nieuws

Delfzijl ontdekt haar ijzersterke kanten

bouwbreed

Delfzijl klimt uit het dal. De gemeente legt voortaan het accent op haar sterke kanten: een stad aan zee, met een vestingverleden en veel groen.

Het kleine, verlopen centrum van Delfzijl dat met de rug naar de haven is gekeerd, krijgt er, is de bedoeling, aan de havenzijde een levendig Maritiem Kwartier bij. Naoorlogse flats gaan tegen de vlakte en maken plaats voor een gevarieerde, groene wijk. “Er zijn zoveel gunstige ontwikkelingen waarover ik u kan vertellen, ik weet niet hoeveel tijd u heeft…”, begint wethouder Joop Boertjens.
Pronken met een achterstandsticket heeft de stad niet populair gemaakt. Delfzijl is bekend van leegstaande flats en maagdelijk blijvende bedrijfsgrond. Bestuurscrises completeerden het ongunstige beeld.
De ambities uit de vorige eeuw voor de ontwikkeling van een omvangrijk economisch trekpaard voor het Noorden bleken niet realistisch. Wel trok de stad als nieuwe bewoners desperate woningzoekenden. Zij ontdekten Delfzijl niet vanwege de werkgelegenheid maar vanwege de direct beschikbare sociale-huurwoningen. Met gordijnen er gratis bij, want ook de verhuurder was desperaat. Werk vonden zulke nieuwkomers niet.

Kansen

De kansen die een stadscentrum direct aan een zeehaven biedt, staan in schril contrast met wat er tot nu toe van is gemaakt.
“We zullen er niet veel woorden meer aan besteden”, schrijft de gemeente in haar Ontwikkelingsvisie Centrum Delfzijl: “Iedereen kent de zwakke punten. Rommelig, slecht onderhouden, lege plekken, nauwelijks mooie gebouwen, te weinig te doen en te beleven.”
De zeedijk vormt een blinde wand die centrum en haven scheidt. Vanuit het centrum is de haven niet te zien en vanaf de haven het centrum niet. Een voorschot op de nog officieel vast te stellen structuurschets Maritiem Kwartier die de gemeente heeft opgesteld, vormt een splinternieuw wandelpad over de dijk. Het is een bescheiden begin.
Een groot schilderij naast de onderdoorgang naar de havenkade toont hoe het ooit zou kunnen zijn geweest: een fraai Hollands vestingtafereel, toeristisch onweerstaanbaar.

Blikvanger

Zo zal het niet meer worden. Boertjens ziet wel kansen voor een “leisure strip” aan het water. “Daarmee willen we het gebied aantrekkelijk maken voor recreatie en toerisme.” Een blikvanger wordt verder de nieuwbouw van de plaatselijke zeevaartschool, die uit het achterland aanrukt voor de beter bij deze school passende nautische omgeving.
Een ander in het oog springend object is het Eemsmondgebouw. Deze leegstaande kantoortoren met zijn opvallende gevelafwerking moet een visitekaartje worden van het gebied. Boertjens: “We hopen dat de markt dat oppakt.”
Het college had het Eemsmondgebouw ook wel willen aankopen en opknappen. Maar dat kost 6 miljoen euro en de gemeenteraad vond dat een te groot financieel risico.
Dat de bedrijven die in de haven actief zijn zo nu en dan lawaai maken, hoeft volgens de wethouder geen belemmering te zijn.

Lawaai

Gemeente en bedrijven slaan de handen ineen om eventuele problemen voor te zijn. Binnen de geluidszones hebben bedrijven een mogelijkheid elkaars quota aan te spreken, is een van de ideeën die naar boven zijn gekomen.
Goed nieuws te over, volgens Boertjens. De uitgifte van bedrijfsgronden loopt “als een trein” en verschillende winkels in de stad die recent werden gesloten, zijn overgenomen door andere neringdoenden.
Ook met de herstructurering gaat het volgens de wethouder goed. Flats in Delfzijl-Noord maken plaats voor gevarieerde nieuwbouw met veel koopwoningen, ook in het luxe segment. Het aanbod strekt zich uit van grondgebonden huizen tot luxe appartementen met uitzicht over de dijk.
Daarmee concurreert Delfzijl met ambitieuze projecten elders in de provincie zoals de Blauwe Stad en Meerstad. “We zouden nog wel wat meer willen verkopen maar moesten daarvoor eerst flink slopen. Gegadigden willen de omgeving zien waarin ze terecht komen. Dat kan niet als er nog sloopflats in de buurt staan. Nu kun je zien dat het heel mooi wordt.”

Reageer op dit artikel