nieuws

Vervolgstappen bouw JuBi verlopen moeizaam

bouwbreed

De Duitse architect O.M.Ungers leverde met zijn strakke renovatieplan het meest uitvoerbare ontwerp volgens de toenmalige Rijksbouwmeester Wytze Patijn. De Beoordelingscommissie met daarin onder anderen de toenmalige wethouder Peter Noordanus wist evenwel het renovatieplan van Jo Coenen als winnaar naar voren te schuiven. Noordanus werd bij zijn keuze gesouffleerd door MAB DGA Ton Meier. Jo Coenen was kortstondig blij met deze bouwopdracht van toen 550 miljoen gulden (we zitten nu al op een vervijfvoudiging van het budget) en werd een halfjaar later zelf Rijksbouwmeester. De rol van stoorzender vervult Noordanus tot op de dag van vandaag, nu in de rol van directeur van een dochteronderneming van aannemer BAM en als zelfbenoemde kalief van de Haagse bouwwereld. Interessant is dat Wytze Patijns voorkeur naar het plan van Ungers uitging maar dat de symbolische uitdrukking van Ungers plan, te Duits en te Speer-achtig en daarmee mogelijkerwijs niet ‘democratisch’ in zijn symboliek en dus niet geschikt voor huisvesting van een Nederlands ministerie, het plan de das om deed. Het renovatieontwerp van Coenen bleek al snel te duur, teveel natuursteen en te inefficiënt waarna Noordanus samen met Meier voor de glijbaan route koos en voorstelde af te zien van renovatie. Het was het jaar 2000, de beurs stond op 700 punten, de euforie was alom en het was voor de beslissers uit die tijd zonneklaar dat de stad Den Haag totale sloop en nieuwbouw van het Wijnhavengebied nodig had om als stad de nieuwe eeuw te kunnen betreden. Sloop van de Zwarte Madonna zorgde voor de eerste serie soapafleveringen. Noordanus verklaarde bij de bouwstart van de Zwarte Madonna in 1980 dat het een “Speerpunt was van de sociaal-democratie”. Uitgerekend 5 december 2000 kregen de bewoners het tegenovergestelde te horen: opkrassen, de sociaal-democratie heeft andere plannen waarin u niet meer past. Soapserie twee bestond uit de torenplannen van Richard Meier die het Haagse Hofvijvergezicht naar de ratsmodee zouden helpen. Architect Meier werd naar voren geschoven om criticaster Adri Duivesteijn de mond te kunnen snoeren. Duivesteijn vond en vindt sloop van de Zwarte Madonna onzin. Soapserie drie was de architectenkeuze: Coenen zag de opdracht van de eeuw aan zijn neus voorbijgaan en wist uiteindelijk als sublimatie van dat verlies zijn vriend Kolhof naar voren te schuiven. Kollhoff ontwierp ook een streng Duits ontwerp dat bij realisatie ook het Hofvijvergezicht ruïneren zal maar dat element is deskundig letterlijk buiten beeld gehouden. De positie van de Rijks Gebouwen Dienst is niet te benijden: enerzijds weet de RGD als geen ander dat renovatie van de twee Ministeries feitelijk gemakkelijk realiseerbaar is. De RGD kan putten uit de geslaagde renovatie van de Staatsbosbeheer toren in Utrecht, een identiek aan de twee Haagse Ministerie torens Jack-Block gebouw. De RGD heeft reserve kantoorruimte aan de Beatrixlaan beschikbaar als tijdelijke huisvesting voor de Ministeries. Het gebouw van Financiën wordt ook gerenoveerd en de nieuwbouw van Onderwijs blijkt door z’n hoogte niet zonder problemen te zijn. Kortom, rationeel gesproken is er niks op tegen om alsnog voor de renovatie route te kiezen. Misschien kan zelfs Jo Coenen samen met de oorspronkelijke architect Lucas 0x26 Ellerman weer in beeld komen. Eind goed al, goed zou je zeggen. Politiek ligt het natuurlijk lastiger: de bouwput tengevolge van de gesloopte Zwarte Madonna roept om krachtdadig ingrijpen en voortgang. Kalief Noordanus zal ongetwijfeld alweer druk bezig zijn om de bouwkostenoverschrijding glad te strijken. De contracten tussen Gemeente en RGD zijn door de betrokkenen zo ingericht dat alleen tegen hoge boetes de plannen gewijzigd kunnen worden: op zich al vreemd dat overheden elkaar onderling zo in de tang nemen. De politieke controle op de nieuwbouw van ministeries is sowieso al wat uit beeld geschoven sinds de omvorming van de RGD.

