten van Europa aan, legaal en illegaal. De bereidheid van deze mensen om zich onder de gebruikelijke beloning te verhuren drukt de lonen van de bestaande reguliere werknemers. Voor illegalen ligt dit voor de hand, maar in Duitsland bestaat geen minimumloon, zodat legale werknemers hieraan ook een bijdrage leveren. In de grote coalitie bestaat geen overeenstemming over het invoeren van een bij wet geregeld minimumloon. CDU/CSU zijn er geen voorstander van. Dit in tegenstelling tot tal van andere West-Europese landen die sinds jaar en dag deze voorziening kennen.
In Nederland bijvoorbeeld bestaat het wettelijke minimumloon sinds het eind van de jaren zestig. Niet iedereen vindt een wettelijk minimumloon noodzakelijk. Een goede optie is immers het afsluiten van een goede cao die samen met de algemeen verbindendverklaring een mooie garantie oplevert. Bovendien waar staat het minimumloon voor: de minimale waarde van de arbeid of het bestaansminimum?
Voorts geldt een wettelijk minimumloon alleen voor werknemers en blijven andere vormen van arbeid buiten schot. Denk maar aan de zzp-ers en het aangenomen werk. De discussie in het Nederlands parlement over de beloning van postbestellers na het loslaten van het monopolie voor briefpost door TNT gaat over hetzelfde onderwerp.
De Duitse bouw werd al veel langer geplaagd door het verschijnsel van de loondumping door Oost-Europeanen. Werkgevers en werknemers hebben samen afspraken gemaakt om het verschijnsel tegen te gaan. Zij hadden daarvoor dus geen wettelijk minimumloon nodig. Overigens liggen in vrijwel alle landen de cao-lonen in de bouw aanmerkelijk boven het wettelijk minimum.
Dat je de overheid aanspreekt op haar verantwoordelijkheid voor de naleving van de wetgeving op te terrein van veiligheid en gezondheid te laten controleren, spreekt voor zich. Voor het nakomen van afspraken over de beloning denk ik aan de organisaties van werkgevers en vooral van werknemers.
Adri Buur
Buur Consultancy, Hoorn
a.buur@hccnet.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels