nieuws

Gipshoudend afval reinigt afvalwater

bouwbreed

apeldoorn – Gips uit bouw- en sloopafval kan worden gebruikt om industrieel afvalwater en rookgassen te reinigen. Dat is gebleken uit een studie van TNO. Het proces moet nu worden opgeschaald om het geschikt te maken voor industriële toepassing. Uiteindelijk levert het weer bouwgips op.

Hoewel gips de laatste decennia een steeds belangrijke bouwmateriaal is geworden, is het percentage gips in bouw- en sloopafval is met 2 procent relatief beperkt. Wel stijgt het gestaag en de aanwezigheid van gips belemmert de nuttige toepassing van granulaten in de wegenbouw en in beton. Doorgaans moet het worden gestort, maar omdat de kosten daarvan in Nederland zo hoog zijn, kiezen veel bedrijven voor de goedkopere export naar Duitsland.

TNO Milieu Energie en Procesinnovatie doet al langere tijd onderzoek naar mogelijkheden om de gipskringloop te sluiten.

Een methode die op laboratoriumschaal kansrijk lijkt, is het verontreinigde afvalgips te verwerken tot kalksteen en zwavelzuur. Het zwavelzuur is een grondstof voor de industrie; het kalksteen kan worden gebruikt ter reiniging van industriële rookgassen, bijvoorbeeld in afvalverbrandingsinstallaties. Dat gebeurt nu ook, maar de kalksteen die daar doorgaans voor wordt aangewend, wordt speciaal gewonnen. Toepassing van dit procédé zou dus een vermindering van de milieubelastende kalksteenwinning betekenen. Na reiniging van de rookgassen ontstaat weer gips, dat als grondstof kan dienen voor de bouwstoffenproducenten. Het leeuwendeel van het bouwgips kent al een dergelijke oorsprong.

Het kalksteen ontstaat door toevoeging van industrieel afvalwater aan het gipshoudend afval. Het gips reduceert daardoor tot calciumsulfide.

Het sulfide wordt onder vacuüm onttrokken aan de vloeistof en verbrand tot zwavelzuur, waarna calcium achterblijft. Het slaat neer als kalksteen. Parallel aan de productie van kalksteen vindt dus reiniging van een grote industriële afvalwaterstroom plaats. Die zuivering kost bovendien geen energie, zoals de klassieke aërobe waterzuivering, maar levert energie op, door de exotherme verbranding van sulfide.

Verwerkingsprijs

Het procédé is volgens onderzoeker K. Meesters van TNO winstgevend vanaf een verwerkingsprijs van zo�n 50 euro per ton. Daarmee is het veel voordeliger dan storten, dat minimaal 125 euro per ton kost. Veel afvalgips wordt nu nog geëxporteerd naar Duitsland, waar het wordt gestort in oude mijnschachten. Binnen een paar maanden wordt deze export verboden en valt de afzetmarkt weg.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels