nieuws

‘Gewoon knallen, dat kunnen we heel goed’

bouwbreed Premium

In alles zie je dat het bedrijf van Paul Koole in de afgelopen jaren uit zijn voegen gegroeid is. Praktisch ieder hoekje op het erf dat tevens bij zijn woonhuis hoort staat vol. Met kranen, auto’s van medewerkers, loodsen en een kantoor. Medewerkers zitten knus op elkaar. Uit niets blijkt overigens dat ze daar een probleem mee hebben.

Koole steekt direct van wal. Al snel blijkt dat hij beschikt over een flinke dosis bravoure. Zodra hij hoort dat we ook over branchevereniging Babex schrijven deelt hij mee dat hij daar zelf helemaal niets in ziet. “Persoonlijk zie ik het belang van zo’n club niet in. Anderen wel. Dat kan. We werken in een vechtmarkt. Daar is geen tijd voor overleg over van alles en nog wat. De meeste slopers zijn ook nog eens veel te emotioneel. Hun bedrijven zijn hun kindje, dat is bij mij niet anders. En dan gaat overleg nogal, hoe druk ik me netjes uit, moeizaam.”
Gewezen op de krappe werkplekken en het volgebouwde erf geeft Koole toe dat zijn bedrijf veel weg heeft van een uit de hand gelopen hobby. “Daarom hebben we ook flink uitgebreid de laatste tijd. We zijn momenteel op het erf een nieuwe kantoorruimte aan het bouwen, we hebben sinds kort een nieuwe vestiging in Spijkenisse, we hebben een recyclingcentrum in Amersfoort en we hebben twee vestigingen in België. Dat is nodig want we zijn inderdaad hard gegroeid. Het is een behoorlijk serieuze hobby geworden. Er werken ongeveer 200 man voor me.”
Koole lijkt in veel opzichten op concurrent Beelen. Net als de Harderwijkers steekt het bedrijf veel tijd en moeite in marketing, is agressief aanwezig in de markt en durft het risico’s te nemen. Beide bedrijven lijken duidelijk te willen maken dat sloop en recycling vooral een serieuze en volwassen bedrijfstak is waarin dezelfde wetmatigheden gelden als in andere branches. Waar geen ruimte is voor onderonsjes, maar waar op de eerste plaats geld verdiend moet worden. Geld dat nodig is om een gezond bedrijf te runnen.
“Ik neem mijn petje af voor Beelen”, beaamt Koole. “Ik denk dat Wim dat truttige gedoe achter zich wil laten. Dat hij wil laten zien dat we investeren en ervoor gaan. Net als ik. We moeten er iedere dag voor vechten. Dat softe gedoe moet maar eens afgelopen zijn.”
Op de vraag hoe er dan gevochten wordt antwoord Koole: “Door zo goedkoop mogelijk proberen te werken. Daarom hebben we een eigen recyclingcentrum, om het eigen afval te kunnen verwerken. Om uit alle grondstoffen de waarde te kunnen halen en daar geld mee te verdienen. Zoveel mogelijk in eigen hand te houden. Maar ook door zeven dagen in de week, 24 uur per dag aanwezig te zijn voor de klant.”
Zo’n recyclingcentrum is erg modieus tegenwoordig. Het toont dat bedrijven oog hebben voor het milieu. Is dat voor Koole ook het geval?
“In de eerste plaats zijn wij er mee begonnen omdat het sorteren op het werk niet goed ging. Daarom gooien we nu alles in één bak en zoeken we het later op een centrale plek uit. Daar kunnen mijn mensen onder goede arbo-omstandigheden hun werk doen. In een hal die droog is, waar altijd hetzelfde klimaat heerst. Met een kantine en toiletten. Want als je op locatie gaat sorteren moet je daar weer een Dixie naar toe rijden, ze moeten er met een busje naar toe, ze kunnen in een spijker trappen, ergens vanaf vallen, etcetera. Vandaar dat we hebben gezegd: ‘we brengen het naar één punt en daar zoeken we alles uit. Dat werkt sneller en het is beter voor je personeel. Het milieu is in dit geval niet de belangrijkste reden geweest, maar het is zeker wel belangrijk voor ons. We blijven er ook continu op toezien dat onze medewerkers milieuvriendelijk werken. Dat er bijvoorbeeld geen olie in de grond terechtkomt bij het wisselen van hydrauliekslangen of zwerfafval rondslingert. “
Toch wordt het milieu door sloopbedrijven wel als argument gebruikt om te gaan recyclen.
“Er is zelfs een bedrijf dat de stopcontacten uit gebouwen haalt. Omdat dat beter zou zijn voor het milieu. Dat vind ik dus zo’n onzin. Want wie zit er nou op tweedehands stopcontacten te wachten? Die haal je toch voor een paar centen nieuw bij de Gamma? Kijk, wij halen die materialen er ook uit hoor. Alleen wij verladen het in één container en halen het plastic er later op de lopende band tussenuit. Misschien in twee stukken, maar hij komt eruit hoor.
En dan werken wij wel een stuk goedkoper dan die kerel die voor dertig euro per uur stopcontacten loopt los te schroeven. Of behang af te stomen, dat gebeurt ook.”
En dat vindt u geen goede zaak?
“Nee. We hebben in Nederland een arbeidstekort in ons vakgebied. We moeten allemaal cursussen volgen, voor de verwijdering van asbest, noem maar op. Maar er is een tekort aan goede mensen. En dan komt er een bedrijf op de markt die zegt dat we stopcontacten moeten gaan verwijderen, behang moeten afstomen, deuren moet hergebruiken. Dat kan alleen als je in Nederland dezelfde lonen zou hebben als in Azië. Dan is het een leuk verhaal. Maar anders? Gewoon een roze droom.”
Heeft de sloopbranche te kampen met een slecht imago?
“Ik vind niet dat onze branche een slecht imago heeft. Mensen weten misschien niet wat er tegenwoordig allemaal bij komt kijken, maar ze weten best dat we niet meer met oude vrachtwagens rondrijden. Dat idee van rommelaars bestaat niet meer. Men onderschat wel eens hoeveel certificaten we moeten hebben. Nee, ik denk dat ons imago niet veel verschilt van de rest van de bouw.””
Ook wat betreft veiligheid?
“Dat imago is misschien nog wel beter. Want er gebeuren in onze sector nog maar weinig ongevallen. De veiligheid is echt heel veel verbeterd de laatste jaren. Iedereen werkt met leuningen en valbescherming en helmen. Er blijft een risico bestaan, maar dat heb je bij elk beroep. Over het algemeen is slopen geen gevaarlijk beroep. Echt niet”
Iets anders nu. De concurrentie. Is die echt zo moordend als u schetst? Zitten sloopbedrijven elkaar in de weg?
[lachend] “Ze zitten me allemaal in de weg. Ja toch? Maar zo erg is het nu ook weer niet. Er zijn bedrijven die tegenwoordig met advocaten naar het werk komen. Of die het bij de rechter aanvechten als ze een aanbesteding niet gewonnen hebben. Dat zou ik nooit doen. Want dan zou mijn hobby echt uit de hand gelopen zijn. Misschien ben ik geen zakenman genoeg, maar ik wil niet met advocaten naar een aanbesteding. Dat zouden mijn klanten, die al jaren klanten zijn, ook niet op prijs stellen. Maar wij zitten dan ook minder in de woningbouw of kantorensloop wat we wel meer gaan doen. Wij doen meer industriële sloopwerken. Daar onderscheiden we ons op dit moment mee”
Ligt daar jullie specialiteit? Of is dat asbestverwijdering? Jullie hebben immers de Vacupak ontwikkeld, speciaal voor veilige asbestverwijdering.
“Daar lag onze specialiteit en nog steeds wel. Maar asbest is inmiddels ook de normaalste zaak van de wereld geworden. Waar we echt goed in zijn, is aanpakken. Zoals nu in Antwerpen. Waar we een vrachtschip, dat eerder dit jaar gekapseisd is,
helemaal leeg trekken. Niemand weet wat er onder water zit in dat schip. Het ligt veertien meter onder water en binnenin is het één grote chaos. Maar wij pakken dat gewoon aan en vinden er een oplossing voor. We trekken er duizenden gloednieuwe wagens vanaf. Nieuwe Caterpillar bulldozers, nieuwe Landrovers. En we vernietigen alles. In recordtijd. Geweldig! Of een havenkraan demonteren. Gewoon knallen. Dat kunnen we heel goed. Daar heb je ook geen gewone slopers voor nodig, maar hele handige jongens. Die alles kunnen. Op een kraan rijden, zelf oplossingen bedenken en hard werken.”
Maar jullie hebben niet voor niets het beruchte schip de Otapan asbestvrij gemaakt.
“Nee, daar ben ik ook heel trots op. Dat hebben we toch ook maar mooi in recordtijd geklaard. Ik heb zelfs een brief van de directeur generaal van VROM gehad. Dat was echt heel goed voor onze reputatie.”
Wat wordt belangrijk in de nabije toekomst? Is dat overlast door stof?
“Nee, denk ik niet. We moeten stof zoveel mogelijk beperken. Dat snap ik. Maar we moeten niet roomser dan de paus willen zijn. Als ik hoor dat een collega langs een snelweg moet stoppen met boren wegens stofoverlast denk ik ‘waar zijn we mee bezig?’. Mobiele brekers moeten ze dan ook afschaffen. Dat zijn pas stof veroorzakers. Nee, het echte probleem in de toekomst wordt het vinden van goed personeel. Zelf heb ik nog behoorlijk wat instroom van jonge jongens. Maar ik merk wel dat de know-how verdwijnt. Ze weten alles van de papierwinkel, maar het bouwkundig inzicht wordt minder. Slopen is wel een vak. Waarin je moet weten wat er gebeurt als je een kolom weg sloopt. Mensen zijn het belangrijkst. Dan maar wat minder grote bedrijven, maar betere kwaliteit.”

Reageer op dit artikel