nieuws

Alles ligt plat

bouwbreed

Na de verkiezingen van 22 november jongstleden wachten we nog steeds op een nieuwe regering. Dat kan vele maanden duren, want de heren politici zijn het voorlopig niet met elkaar eens. Daardoor nemen ze ook geen beslissingen en blijven vele kwesties onaangeroerd. Controversieel noemen ze die onderwerpen in Den Haag, onverantwoord noem ik dat. Na de

Na de verkiezingen van 22 november jongstleden wachten we nog steeds op een nieuwe regering. Dat kan vele maanden duren, want de heren politici zijn het voorlopig niet met elkaar eens. Daardoor nemen ze ook geen beslissingen en blijven vele kwesties onaangeroerd. Controversieel noemen ze die onderwerpen in Den Haag, onverantwoord noem ik dat. Na de
Tweede Kamer ligt nu ook de Eerste Kamer dwars. Zo behandelen de senatoren de nieuwe Huurregels, waarbij een gedeelte van de huurwoningen geliberaliseerd worden, niet meer. En, dat is zeer opmerkelijk. Want, deze voorstellen zijn goedgekeurd door de (oude) Tweede Kamer en er ligt de senatoren
niets in de weg om deze voorstellen te behandelen. In feite zijn deze voorstellen hoognodige reparaties van de vermaledijde Huurprijzenwet Woonruimte die op 1 juli 1979 inging. Alle verhuurders van woning betreuren deze gang van zaken. Slechts de Woonbond, die een in verhouding kleine groep huurders vertegenwoordigt schreeuwt in het rond dat hier sprake is van gerechtigheid. Maar ja, die wordt per slot van rekening, dankzij een flinke overheidssubsidie, daarvoor betaald.
Doorstroming van huur- naar koopwoningen, van goedkope huurwoningen naar dure vice versa, laat nu lang op zich wachten, omdat deze huurliberalisatie niet doorgaat. Daarmee is niemand geholpen, zeker zoekenden naar huurwoningen niet, omdat verhuurders geen nieuwe woningen gaan bouwen. Ze kijken wel uit. De wettelijke huurprijzen zijn immers te laag om nieuwbouw te kunnen bekostigen. En, dat komt niet in de laatste plaats door de hoge grondprijzen en erfpachtcanons die overheden vragen, om hun begrotingen te spekken.
Ons land is een van de enige landen in Europa waar nog een tekort is aan woningen, dit ondanks zware bemoeienis van de overheden met de volkshuisvesting. Huurprijzenwetten, Huisvestingwet, Ruimtelijke Ordening en zo verder ten spijt. Misschien komt er iemand in Den Haag op het idee om eens een voorbeeld te nemen aan andere landen, waar mensen veel eenvoudiger en sneller een woning kunnen kopen of huren.
Particulieren, institutionele beleggers en woningcorporaties zijn in feite beleggers in onroerend goed en die zoeken een redelijk rendement op hun beleggingen en voor hun inspanningen. De een neemt genoegen met een lager rendement dan de ander. De overgereguleerde huurprijzen in ons land sluiten daarop volstrekt niet aan, deze huren sluiten ook niet aan bij de kosten voor onderhoud en renovatie van huurwoningen. Daardoor loopt de kwaliteit van ons gehele woningbestand achter en zeer waarschijnlijk verder achteruit. Dat alles verandert niet zolang de politiek de huurprijzen van woningen ziet als een instrument voor haar inkomenspolitiek.
De kosten en rendementen van huurwoningen staan in geen enkele relatie tot centrale inkomenspolitiek. Het wel willen leggen van deze relatie leidt slechts tot een slechte situatie voor huurwoningen, waarop geen kiezer zit te wachten.
Wel past in een goede inkomenspolitiek het aanvullen van lage inkomens, dus van mensen die een huurprijs echt niet kunnen betalen, een fatsoenlijke huurtoeslag. Die heeft echter niets te maken met wel of niet geliberaliseerde maar redelijke huurprijzen, die weer zorgen voor het bouwen van nieuwe woningen. Dus politici (m/v) in Den Haag snel aan de slag.
Hans Broeren
Makelaar o.g., Amsterdam
www.broeren.com

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels