nieuws

Maeslantkering voldoet niet aan wettelijke eis

bouwbreed Premium

De Maeslantkering voldoet niet aan de wettelijke veiligheidseis. Dat heeft minister Peijs (water) gisteren in een brief aan de Tweede Kamer laten weten.

De Maeslantkering voldoet niet aan de wettelijke veiligheidseis. Dat heeft minister Peijs (water) gisteren in een brief aan de Tweede Kamer laten weten.
Volgens het ministerie van Verkeer en Waterstaat is er op dit moment echter geen acuut veiligheidsprobleem. Feit is wel dat er op dit moment niet wordt voldaan aan de veiligheidsnorm van 1:10.000 per jaar. Het veiligheidsniveau van de Maeslantkering is volgens Rijkswaterstaat momenteel 1:7000 per jaar. Deze lagere norm wordt vooral veroorzaakt door de veel grotere kans dat de enorme voorliggende waterkering niet sluit, terwijl dit wel nodig is: de zogeheten faalkans.
De oorspronkelijke wettelijke ontwerpeis voor deze faalkans is 1:1.000 per sluitvraag van de Maeslantkering. Eerder werd al duidelijk dat slechts 1:100 haalbaar zou zijn. Deze faalkans zou voor het begin van het stormseizoen (15 oktober) worden gehaald, beloofde staatssecretaris Schultz (water) enkele maanden geleden aan de Tweede Kamer. Maar ook dit is niet gelukt omdat momenteel enkele essentiële reserveonderdelen ontbreken. De huidige faalkans per sluitvraag wordt nu geschat op 1:95, aldus de minister.

Voordeur

In februari van volgend jaar moet dit wel 1:100 zijn. Zij schrijft dat het ministerie zich tot het uiterste gaat inspannen om de ‘voordeur op orde te hebben’ en er uiteindelijk alsnog voor zal zorgen dat de algehele veiligheidsnorm op 1:10.000 per jaar komt.
Rijkswaterstaat heeft samen met de waterschappen en de provincie Zuid-Holland inmiddels een achterlandstudie uitgevoerd. Daarin is gekeken of de dijken en kunstwerken die achter de onvoldoende scorende Maeslantkering liggen eventueel hoogwater wél kunnen opvangen. Daaruit blijkt dat in totaal 6 kilometer dijk en twee kunstwerken onvoldoende scoren. Dit komt bovenop de 24 kilometer dijk die al onvoldoende scoorde bij de tweede vijfjaarlijkse toetsing. Daarmee loopt een groter gebied gevaar om bij een overstroming onder water te lopen.

Faalkans

Met deze gegevens voorhanden is Rijkswaterstaat definitief tot de conclusie gekomen dat de ‘waterstaatkundige toestand van de Maeslantkering onvoldoende scoort’, zo schrijft Peijs. De provincie Zuid-Holland gaat nu, als toezichthouder, het toetsresultaat beoordelen. Dit wordt teruggekoppeld naar Peijs die daarna een rijksoordeel maakt.
Peijs vindt het echter nog te vroeg om te zeggen of de dijken in het achterliggende gebied door de verlaagde faalkans van de kering direct moeten worden versterkt. Zij wil eerst kijken – nu de huidige faalkans in de praktijk niet haalbaar is – wat een reële en duurzame eis voor een nieuwe faalkans is. Daarvoor gebruikt ze de aanbevelingen van professor Horvat. Hij deed een second opinion naar de falende kering en de aanpak van Rijkswaterstaat. Ook keek Horvat naar de verbetermogelijkheden van de kering. Zo wordt de kering snel onder stormcondities getest. Omdat volgens de minister de veiligheid in het achterliggende gebied niet alleen door de Maeslantkering wordt bepaald, start Rijkswaterstaat een systeemanalyse. Daarna worden alle veiligheidsfactoren, die van invloed zijn op overstromingen in de Rijn-Maasmonding, bij elkaar gezet om de samenhangende effecten te bekijken.
Op pagina 7:
‘Organisatie Maeslantkering
grootste risico’.

Reageer op dit artikel