nieuws

Vrouwen in bouwtop

bouwbreed Premium

Vernieuwingen in de bouw moeten niet alleen komen van nieuwe technieken en nieuwe contractvormen, maar vooral van nieuwe mensen. Sterker nog, zonder die mensen zijn andere meer ‘harde’

Vernieuwingen in de bouw moeten niet alleen komen van nieuwe technieken en nieuwe contractvormen, maar vooral van nieuwe mensen. Sterker nog, zonder die mensen zijn andere meer ‘harde’
veranderingen niet zo gemakke-
lijk te realiseren. Langzaam maar zeker begint de stelling steun te krijgen in bouwbedrijven dat mensen er toe doen.
De opgave waar de bouw voor staat zijn pittig, vooral omdat de populariteit van de bouw bij jonge mensen en zij-instromers te wensen over laat. Dat heeft de bouw aan zichzelf te danken: de sector is naar bin-
nen gericht, heeft een ouderwets imago en is erg gericht op de korte termijn. En zo’n bedrijfscultuur heeft de neiging zichzelf te versterken.
Zo wordt in een recent onderzoek vastgesteld dat vrouwen in de bouw min of meer afwezig zijn. ‘Beschamend weinig vrouwen in top bouwsector’, kopt Cobouw dan ook. Een onderzoek naar diversiteit zou dit beeld bevestigen: de bouwtop is wit, man, vijftig-plus. Bovendien zou blijken dat de bouwtop niet in de steden woont, maar op het platteland en daarbij aansluitend cultureel profiel heeft.
Tenslotte zou blijken dat de zittende leiders van mening zijn dat senioriteit telt: hoe ouder, hoe beter! Letterlijk en figuurlijk. Insiders gaan er vanuit dat de bouw een generatie verder pas zal veranderen. Met andere woorden, er is nog 15 tot 25 jaar nodig voordat bouwbedrijven vrouwen en allochtonen op topfuncties hebben.
Interessante vraag is of de bouw zo lang heeft? Wat is er nodig om sneller te veranderen en in 2010 25 procent van de topfuncties te laten bezetten door bijvoorbeeld vrouwen? Wetten hoeven er niet voor te worden aangepast: het is een zaak van de bedrijven zelf. Opleidingen hoeven er ook niet te worden gestart: de beste studenten aan universiteiten zijn vaak vrouwen. Externe beletselen zijn er dus niet, kunnen we constateren. Kennelijk is het gewoon een kwestie van doen: geef een headhunter opdracht een vrouw voor te dragen.
Geef expliciet aan dat vrouwen bij voorkeur worden uitgenodigd te solliciteren en schep vervolgens ook goede condities voor succesvol opereren. Sta dan ook toe dat er in deeltijd gewerkt wordt. Enzovoorts. Zo’n advies van 100 woorden zal waarschijnlijk niet serieus worden genomen en worden weggeredeneerd. En dat is nou net het probleem. In die zin kan de Nederlandse bouw nog leren van de Engelse vernieuwingsoperatie in de bouw. Daar werd gewerkt met kwantitatieve doelstellingen die de veranderingen sturen en zichtbaar moeten maken.
Kennelijk had men in Engeland goed door dat alleen kwalitatieve verhalen een te zwakke basis zijn voor echter vernieuwingen. Die doelstellingen in Engeland zijn geformuleerd voor harde kwesties (bouwkosten), maar ook voor softe (arbeidsomstandigheden). Het zou een mooie inzet zijn voor de tweede fase van het vernieuwingsproces in de Nederlandse bouw om nu met meetbare doelstellingen te gaan werken.
En dan is 25 procent in 2010 toch niet zoveel. Het betekent waarschijnlijk alleen maar dat alle vertrekkende bouwmannen de komende jaren consequent worden vervangen door vrouwen. Dat is toch niet zo moeilijk?
Lenny Vulperhorst
L.Vulperhorst@aef.nl

Reageer op dit artikel