nieuws

De Olympische nachtmerrie van Montreal

bouwbreed Premium

‘Olympische bouwdroom werd allengs nachtmerrie.’ Stijgende bouwkosten door stakingen en kostenstijgingen en ‘niet in de laatste plaats door corruptie en oplichtingen.’ Tot overmaat van ramp vallen er vier doden tijdens bouwwerkzaamheden. Het niet rendabele zwembad wordt p as na de Spelen afgebouwd.

We schrijven vrijdag 9 januari 1976. De ring van het Olympisch stadion blijkt niet te sluiten. Een foutieve berekening levert een hoogteverschil van 15 centimeter op. Cobouw schrijft op 11 maart: “Vier bouwvakkers werkzaam aan het stadion op een hol element storten 60 meter naar beneden wanneer een kabel afbreekt’. De vier komen om het leven.”
Op 21 juli publiceert Cobouw een uitgebreid artikel over de Olympische droom van burgemeester Jean Drapeau.
Juli 1975. Burgemeester Drapeau is op het Olympische complex een dagelijkse bezoeker. De burgemeester van de Canadese stad wil geen fase missen van de bouw van zijn door de Franse architect Taillibert ontworpen ‘droom’, die echter de eerste nachtmerrieverschijnselen vertoont. Drapeau spreekt zijn zorgen publiekelijk uit. “Misschien is er een wonder nodig om het stadion klaar te krijgen.”
Als pijnlijk duidelijk wordt dat de stad Montreal de bouw niet langer kan financieren en evenmin garant kan staan voor een tijdige oplevering, zet de provincie Quebec Drapeau ferm op een zijspoor.
Onder verscherpt toezicht van Victor Goldbloom komen er ‘vele zaken’ aan het licht. In november 1975 worden de kantoren van directeuren van een consortium van de vier belangrijkste bouwmaatschappijen van Montreal, bekend onder de naam Les Terasses Zarolete consortium, doorzocht evenals de correspondentie van een Olympische top-offical. Na afloop van de Spelen zal de rechter zich hierover buigen.

Inhaalslag

Victor Goldbloom weet uiteindelijk de Spelen veilig te stellen. Met als meest noemenswaardige prestatie de realisatie van het hoofdstadion, de schelp, goed voor 70.000 toeschouwers. “In een jaar tijd is 24 uur per dag aan het stadion gebouwd. De Canadezen noemen het nu een wereldwonder.”
Verder moeten noodvoorzieningen worden getroffen voor het Olympisch dorp. Gerekend wordt op 9600 atleten, het blijken er 11.000 te zijn.
In plaats van 28 miljoen dollar kost het dorp 60 miljoen dollar. Het zwemstadion noemt de auteur: “een niet-economisch-exploiteerbare installatie met negenduizend zitplaatsen, waar tot in lengte der dagen niemand meer op zal zitten en een renteverlies op de ruim 100 miljoen gulden die het geheel kostte.”

Reageer op dit artikel