nieuws

Burger moet leren leven met waterrisico

bouwbreed Premium

den haag – Leven met water betekent onder meer dat burgers moeten leren leven met risicos. Maar het gaat ook om het duidelijk maken van tegenstellingen tussen bijvoorbeeld veiligheid en natuur. En onderzoeken of we Nederland zo kunnen inrichten dat vastgoedbeleggers ook in 2050 nog belangstelling voor Nederland hebben.

Hoe klimaatbestendig is Nederland. Het is de vraag die beantwoord moet worden in een groot programma. “In feite gaat het om de vraag hoe we ons land kunnen inrichten in de periode 2010-2050 dat het ook dan nog aantrekkelijk is te investeren in vastgoed”, vertelt de programmadirecteur van Leven met Water Bert Satijn.

Samen met de Stichting Toegepast Onderzoek Waterbeheer (STOWA) en de partner van het Nationaal Bestuursakkoord Water (NBW) heeft het kennisprogramma Leven met Water een kennisconferentie georganiseerd. Deze conferentie wordt gezien als een belangrijke aanzet tot een veranderingsproces in de waterwereld. Eén van de veranderingen die nodig is, is de omslag van een gesloten wereld van waterexperts naar een open wereld waarin ook plaats is voor anderen zoals belanghebbenden en burgers.

“Dat is een van de punten waar we nadrukkelijk naar kijken, burgerparticipatie. Nu regelen waterschappen samen met andere overheden alles. Burgers betalen hun waterschapsbelasting en dat is het dan. Vandaar de burgerparticipatie. Maar hoever kun je daarin gaan. Het mag in ieder geval niet leiden tot besluiteloosheid”, zegt bestuursvoorzitter van Leven met Water Carel Jan Reigersman.

Van de circa 500 deelnemers aan de conferentie heeft ook een aanzienlijk deel zich opgegeven voor de deelsessie �Maatschappelijke afwegingen in waterbeheer�, een onderdeel dat voor traditionele waterbeheerders redelijk nieuw is. “Het is niet voor niets een kernpunt in ons programma”, aldus Reigersman.

De waterwereld is de laatste jaren toch al volop in beweging. Eigenlijk al sinds de overstromingen medio jaren negentig. Klimaatverandering met als gevolg veranderende neerslagpatronen en stijging van de zeespiegel hebben het bewustzijn over de kwetsbaarheid van ons lage land weer eens op scherp gezet.

Werd na de watersnoodramp van 1953 nog puur in technische oplossingen gedacht, nu komt er veel meer bij kijken. Integrale gebiedsontwikkeling rond de rivieren waarbij water de kern is en risicobenadering zijn nu de drijvers.

“Daarbij loop je wel eens aan tegen tegenstellingen tussen veiligheid en natuur in de uiterwaarden. Die dilemma�s moet je duidelijk maken aan de burger”, vertelt Reigersman.

Anders denken

In de praktijk kan dit betekenen dat burgers anders moeten gaan denken en anders omgaan met water. “Je kunt best bouwen in uiterwaarden. Maar dan zul je moeten accepteren dat eens per jaar de begane grondvloer onder water staat. Als je daar dan maar geen vaste vloerbedekking of parket hebt liggen, maar plavuizen, dan is het een kwestie van schoondweilen”, geeft Satijn een voorbeeld.

Niet alleen bij de burger zal het denken om moeten, ook bij bestuurders en experts. “In Engeland kun je via internet zo informatie vinden over hoe groot het risico van overstroming van je huis is. In Nederland durven we dat nog niet.” In de praktijk ziet hij al de nodige initiatieven om op een andere manier met water om te gaan. “Zo wil Almere met ons praten over de grootste drijvende woonwijk.”

Reageer op dit artikel