nieuws

Windmolen als gebouw biedt ontelbare mogelijkheden

bouwbreed

ROTTERDAM – Gesponsorde windturbines, een windturbine op een Teletubbie-heuvel, een turbine à la toren van Babel. Waarom windturbines op zee plaatsen en ontelbare mogelijkheden van het gebouw links laten liggen? Want zo moet je volgens landschapsarchitect Paul van Beek een windturbine zien: als gebouw. â��Zzzzzzzzt. De brute schoonheid van een leeg gebouw. Geluidloos en zo […]

ROTTERDAM – Gesponsorde windturbines, een windturbine op een Teletubbie-heuvel, een turbine à la toren van Babel. Waarom windturbines op zee plaatsen en ontelbare mogelijkheden van het gebouw links laten liggen? Want zo moet je volgens landschapsarchitect Paul van Beek een windturbine zien: als gebouw.

�Zzzzzzzzt. De brute schoonheid van een leeg gebouw. Geluidloos en zo imponerend als je eronder staat. Alsof je in Australië naar walvissen gaat kijken. Een confrontatie met natuurkrachten.� Van Beek erkent dat hij �misschien wat tikken van de molen heeft gehad� toen hij de opdracht �wat kun je op land met een windturbine doen?� van Dirk Sijmons Rijksadviseur voor het Landschap vormgaf.

Aanvankelijk zag hij niets in de opdracht. Achteraf heeft hij ervan genoten. Met een uitgebreide case kwam de landschapsarchitect op de meest ludieke en revolutionaire ideeën. Op glad ijs begaf hij zichzelf soms onbedoeld. Met printjes van eendjes op de wiekendragers die door de wind worden aangedreven. �Het meest banale is dat je gaat discussiëren over de kleur.� En juist dat druist tegen de opvatting van Van Beek in. Mooi en lelijk zijn voor hem nietszeggende begrippen, lege hulzen. Blikvelden verleggen is zijn credo. �Manifesteer een windturbine als gebouw dat het landschap nieuwe kansen biedt. Een gebouw waarin je twintig families, verzekeringsmaatschappijen, drie dancings kunt huisvesten. Of met een uitkijkplatform. Op die manier krijgt een windturbine een andere plek in de ruimtelijke-ordeningstrategie van Nederland. En waarom zouden we geen windturbines in de stad plaatsen?� Het statement van Van Beek is helder: systematisch is er nooit nagedacht over de diverse toepassingen van �moderne� windmolens. En met de komst van 5 megawatt-turbines ziet Van Beek het aantal �deelnemers� groeien.

De tijd dat een turbine een windrijk, open gebied nodig heeft om breakeven energie te kunnen opwekken, is voorbij. �Die smoes gaat voor provincies als Brabant, Limburg en Gelderland niet meer op.� Van Beek illustreert bedrijven die turbines adopteren en hen in bedrijfskleuren steken. Blauwwitte KLM-palen, roodwitte voor Coca Cola. Andere huid, andere kleur, andere locatie. Waarom niet gewoon turbines planten in het ruime sop, de zee? Van Beek: �Dat is te makkelijk. Het is waardevol om problemen in de eigen tuin op te lossen. Onbeperkt zijn de mogelijkheden op zee ook niet. Daar heb je te maken met vaarroutes, vogelroutes en ecosystemen. Nee, ik heb er niets op tegen. Het park in Egmond vind ik prachtig. Vanuit mijn strandhuis in Castricum kijk ik daar recht op uit. Ten opzichte van de booreilanden die er staan hadden ze wat mij betreft hoger mogen zijn.�

Nog een winstkans voor turbines: �De �illusie van schaal�. Dirk Sijmons die momenteel de nationale energienota uitwerkt, is volgens Van Beek enthousiast over zijn studie. Maar in hoeverre zijn bijdrage de windturbinediscussie beinvloedt, vraagt ook hij zich af. �Eigenlijk moet de olieprijs nog iets stijgen. Het is een grote uitdaging om gemeenten zo te bestoken met de mogelijkheden van windturbines, dat het niet tot een crisis hoeft te komen. Nederland telt 1702 windturbines. Als we deze vervangen door de nieuwe krachtigere turbines houden we 202 plaatsen over. Laten we alsjeblieft niet met dat kleine grut doorgaan, want anders staan ze straks onnodig overal.�

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels