nieuws

Traditionele rolverdeling complex Patio Sevilla beroerd ingevuld

bouwbreed Premium

Op de bouwplaats van appartementencomplex Patio Sevilla heerste destijds een traditionele rolverdeling tussen de bouwpartijen. Het ontbrak echter aan goede coördinatie en de hoofdconstructeur reageerde niet adequaat op signalen over scheurvorming.

Dat verklaarde de Twentse hoogleraar D. Mans gisteren voor de rechtbank van Maastricht. Vorig jaar stelde hij samen met emeritus hoogleraar betonmechanica J. Blaauwendraad een soort ‘superrapport’ op over het balkondrama uit 2003 waarbij twee mensen om het leven kwamen.
De rechtbank van Maastricht was door het 20.000 pagina’s omvattende dossier vol met elkaar tegensprekende en vaak partijdige deskundigen, namelijk een beetje de draad kwijtgeraakt. Daarom werd de twee hoogleraren gevraagd om een onafhankelijk oordeel. Nadat eerder Blaauwendraad het technische deel van het rapport al mondeling had toegelicht, liet gisteren Mans zijn licht schijnen over de organisatie van het bouwproces van Patio Sevilla.
De rolverdeling op de bouwplaats was volgens Mans traditioneel. De opdrachtgever schakelde de architect in en de constructeur kreeg daadwerkelijk de taken van een hoofdconstructeur toebedeeld, inclusief controles op de bouwplaats.
De sturing en de coördinatie van het bouwmanagement was vanaf het begin matig. Dat kon er mede toe leiden dat in de besteksfase het derde oplegpunt van de balkons, de stalen kolom, buiten de fundering uitkwam. Op een nok die in eerste instantie niet was ondersteund.
Hoofdconstructeur bureau Verbossen rekende noch aan de kolom, noch aan de nok waarop die afsteunde. Ook de constructeur van de prefab-balkons, Kaskon deed dat niet. Strikt genomen was dat misschien niet juist, maar Mans begreep het wel. Voor Kaskon waren immers vooral de dwarskrachten van belang die op de nokken op de hoger gelegen verdiepingen inwerkten. De doorstapeling van de kolommen en de afdracht naar de fundering was voor het ontwerp van de wapening van de balkonplaten zelf niet direct van belang.
Verbossen rekende echter ook niet de oplegreacties van de balkonplaten langs de gevel uit. Dat gebeurde door de leverancier van de Isokorven Schock die de keuze maakte om de balkons niet in te klemmen over de hele lengte maar met twee isokorven te verankeren. De berekeningen van Schock vormden ook het uitgangspunt voor de wapeningstekeningen en berekeningen van Kaskon.
Ondanks de tijdsdruk ontslaat het de constructeur niet van de plicht ingediende detailtekeningen en berekeningen alsnog te toetsen aan waarden die hij eigenlijk in een vroege fase had moeten opgeven. De projectconstructeur van Verbossen keurde overigens uiteindelijke wel alle tekeningen en berekeningen goed en voorzag ze van een paraaf. Maar berekeningen zijn nergens gevonden.
Op signalen van scheurvorming werd bovendien niet adequaat gereageerd. Op een noodkreet per fax van de aannemer volgde als reactie een inderhaast ontworpen stalen console. Verbossen krabbelde op zijn retourfax wel dat hij niet alle precieze details had kunnen achterhalen. De werkvoorbereider van Smeets tekende nog diezelfde avond een iets zwaardere en langere console uit en plaatste een bestelling. Toen er later nogmaals scheuren ontstonden bij balkonseries ging de constructeur wel ter plekke kijken, maar oordeelde dat injecteren en het plaatsen van de console afdoende was.

Reageer op dit artikel