nieuws

‘Let op, ook China wil duurzame bouw’

bouwbreed Premium

“Een mooie aanleiding voor mooiere architectuur”, noemt De Ruiter het energievraagstuk. Geen wegwerpgebouwen meer die in de zomer functioneren als broeikas terwijl de stookkosten in de winter de pan uitrijzen. Bouw die de omgeving niet belast maar er op een prettige manier deel van uitmaakt.”Een mooie aanleiding voor mooiere architectuur”, noemt De Ruiter het energievraagstuk. Geen wegwerpgebouwen meer die in de zomer functioneren als broeikas terwijl de stookkosten in de winter de pan uitrijzen. Bouw die de omgeving niet belast maar er op een prettige manier deel van uitmaakt.

De aandacht voor het onderwerp verloopt als een golf, na de top volgt telkenmale een dal. Nu het weer hoog op de agenda staat, hoopt hij dat er vaart wordt gemaakt. “De film An Inconvenient Truth van Al Gore voegt inhoudelijk niets toe”, weet hij, “maar heeft wel iets op gang gebracht wat met inhoudelijke argumenten jarenlang niet is gelukt.” In de bouw gaat het vooral om het combineren van bestaande technieken. Voorbeelden hiervan die hij heeft gerealiseerd, zijn de Nijmeegse universiteitsgebouwen Mercator 1 en 2 en het hoofdkantoor van Rijkswaterstaat in Middelburg. Hij ziet ze als uithangborden die moeten tonen hoe duurzaamheid en kwaliteit voor de gebruikers hand in hand kunnen gaan.
Of de golf van aandacht voor duurzaamheid in de politiek deze keer beklijft, is voor De Ruiter geen uitgemaakte zaak. Polarisatie kan leiden tot een averechts effect. Het gebeurde in het verleden, toen milieu werd omarmt door links. Dat leverde weinig op omdat deze partijen er niet in slaagden een meerderheid te winnen voor hun ideeën. Vooralsnog lijkt er nu een breder draagvlak.
‘Slimme architectuur’ kan helpen de beperkingen te vergeten waarmee het oude duurzaamheidsbegrip vaak is geassocieerd. Het gehate wijzende vingertje kan wat hem betreft naar beneden blijven. “De uitdaging is gebouwen te maken waarin mensen gelukkig kunnen zijn doordat ze een goede kwaliteit hebben, een gezonde omgeving bieden, flexibel zijn en lang kunnen blijven staan”, rekent hij af met de achterhaalde tegenstelling tussen comfort en duurzaamheid.

Proefschrift

In zijn jonge jaren (1992) werkte hij aan een proefschrift over de vraag hoe gebouwen energiezuiniger te maken. Centraal stond daarin de klimaatgevel. Intussen kwam zijn architectuurpraktijk op gang en het proefschrift raakte op de achtergrond. Van energiezuinige en gebruiksvriendelijke ontwerpen heeft hij zijn specialiteit gemaakt. In, met deze thema’s, onvermoede landen als China en Roemenië wist hij met opdrachten binnen te komen en de eerste witte raven enthousiast te krijgen.
De klimaatgevel paste hij in het Nijmeegse universiteitsgebouw Mercator 1 toe in een eenvoudige en daardoor goedkopere variant, zonder extra binnenwand. Het experimentele concept kampte met kinderziekten. Jarenlange monitoring voor een beter resultaat, heeft ertoe geleid dat het systeem nu goed functioneert, stelt de architect. Het is stof voor zijn proefschrift, dat hij binnenkort alsnog wil maken.
De Ruiters jonge bijkantoor in Beijing probeert Chinezen warm te maken voor zijn visie op bouwen. “In China gaan de ontwikkelingen hard. Ze hebben er in hun steden een enorm leefbaarheidsprobleem gekregen. De lucht is verschrikkelijk. Maar daarop komt een reactie. Ze zien de fouten die in het Westen zijn gemaakt en proberen die over te slaan.”

De aandacht voor het onderwerp verloopt als een golf, na de top volgt telkenmale een dal. Nu het weer hoog op de agenda staat, hoopt hij dat er vaart wordt gemaakt. “De film An Inconvenient Truth van Al Gore voegt inhoudelijk niets toe”, weet hij, “maar heeft wel iets op gang gebracht wat met inhoudelijke argumenten jarenlang niet is gelukt.” In de bouw gaat het vooral om het combineren van bestaande technieken. Voorbeelden hiervan die hij heeft gerealiseerd, zijn de Nijmeegse universiteitsgebouwen Mercator 1 en 2 en het hoofdkantoor van Rijkswaterstaat in Middelburg. Hij ziet ze als uithangborden die moeten tonen hoe duurzaamheid en kwaliteit voor de gebruikers hand in hand kunnen gaan.
Of de golf van aandacht voor duurzaamheid in de politiek deze keer beklijft, is voor De Ruiter geen uitgemaakte zaak. Polarisatie kan leiden tot een averechts effect. Het gebeurde in het verleden, toen milieu werd omarmt door links. Dat leverde weinig op omdat deze partijen er niet in slaagden een meerderheid te winnen voor hun ideeën. Vooralsnog lijkt er nu een breder draagvlak.
‘Slimme architectuur’ kan helpen de beperkingen te vergeten waarmee het oude duurzaamheidsbegrip vaak is geassocieerd. Het gehate wijzende vingertje kan wat hem betreft naar beneden blijven. “De uitdaging is gebouwen te maken waarin mensen gelukkig kunnen zijn doordat ze een goede kwaliteit hebben, een gezonde omgeving bieden, flexibel zijn en lang kunnen blijven staan”, rekent hij af met de achterhaalde tegenstelling tussen comfort en duurzaamheid.

Proefschrift

In zijn jonge jaren (1992) werkte hij aan een proefschrift over de vraag hoe gebouwen energiezuiniger te maken. Centraal stond daarin de klimaatgevel. Intussen kwam zijn architectuurpraktijk op gang en het proefschrift raakte op de achtergrond. Van energiezuinige en gebruiksvriendelijke ontwerpen heeft hij zijn specialiteit gemaakt. In, met deze thema’s, onvermoede landen als China en Roemenië wist hij met opdrachten binnen te komen en de eerste witte raven enthousiast te krijgen.
De klimaatgevel paste hij in het Nijmeegse universiteitsgebouw Mercator 1 toe in een eenvoudige en daardoor goedkopere variant, zonder extra binnenwand. Het experimentele concept kampte met kinderziekten. Jarenlange monitoring voor een beter resultaat, heeft ertoe geleid dat het systeem nu goed functioneert, stelt de architect. Het is stof voor zijn proefschrift, dat hij binnenkort alsnog wil maken.
De Ruiters jonge bijkantoor in Beijing probeert Chinezen warm te maken voor zijn visie op bouwen. “In China gaan de ontwikkelingen hard. Ze hebben er in hun steden een enorm leefbaarheidsprobleem gekregen. De lucht is verschrikkelijk. Maar daarop komt een reactie. Ze zien de fouten die in het Westen zijn gemaakt en proberen die over te slaan.”

Reageer op dit artikel