nieuws

Ondergrondse opslag in kademuren

bouwbreed

Ondergrondse opslag van vloeibare bulkgoederen in kadeconstructies kan enorme ruimtewinst en geldbesparing opleveren en is bovendien veiliger dan conventionele opslagmethoden. Een onderzoek hiernaar van twee studenten civiele techniek is bekroond met de Haven Scriptieprijs 2006.

Als je toch een holle kademuur bouwt, kun je die net zo goed meteen geschikt maken voor opslag. Dat is de kerngedachte achter de studie van Gerben van Groningen en Frank van de Graaf. De studenten civiele techniek aan de Hogeschool Rotterdam onderzochten in hun afstudeerscriptie twee ondergrondse opslagmethoden als alternatief voor conventionele opslag in grote stalen silo’s: geïntegreerde opslag in conventionele kadeconstructie (GOCK) en opslag in honingraatelementen (HR). De GOCK-variant is financieel gezien de interessantste optie, omdat deze toepasbaar is in bestaande kadeconstructies. Daartegenover staat dat het honingraatsysteem beduidend hogere opslagcapaciteit mogelijk maakt: bijna vier keer zoveel.
Voor de Rotterdamse haven, die steeds meer te kampen heeft met ruimtegebrek, is een alternatief wenselijk voor de ruimteverslindende bovengrondse silo-opslag. Brandbare en explosieve materialen die veelal in de tanks worden opgeslagen, zijn bovendien veiliger opgeborgen in ondergrondse constructies. “Althans, als we voldoende aanvaarbeveiliging in de kademuur opnemen”, zegt Frank van de Graaf. Daarnaast zorgen de alternatieve opslagmethoden voor vermindering van horizonvervuiling.

Compartimenten

De GOCK-variant gaat uit van een conventionele kademuur, met daarin een systeem van afgesloten compartimenten. De funderingsconstructie bestaat uit een dragende combiwand met MV-palen, die de horizontale krachten opnemen. In de betonnen opbouw is uit veiligheidsoverwegingen een stalen frame opgenomen. Twee opslagreservoirs in de dwarsdoorsnede strekken zich uit over de lengte van de kade, om de 20 meter onderbroken door stabiliteitswanden. Tussen de reservoirs bevindt zich een serviceruimte met een leidingstraat. Een schip dat langszij aanmeert kan zijn lading in de compartimenten lossen of ontvangen. De lage opslagdichtheid – per 100 meter kadelengte ongeveer 13.000 kubieke meter – maakt deze variant geschikt voor bijvoorbeeld stookolie, die in beperkte hoeveelheden wordt overgeslagen.
De HR-variant is met een opslagcapaciteit van 50.000 kubieke meter per 100 meter kade geschikt voor grootschalige opslag van ruwe aardolie of chemicaliën. De kade bestaat in deze variant uit een aaneenschakeling betonnen, zeshoekige caissons met elk vijf reservoirs. In de 21 meter hoge reservoirs bevinden zich stalen tanks en een laag isolatie die het staal van het beton scheidt. Bij een kadelengte van 300 meter past de hele inhoud van een supertanker in de honingraatopslag. Uitvoering zou moeten gebeuren door opbouwen in een bouwdok en vervolgens afzinken op een constructievloer van onderwaterbeton. De constructievorm zorgt voor grote sterkte en dus hoge opslagdichtheid. De bouw van de Tweede Maasvlakte kan volgens de bedenkers een goede aanleiding zijn om de innovatieve concepten in de praktijk toe te passen. In bestaande haventerminals kan de GOCK-variant ook als aanvulling op de bestaande capaciteit worden gebruikt. “L-muren in bestaande kadeconstructies zijn daarop aan te passen”, denkt Van de Graaf. “Wanneer je er een omgekeerde L-constructie bovenop zet, krijg je een soort afgesloten tunnel die goed bruikbaar is voor opslag.”
Chemicaliëntransporteur Odfjell, die eerder mogelijkheden van ondergrondse opslag onderzocht, liet direct weten belangstelling te hebben voor het onderzoek.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels