nieuws

Files

bouwbreed

In het zicht van de verkiezingen gaat politiek Den Haag de files weer aanpakken. De codes vliegen je om de oren. A4. A2. A6-A9. In het ene geval gaat het om nieuw asfalt, in het andere om vermenigvuldiging en in het derde geval misschien zelfs wel om een onzichtbare, betonnen oplossing. De boodschap wordt op […]

In het zicht van de verkiezingen gaat politiek Den Haag de files weer aanpakken. De codes vliegen je om de oren. A4. A2. A6-A9. In het ene geval gaat het om nieuw asfalt, in het andere om vermenigvuldiging en in het derde geval misschien zelfs wel om een onzichtbare, betonnen oplossing. De boodschap wordt op een optimistische toon gebracht, zo van “en nu gaat het dan echt gebeuren”. De cijfers vliegen om onze oren (van “hoe erg het al wel niet is”, “hoeveel erger het nog wordt” en “hoe groot de economische schade is vanwege de files”) en zelfs het Ruimtelijk Planbureau voegt zich

in dat koor door te beklemtonen dat de bereikbaarheid juist verbeterd kan worden door de zwakste schakels aan te pakken.

De files. Ze zijn er sinds de jaren 60, de overwinning op dit leed is al vele malen in het vooruitzicht gesteld en nog steeds zuchten we onder dat noodlot.

Een columnist mag provoceren als iedereen zijn kop in het zand steekt of als iedereen achter de verkeerde vaandels aanloopt.

Ik wil de discussie over files eens vanuit een volstrekt ander perspectief benaderen.

Wijsheid 1: files in de spits zijn onvermijdelijk. Er zijn domme werkgevers (die nog steeds arbeidstijden van 9-5 hanteren) en er zijn even domme werknemers (die elke dag in dezelfde rij als gisteren gaan staan). Dit is geen capaciteitsvraagstuk, maar toch min of meer eigen keuze van werkgevers en werknemers. Niets van aantrekken dus.

Wijsheid 2: incidenten tijdens de file vinden meestal op dezelfde plekken plaats. Bij op- en afritten, bij samenvoeging van wegen, bij viaducten waar vervolgens de zon direct in je gezicht schijnt, etcetera. Elke �frequent driver� kan probleemloos vertellen waar deze gevoeligheden in het netwerken zich bevinden. Ik ben er erg voor klunzen, die hier incidenten veroorzaken het rijbewijs een tijdje af te nemen.

Wijsheid 3: vrachtvervoer, caravans en andere aanhangers hebben niets te zoeken op de tweede, laat staan derde baan. Zij veroorzaken door hun rijgedrag (met een paar kilometer verschil een vergelijkbaar voertuig inhalen) niet alleen gevaarlijke situaties, maar bovendien belemmeren ze de doorstroming. Gewoon verbieden dus.

Wijsheid 4: opmerkelijk is dat we het alleen over maximum snelheden hebben. Meer rijbanen leidt tot meer onnozel rijgedrag.

U zou ze de kost moeten geven, die automobilisten, die met een vaartje van 90 alvast voorsorteren bij Schiphol op de derde, vierde of vijfde baan om vervolgens de A4 bij Burgerveen te nemen. Het introduceren van minimum snelheden voor de diverse rijbanen is hier een oplossing. En net zo stevig beboeten als iemand die een paar kilometer te hard rijdt, natuurlijk.

Wijsheid 5: op 30 en 31 mei was Den Haag via de A44 weer eens onbereikbaar. Nu eens niet, zoals in april, omdat er een bermverharding tussen 9 en 5 moest worden aangelegd, maar om wat nieuwe draden te trekken in een stoplichtinstallatie. Het is werkelijk onbegrijpelijk dat zowel opdrachtgevers als -nemers niets creatievers kunnen bedenken dan overdag er een baan uit te gooien om vervolgens met zijn tweeën wat te gaan staan prutsen aan een stoplicht. Wie zorgen er hier nu voor files? Domme mensen.

Wijsheid 6: menselijk handelen veroorzaakt files. Natuurlijk is er her en der sprake van een capaciteitsprobleem (en dan is het slim om over betere benutting of uitbreiding na te denken), maar mijn beoordeling is dat we er gewoon met zijn allen een zooitje van maken op de weg.

Begin jaren 90 is er ooit eens in opdracht van VROM door professor Pieter Vroon onderzoek gedaan naar het psychologisch gedrag van de automobilist. Het wordt hoog tijd daar weer eens het stof af te slaan.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels