nieuws

Britse steden: minder wolkenkrabbers

bouwbreed

Een reeks plannen voor wolkenkrabbers in het centrum van Londen maar ook in andere Britse steden dreigt in de ijskast te belanden nu de landelijke overheid en plaatselijke autoriteiten steeds meer vraagtekens zetten bij de gevolgen van hoge gebouwen voor het historische stadsbeeld.

Op dit moment telt de hoofdstad in de City zo’n vijf hoge gebouwen, waarvan de net voor 1,5 miljard euro verkochte ‘Erotische Augurk’ van architect Lord Foster de meest opvallende en Tower 42 vlak bij de Bank of England waarschijnlijk de lelijkste is. Die wolkenkrabbers nemen, zij het vanuit bepaalde punten en dan nog in beperkte mate, het zicht weg op bekende ‘landmarks’ als Sint Paul’s Cathedral, Big Ben, Buckingham Palace en de Tower of Londen. Er staan weliswaar nog hogere torens in Canary Wharf, maar dat is een nieuw ontwikkelingsgebied waar geen monumenten voorkomen.

Gemoederen

In de ladenkast liggen echter plannen voor een reeks nieuwe wolkenkrabbers die de gemoederen steeds meer bezighouden. Net als de Augurk hebben die vaak bijnamen. Zo is er de Walkie-Talkie die 39 verdiepingen moet gaan tellen, de Scherf van Glas van Renzo Piano van 333 meter, The Broadgate Tower van 48 etages die al in aanbouw is, twee 50 verdiepingen tellende torens bij Victoria Station en als hoogste de 324 meter hoge Pinnacle in Bishopsgate. Maar ook elders in het land staan woon- en kantorentorens op het programma. Zo wil Peel Holdings aan de Mersey in Liverpool grote terreinen die vroeger werden gebruikt voor de haven omtoveren tot een luxe woongebied met een reeks torens van minstens 50 verdiepingen.
Birmingham kondigde net deze week tijdens de onroerendgoedbeurs Mipim in Cannes plannen aan voor een luxe woontoren van 50 verdiepingen en gaat bij het – afzichtelijke – New Street Stations twee glazen gebouwen van elk 30 etages neerzetten. Leeds gaat nog verder want daar ligt een plan voor het hoogste woongebouw van Europa – de bijna 170 meter hoge Lumiere Tower – op tafel.

Bufferzones

Of die plannen, die vaak al in een vergevorderd stadium zijn, door kunnen gaan is de vraag. Minister Tessa Jowell van cultuur heeft begin deze maand voorgesteld om belangrijke monumenten en stadsgezichten, waaronder die van Londen en Liverpool, te omringen met zogenaamde bufferzones. In die zones mogen geen gebouwen verrijzen die het uitzicht op het erfgoed kunnen verstoren.
Elk bouwplan binnen de zone moet niet alleen door de gemeente maar ook door het ministerie voor ruimtelijke planning worden beoordeeld, een procedure die in de praktijk jaren kan duren. ”Wij zetten hiermee de historische omgeving centraal in het planningssysteem,” aldus de minister.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels