nieuws

Rugzakje voor leefbaarheid

bouwbreed Premium

Tijdens de afgelopen kabinetsperiode had de politiek geen gelukkige hand op volkshuisvestingsgebied. Het nieuwe huurbeleid waar voormalig minister Dekker zo hardnekkig voor geijverd heeft, lijkt inmiddels definitief gestrand. De bouwproductie steeg wel, maar niet zozeer door aantoonbare bemoeienis van de overheid. In de kwestie van de hypotheekrente kwamen de partijen in de laatste verkiezingscampagne weer niet verder dan wat onvruchtbaar gehakketak.

Tijdens de afgelopen kabinetsperiode had de politiek geen gelukkige hand op volkshuisvestingsgebied. Het nieuwe huurbeleid waar voormalig minister Dekker zo hardnekkig voor geijverd heeft, lijkt inmiddels definitief gestrand. De bouwproductie steeg wel, maar niet zozeer door aantoonbare bemoeienis van de overheid. In de kwestie van de hypotheekrente kwamen de partijen in de laatste verkiezingscampagne weer niet verder dan wat onvruchtbaar gehakketak.
Deze kabinetsformatie onder leiding van Wijffels lijkt echter een verrassende beweging te creëren. Eerst al gaven Aedes, Vereniging Eigen Huis en de Woonbond een gezamenlijke verklaring af. Zo’n front van eigenhuisbezitters, verhuurders en huurders – sectoren die voorheen volstrekt gescheiden door het leven gingen of zelfs vijandig tegenover elkaar stonden – is bepaald opvallend. Daarna kwam de verklaring van de 21 grootste corporaties, verenigd in de Vernieuwde Stad, dat zij bereid waren tot miljarden extra investeringen voor het opknappen van probleemwijken. En afgelopen vrijdag stemde 85 procent van de bij Aedes aangesloten corporaties voor een Antwoord aan de samenleving, waarin opnieuw enorme extra investeringen worden toegezegd – in 40.000 woningen per jaar, in een programma voor energiebesparing, in maatregelen ter verlaging van de huren.
Los van dit Haagse niveau gebeurt lokaal inmiddels al heel veel aan het verkleinen van de kloof tussen huren en kopen.
Juist op dat vlak is een doorbraak in het denken bereikt. Vanwege de leefbaarheid in achterstandswijken is het cruciaal het passieve gedrag van huurders te doorbreken en nieuwe huurders of kopers aan te trekken die wél verantwoordelijkheid nemen voor hun woonomgeving. Concepten als Te Woon, Deelkoop en andere varianten zijn daarop gericht en zijn al op veel plaatsen een succes.
Misschien zou je kunnen zeggen dat de veranderde klassenverhoudingen nu eindelijk op woongebied beginnen door te werken. Ooit, in de begintijd van de woningbouwverenigingen, waren arbeiders apetrots op hun nieuwe huurwoning die ze in de wacht hadden kunnen slepen dankzij jarenlang bloedig betaalde contributies. Tegenwoordig is die binding er niet meer. Huurders voelen weinig eigen verantwoordelijkheid voor hun woning. Onderhoud en verzorging van de woonomgeving is in hun ogen het pakkie-an van de corporatie of van de particuliere verhuurder. Huurders moeten opnieuw tot een houding gebracht worden waarin ze verantwoordelijkheid nemen voor hun woning – en het aanbieden van allerlei concepten tussen huur en koop in, of van meerdere type huurcontracten naar keuze (met vastgezette huur voor vijf of tien jaar) kan een actieve opstellling van huurders zeer stimuleren.
Zou het niet ook een idee kunnen zijn iets van de nu gereserveerde extra gelden in te zetten in de vorm van een ‘rugzakje’ voor huurders? In het onderwijs en in de zorg is al ervaring opgedaan met het toekennen van budgetten op maat aan mensen persoonlijk, die dan zelf mogen bepalen hoe ze het besteden. Waarom huurders niet een bedrag in handen geven dat ze zelf mogen inzetten ter verbetering van de leefbaarheid rondom hun woning? Dat is de actieve huurder ten top.
Drs.ir. Fred Sanders
Directeur-bestuurder woningcorporatie ZVH, Zaandam
fc.sanders@zvh.nl

Reageer op dit artikel