De Duitse architect O.M.Ungers leverde met zijn strakke renovatieplan het meest uitvoerbare ontwerp volgens de toenmalige Rijksbouwmeester Wytze Patijn. De Beoordelingscommissie met daarin onder anderen de toenmalige wethouder Peter Noordanus wist evenwel het renovatieplan van Jo Coenen als winnaar naar voren te schuiven. Noordanus werd bij zijn keuze gesouffleerd door MAB DGA Ton Meier. Jo Coenen was kortstondig blij met deze bouwopdracht van toen 550 miljoen gulden (we zitten nu al op een vervijfvoudiging van het budget) en werd een halfjaar later zelf Rijksbouwmeester. De rol van stoorzender vervult Noordanus tot op de dag van vandaag, nu in de rol van directeur van een dochteronderneming van aannemer BAM en als zelfbenoemde kalief van de Haagse bouwwereld. Interessant is dat Wytze Patijns voorkeur naar het plan van Ungers uitging maar dat de symbolische uitdrukking van Ungers plan, te Duits en te Speer-achtig en daarmee mogelijkerwijs niet ‘democratisch’ in zijn symboliek en dus niet geschikt voor huisvesting van een Nederlands ministerie, het plan de das om deed. Het renovatieontwerp van Coenen bleek al snel te duur, teveel natuursteen en te inefficiënt waarna Noordanus samen met Meier voor de glijbaan route koos en voorstelde af te zien van renovatie. Het was het jaar 2000, de beurs stond op 700 punten, de euforie was alom en het was voor de beslissers uit die tijd zonneklaar dat de stad Den Haag totale sloop en nieuwbouw van het Wijnhavengebied nodig had om als stad de nieuwe eeuw te kunnen betreden. Sloop van de Zwarte Madonna zorgde voor de eerste serie soapafleveringen. Noordanus verklaarde bij de bouwstart van de Zwarte Madonna in 1980 dat het een “Speerpunt was van de sociaal-democratie”. Uitgerekend 5 december 2000 kregen de bewoners het tegenovergestelde te horen: opkrassen, de sociaal-democratie heeft andere plannen waarin u niet meer past. Soapserie twee bestond uit de torenplannen van Richard Meier die het Haagse Hofvijvergezicht naar de ratsmodee zouden helpen. Architect Meier werd naar voren geschoven om criticaster Adri Duivesteijn de mond te kunnen snoeren. Duivesteijn vond en vindt sloop van de Zwarte Madonna onzin. Soapserie drie was de architectenkeuze: Coenen zag de opdracht van de eeuw aan zijn neus voorbijgaan en wist uiteindelijk als sublimatie van dat verlies zijn vriend Kolhof naar voren te schuiven. Kollhoff ontwierp ook een streng Duits ontwerp dat bij realisatie ook het Hofvijvergezicht ruïneren zal maar dat element is deskundig letterlijk buiten beeld gehouden. De positie van de Rijks Gebouwen Dienst is niet te benijden: enerzijds weet de RGD als geen ander dat renovatie van de twee Ministeries feitelijk gemakkelijk realiseerbaar is. De RGD kan putten uit de geslaagde renovatie van de Staatsbosbeheer toren in Utrecht, een identiek aan de twee Haagse Ministerie torens Jack-Block gebouw. De RGD heeft reserve kantoorruimte aan de Beatrixlaan beschikbaar als tijdelijke huisvesting voor de Ministeries. Het gebouw van Financiën wordt ook gerenoveerd en de nieuwbouw van Onderwijs blijkt door z’n hoogte niet zonder problemen te zijn. Kortom, rationeel gesproken is er niks op tegen om alsnog voor de renovatie route te kiezen. Misschien kan zelfs Jo Coenen samen met de oorspronkelijke architect Lucas 0x26 Ellerman weer in beeld komen. Eind goed al, goed zou je zeggen. Politiek ligt het natuurlijk lastiger: de bouwput tengevolge van de gesloopte Zwarte Madonna roept om krachtdadig ingrijpen en voortgang. Kalief Noordanus zal ongetwijfeld alweer druk bezig zijn om de bouwkostenoverschrijding glad te strijken. De contracten tussen Gemeente en RGD zijn door de betrokkenen zo ingericht dat alleen tegen hoge boetes de plannen gewijzigd kunnen worden: op zich al vreemd dat overheden elkaar onderling zo in de tang nemen. De politieke controle op de nieuwbouw van ministeries is sowieso al wat uit beeld geschoven sinds de omvorming van de RGD.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels