nieuws

VVEs sleutel in herstel Vogelbuurt

bouwbreed

rotterdam – Het is nog geen probleembuurt maar als de zaken op hun beloop worden gelaten, zal de Vogelbuurt in Rotterdam dat zeker worden. De woningvoorraad is er eenzijdig; krappe portiekwoningen in particulier eigendom bepalen het beeld. Veel verenigingen van eigenaren (VVEs) zijn niet actief. De deelgemeente Charlois heeft besloten in te grijpen voor het te laat is.

Het Rotterdamse bureau Steunpunt Wonen voert het project uit. “Er is nog niet eens zo heel veel mis met deze wijk”, meent ir. C. Krebber van De Stuurgroep Experimenten Volkshuisvesting (SEV), die het initiatief ook heeft omarmd. Onder het motto �Vogelbuurt, toontje hoger� wordt geprobeerd in een vierjarig project verdere achteruitgang te voorkomen.

De dreiging daarvan is reëel, onderstreept Krebber, mede omdat de buurt grenst aan de problematische Tarwewijk en ook de voorheen beruchte Millinxbuurt is niet ver weg. “Het risico bestaat dat huisjesmelkers die tijdens het opknappen van deze wijken zijn weggejaagd, massaal gaan kopen in de Vogelbuurt om daar hun kamerverhuur voort te zetten.”

De deelgemeente heeft de Millinxbuurt en Tarwewijk juist grondig onder handen genomen. “Daarmee waren enorme investeringen gemoeid. Dat kun je niet overal doen”, illustreert ze het belang van tijdige maatregelen.

Activering van de VVE�s is voor succes in de Vogelbuurt essentieel, weet Krebber. Ze spreekt van een buurt die wat eerste barstjes vertoont. Daarom past de aanpak volgens haar goed in het nieuwe SEV-beleid dat is gericht op een vroegtijdige signalering en ombuiging van neerwaartse trends.

“Dit is een buurt met veel starters. Je kunt er nog vrij goedkoop – met één salaris – een huis kopen. Een driekamerportiekwoning is er te krijgen vanaf zo�n 60.000 euro. De meeste bewoners werken ook, er zijn nu nog geen grote sociale problemen. Maar omdat de woningen te klein zijn als er kinderen komen, is er veel doorstroming. Daardoor kennen bewoners elkaar nauwelijks.”

Dat laatste blijkt te gelden tot en met de buren, waarmee toch in elk geval in een VVE zou moeten worden samengewerkt. “Maar vaak hebben bewoners geen idee hoe een VVE werkt of weten ze niet eens van het bestaan”, aldus Krebber. Gevolg is dat onderhoud niet wordt uitgevoerd en de buurt er steeds slonziger gaat uitzien. Verveloze huizen, in grauwe brede straten zonder sfeer.

Het �toontje hoger� wordt ingezet op al deze terreinen: woningverbetering, een aantrekkelijkere inrichting van de openbare ruimte met meer groen en versterking van de sociale structuur.

De intentie is bewoners te verleiden tot een grotere betrokkenheid, zowel bij de eigen VVE als bij de wijk als geheel. “Als dat gaat lukken, kan de Vogelwijk in de toekomst dienen als voorbeeld voor andere buurten met vergelijkbare problemen.”

“Makelaars presenteren het nu nog vaak”, weet ze, “als een aanbeveling: een woning met niet actieve VVE, dus geen maandelijkse bijdrage, of maar een heel lage, en dus lage maandlasten. Het zijn vooral de kleine VVE�s die niet functioneren. De grotere complexen hebben meestal een professionele beheerder. Dat zie je gelijk; die zijn meestal veel beter onderhouden.”

Getoonde betrokkenheid wordt in de Vogelbuurt beloond met hulp om de woning te verbeteren en uiteindelijk, weet Krebber, met waardevermeerdering. En wie langer wil kunnen blijven wonen, kan bijvoorbeeld meedoen met het project om de lege ruimte onder de kappen bij de bovenste woningen te betrekken. Een ontwerp voor dakkapellen is beschikbaar. Dan is er voortaan genoeg ruimte voor een heel gezin. Ook in souterrains is veel onbenutte ruimte, die aan een deel van de benedenwoningen kan worden toegevoegd.

De SEV studeert op de juridische haken en ogen van dit soort bestemmingswijzigingen binnen een VVE en de financiële compensatieregelingen die nodig zullen zijn. “Maar sommige bewoners hebben nu zelf al de kap in gebruik genomen en dakkapellen gebouwd, buiten de slapende VVE om. Verschillende huizen zijn zo zelfs al verkocht”, schetst Krebber de heersende wanorde.

Volgens haar heeft de buurt met de drielaags portiekwoningen van net na de oorlog zeker perspectief: “De meeste bouw ziet er aantrekkelijk uit, met baksteen en een mooie detaillering.”

�Je kunt hier nog vrij goedkoop, met één salaris, een huis kopen�

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels