nieuws

Jonge Franse architect is vooral betonridder

bouwbreed Premium

parijs – “Jonge architecten leren tegenwoordig alleen nog maar over beton. Van stenen weten ze niets meer. Dat zegt Alain Erlande-Brandenburg, specialist op het gebied van de Franse kathedralen, in het weekblad Le Point.

Ook metselaars weten er volgens hem maar weinig va. “Ze hoeven de stenen alleen maar op elkaar te zetten om het beton aan de buitenkant aan te kleden. Niemand weet meer hoe je er een dragende constructie van moet maken. De kennis van stenen sterft uit, dat vormt een grote bedreiging voor het behoud van onze monumenten”.

Het gaat niet om een steen, het gaat om stenen, benadrukt de specialist. “Bij de Notre-Dame in Parijs zijn twaalf verschillende soorten kalksteen gebruikt, afhankelijk van hun rol in het gebouw. Om dat goed te onderhouden en te restaureren, moet je hun eigenschappen kennen. Dat vakmanschap bestaat haast niet meer. Vroeger had elke stad een paar steenfabrieken, met alle specifieke kennis van dien.”

Frankrijk telt liefst 86 kathedralen, van de beroemde Notre-Dames in de hoofdstad of in Reims of Chartres tot de minder bekende kathedraal St-Pierre in Beauvais die met zijn 48 meter wel de hoogste onder de gotische gebouwen is. Die monumentale bouwwerken vergen voortdurend en kostbaar onderhoud. Begin dit jaar heeft de regering de geldkraan in Parijs echter grotendeels dichtgedraaid, wat bij de vakmensen veel onrust heeft gezaaid.

“De groep van de Historische Monumenten laat u met verdriet weten van het verscheiden van alle ambachten die bijdragen aan de restauratie van ons cultureel erfgoed. Dat verscheiden is te wijten aan de regeringsbesluiten,” aldus wenen de verenigde vakmensen.

In steden als Nantes en Quimper zijn al jaren lopende restauratiewerken plotsklaps stilgezet en zijn de steenhouwers, timmerlieden en andere ambachtslieden naar huis gestuurd. Jean-Luc Hartert van de restauratiebedrijf Chanzy-Pardoux in Straatsburg: “Wij zijn volledig afhankelijk van het werk aan de kathedralen. Als we binnen een paar maanden niet opnieuw kunnen beginnen, dan staan al mijn vijftien mensen op straat.”

Dat zou het uitsterven van het vakmanschap nog verder versnellen, vreest Erlande-Brandenburg. “Geldgebrek is er altijd al geweest, dat wordt na verloop van tijd meestal wel weer opgelost. Maar door de moderne ontwikkelingen in de bouw, waar bijna alles draait om beton, weet straks niemand meer hoe je dit belangrijke werk eigenlijk moet doen. Dat vormt een grotere bedreiging voor onze monumenten dan het dichtdraaien van de geldkraan.”

Reageer op dit artikel