nieuws

Intrekken Wegenwet schept te veel onduidelijkheid

bouwbreed Premium

De Wegenwet uit 1930 kan niet zomaar worden geschrapt, concludeert de Commissie waterstaatswetgeving (CAW). Intrekking zou te veel onduidelijkheid geven over toegankelijkheid en onderhoud van wegen. Minister Peijs (verkeer) neemt het advies over en haar opvolger komt komend jaar met een gemoderniseerd alternatief.

Het advies ‘Oude waarden, nieuwe wegen’ is afgelopen week naar de Tweede Kamer gestuurd. Het zal duidelijk zijn dat wegen anno 2007 een totaal andere invulling en gebruik kennen dan in de jaren dertig van de vorige eeuw. Toch schept de driekwart eeuw oude wet duidelijkheid over het begrip ‘openbare weg’ en de bijbehorende plicht om wegen te onderhouden. Schrappen van de bedrieglijk eenvoudig ogende basisprincipes zou grote gevolgen kunnen hebben voor de bewegingsvrijheid, waarschuwt Peijs. Ook veranderingen kunnen al ingrijpen op bestaande eigendomsverhoudingen en geldende onderhoudsverplichtingen. De minister adviseert haar opvolger dan ook de wet in overleg met gemeenten te moderniseren en zeker niet in te trekken. Daarbij is het ook mogelijk op de langere termijn de Wegenwet te integreren in een bredere Infrastructuurwet waar dan ook de Tracéwet onder kan vallen.
De commissie onder leiding van professor Alfred van Hall waarschuwt dat wegonderhoud goed is geregeld, maar niet rept van beheer of exploitatie. De conclusie is dat de overheid de wettelijke plicht heeft wegen te onderhouden, maar wel ruimte nodig heeft om dat aan derden uit te besteden zoals bij pps-constructies.

Registratie

Verder is de commissie van mening dat de verplichte registratie van openbare wegen buiten de bebouwde kom – de zogenoemde wegenleggers – ook anno nu nodig blijft, al zou digitale registratie de administratieve lasten wel kunnen verlichten.
Daarnaast vindt de commissie dat het begrip verjaring niet uit de Wegenwet mag verdwijnen. Wordt een weg door iedereen gebruikt en ook door de overheid onderhouden, dan is die weg na tien jaar automatisch een openbare weg. Is een weg meer dan dertig jaar lang niet meer vrij toegankelijk, dan vervalt het predicaat openbare weg met de bijbehorende onderhoudsplicht voor gemeente, provincie of Rijk. Wel pleit het advies ervoor om de wet aan te passen zodat een openbare weg die in eigendom is van een overheid in de toekomst zijn openbare karakter niet moeten kunnen verliezen door verjaring.
De CAW vindt het gewenst om de openbaarheid van wandelwegen in de nieuwe Wegenwet een betere bescherming te geven. Wandelaars lopen volgens de commissie soms aan tegen illegale afsluitingen van openbare (wandel)wegen en slecht bijgehouden leggers. Concrete suggesties van GroenLinks-Kamerlid Wijnand Duyvendak om een padenlegger te introduceren, bieden volgens de commissie geen oplossing. Zij ziet meer in regulering via het bestemmingsplan, desnoods afgedwongen een provinciale verordening op grond van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening.

Reageer op dit artikel