nieuws

Minister van Belangrijke Zaken

bouwbreed

Het was een kleine verspreking van de finishreporter. Terwijl de triomfator van de Ronde van het Groene Hart op het podium te Woerden werd bedolven onder bloemen, een verzilverde melkbus, een kolossale kaas en een kunstig kunstwerk.

Het was een kleine verspreking van de finishreporter. Terwijl de triomfator van de Ronde van het Groene Hart op het podium te Woerden werd bedolven onder bloemen, een verzilverde melkbus, een kolossale kaas en een kunstig kunstwerk.
De Ronde door het Hollands-Utrechtse platteland – lumineus idee van Maarten Kloos – had een eerste Belgische winnaar met de naam Wouter Weijlandt!
Gerrit Gras, Koos Kaas, of Maarten Mest had ook gekund. Het publiek zag het, hoorde het en wist dat het goed was. Het juichte de verbouwereerde Belg hartstochtelijk toe. Mijzelf incluis. De helse wind woei nog eens door zijn coupe soleil, maar hij stond fier. Gebronsde benen. Een grijns van oor tot oor. En toen kwam dus het momentje dat de speaker zich versprak. Want Wouter kreeg ook nog een forse mand streekproducten uit handen van Gerda Verburg, onze nieuwe minister van LNV. Volgens de speaker de minister van: “Uhh, … Belangrijke Zaken”.
Een lachsalvo golfde als een wave door het publiek. Een moment zonder regie. Onverstoorbaar ging de minister door met het uitreiken van de prachtmanden vol gezonds uit het Groene Hart. En onwillekeurig bracht dit incident je terug naar een paar dagen eerder, naar de gewijde sfeer van de Pieterskerk te Leiden. Daar
was de Groene Hart Manifestatie georganiseerd.
In de pracht van de Pieterskerk klonk ook al een minister van belangrijke zaken. En ook dat was Gerda Verburg. Want wie gingen zich daar mee bemoeien?
De boodschap: “Binnen het kabinet is afgesproken dat ik het Groene Hartdossier doe”. Ze zei het net
iets te ferm. Dus niet de minister van VROM en ook niet de coördinerend minister van het Randstadprogramma. Maar ik. En LNV met mij. Natuurlijk in goede samenwerking, maar toch. We hebben dus nu niet alleen ministers met coördinatie voor één gebied – Noordvleugel, Zuidvleugel en Groene Hart – maar ook één coördinerend minister voor de Randstad. De minister van Belangrijke Zaken is dus de coördinerend minister van het Groene Hart. De simpelheid van de wielerkoers hebben we inmiddels ver achter ons gelaten.
Tijdens de manifestatie te Leiden was Verburg ferm over het onlangs gepresenteerde Uitvoeringsprogramma voor dit stukje Nederland. Uitvoeren! Niet praten, maar doen. Alleen leek dat doen vooral ‘niets doen’ te betekenen. Er mogen geen stedelingen meer in! Houden we zo het Groene Hart in de benen? De kern is toch dat beleid en bestuurlijk onvermogen de zaak frustreert?
Ministerieel lijkt niettemin de verkokering welig door te tieren. Lokaal en provinciaal zijn er te weinig visie en rechte ruggen om verrommeling te weerstaan. Het Groene Hart beleid van de afgelopen jaren is het bekende rondje om de kerk. Veel dorps gedoe, weinig vooruitgang. Zelfs particulier initiatief zoals het Neprom plan – gedoseerd bouwen voor groen, accupunctuur – stuit vooral op huiver. Terwijl we toch weten dat gebiedsontwikkeling nodig is, in plaats van wachten op lokale Verelendung?
Wie in de koers de benen stilhoudt komt nergens. Het initiatief van de Ronde van het Groene Hart laat zien hoe het wel moet. Maarten Kloos zag het. Landschap verbinden met energie, creativiteit, koersinzicht en ploegenspel. Wie volgt?
Bestuurlijk Nederland met Verburg als kopvrouw voor Belangrijke Zaken? Haar eerste optreden in de Pieterskerk gaf niet veel hoop. De enige en eerste winnaar van het Groene Hart is doordouwer Wouter Weijlandt. Verder zijn er alleen nog maar verliezers. Belangrijk of niet.
Fred Schoorl
Directeur Nirov,
Den Haag
schoorl@nirov.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels