nieuws

Fietsen

bouwbreed

Amsterdam heeft veel burgemeesters versleten die hun wereldfaam danken aan hun fiets. Hele generaties toeristen krijgen tijdens rondvaarten door de grachten te horen dat de ambtsdrager niet thuis is wanneer zijn fiets er niet staat. Als icoon van de stad worden fietsen en hun berijders in de hoofdstad gekoesterd. Vrolijk bellend, dronken slingerend of luid […]

Amsterdam heeft veel burgemeesters versleten die hun wereldfaam danken aan hun fiets. Hele generaties toeristen krijgen tijdens rondvaarten door de grachten te horen dat de ambtsdrager niet thuis is wanneer zijn fiets er niet staat. Als icoon van de stad worden fietsen en hun berijders in de hoofdstad gekoesterd. Vrolijk bellend, dronken slingerend of luid scheldend – zoals het een Amsterdammer betaamt als er iemand in de weg zit – banen zij zich een weg in het verkeer. Een geliefde op de bagagedrager betekent mazzel en vormt een pré voor het stadsbeeld; de scène van Rutger Hauer met Monique van de Ven achterop in de film Turks Fruit is onvergetelijk. Verbazing en bewondering over het verschijnsel valt waar te nemen bij buitenlandse gasten. Sommigen proberen hetzelfde kunstje thuis te herhalen. Maar het origineel wint. Nog wel. Maar Nederlanders zijn, dat is bekend, weinig trots op hun tradities. Aan de rand van Amsterdam wordt het vertrouwde gezicht van de stad al bij het vuil gezet. Het leven komt er op gang en dat blijkt niet gepland. Fietsers bedreigen de prestigieuze aanblik van de Zuidas, valt te vernemen in kringen rond het WTC. Misschien kan de Zuidas proberen eenzelfde prestige te bereiken als de Amsterdamse grachten. Daarvoor is meer nodig dan een dertien in een dozijn-kantorenlocatie, waarvoor de wereld vast zijn neus ophaalt. Een paar onder architectuur ontworpen gebouwen maken nog geen stad. Dat doen de mensen die er leven en werken. Hoe ze dat doen, is onmogelijk te vatten op de tekentafel, in marmer of glas. Dat bepalen ze zelf. Maar het lot valt een handje te helpen. De gemeente ruimt regelmatig fietswrakken op. Een deel wordt nooit door de eigenaar teruggehaald. Die kunnen een nieuwe bestemming krijgen: op de Zuidas, vastgelast aan het straatmeubilair, als uiting van kunst. De befaamde fietsers volgen vanzelf.

Bart Mullink

Redacteur Cobouw

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels