nieuws

Paul Smeets indringende les van Patio Sevilla

bouwbreed

nieuwegein – De afwikkeling van de Maastrichtse balkonramp betekende de ommekeer. Zo kun je dus ook conflicten oplossen, realiseerde aannemer Paul Smeets zich. Het kostte hem veel geld, maar hij durft zichzelf in ieder geval nog aan te kijken als hij voor de spiegel staat. Een nieuwe carrière lonkt als mediator en bemiddelaar bij bouwconflicten.

Daar stond hij dan, die vrijdagmorgen 25 april 2003. Kort tevoren was hij nog toegejuicht en bejubeld als manager van het jaar; nu moest hij ineens een zaal met 200 boze bewoners toespreken. Twee medebewoners van het complex Patio Sevilla waren de avond tevoren omgekomen onder een serie vallende balkons; iedereen vroeg zich af of het nu wel veilig was en of ze ooit nog in hun huizen terug konden. Ze konden Paul Smeets wel lynchen.

“Ik sprak vanuit mijn tenen” blikt de Maastrichtse aannemer bijna drie jaar later terug.”Ik zei dat ik niet wist wie er aansprakelijk was, maar dat ontwikkelaar 3W en wij als aannemer onze verantwoordelijkheid zouden nemen. We zouden de problemen zo snel mogelijk oplossen en achteraf wel kijken wie er moest opdraaien voor de kosten.”

Tijdens de persconferentie direct daarna, met de complete vaderlandse pers in de aanslag, vertelde hij hetzelfde verhaal. Hij had geen tijd gehad zich op de confrontatie voor te bereiden; als dat überhaupt al mogelijk zou zijn geweest. Hij zei gewoon wat er in hem opkwam en wat hem redelijk leek.

En hij hield woord. Ondanks het feit dat er in zijn omgeving genoeg mensen waren die hem voor gek verklaarden en waarschuwden dat hij veel te ruime beloftes had gedaan die hij nooit waar zou kunnen maken. En dat deze aanpak zeker de ondergang van het 80 jaar oude familiebedrijf zou betekenen. Maar de impulsieve reactie werd geformaliseerd en vastgelegd in een gedegen contract tussen ontwikkelaar en aannemer. Beide bedrijven zouden de helft van de kosten op tafel leggen voor bouwkundig herstel en vergoeding van de gevolgschade. Daarna zouden ze kijken of de schade misschien anders moesten worden verdeeld. Advocaten van Stibbe en Houthof keken mee en bewaakten dat de afwikkeling van de balkonramp niet direct zou ontaarden in een juridisch steekspel waarbij iedereen elkaar aansprakelijk stelde, maar niemand verantwoordelijkheid nam en zaken lang voortsleepten.

Nog geen vijftien maanden later, in juli 2004, was alles afgewikkeld. De schade was hersteld en alle andere kosten waren vergoed. Van hotelovernachtingen, smartengeld, huurauto�s, tot en met de ontdooide kippen in de vrieskisten die na de balkonramp uren zonder stroom hadden gestaan. De teller stond op 7 miljoen euro. Ongeveer eenderde van de bouwkosten van het complex.

“Toen is in goed overleg ook maar besloten om de verdeling zo te laten”, aldus Smeets. Zowel 3W als Smeets Bouw realiseerde zich dat de uitkomst na een slepende juridische affaire niet dramatisch anders zou liggen. In het civiele recht draait het uiteindelijk toch om de vraag of het om ontwerpfouten gaat of uitvoeringsfouten.

De eerste komen voor rekening van de ontwikkelaar, de laatste zijn voor de aannemer. Tegelijkertijd is er bij grote ongevallen zelden één oorzaak aan te wijzen, vaak is sprake van een opeenstapeling van fouten. Bij de balkons van Patio Sevilla waren elf partijen betrokken, zowel ontwerpend als uitvoerend. “Door zo te besluiten, bespaarden we onszelf in ieder geval een moeizame en energieslurpende weg van juridische processen, waarvan maar zeer de vraag was of de balans na afloop heel anders zou uitslaan.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels