nieuws

Schade door te lage belasting vloer

bouwbreed Premium

Regelmatig worden er bij de Raad geschillen aanhangig gemaakt die betrekking hebben op schade aan een bouwwerk ontstaan tijdens het gebruik van het gebouw. Vaak gaat het dan om schade als gevolg van ander gebruik dan aanvankelijk bij het ontwerp en de bouw voorzien. Zo ontstaan soms ernstige gebreken aan betonvloeren of verdiepingsvloeren door zwaardere belasting dan aanvankelijk voorzien of overeengekomen. In een geschil van september dit jaar (RvA 14 september 2005, No. 26.701) speelt een zelfde soort schade, maar met een andere oorzaak.

Partijen hebben begin september 1998 een aannemingsovereenkomst gesloten met betrekking tot de bouw van een landbouwloods. De oplevering van het werk heeft begin juli 1999 plaatsgevonden.

Op de overeenkomst zijn zowel de AVA 1992 van toepassing als de UAV 1989. Na oplevering blijkt de vloer te gaan afbrokkelen. Door de lichtere belasting van een vloer dan bij het ontwerp berekend was, ontstaat schade aan de specielaag op de vloer.

De opdrachtgever brengt het geschil voor de Raad en stelt dat de aannemer voor de schade aan de roosterplaten en de vloer aansprakelijk is. Hij is van mening dat sprake is van een verborgen gebrek.

Het probleem betreft losliggende roosterplaten met beschadigingen en een afbrokkelende vloer. Omdat de roosterplaten los zijn gaan liggen en de aannemer volgens opdrachtgever kennelijk een te zandige specie heeft toegepast, is schade ontstaan aan de specielaag op de vloer.

Voorgeschreven

Arbiter heeft tijdens de bezichtiging vastgesteld dat de drukwand, waartegen opdrachtgever aardappels stort niet aan de fundering, maar aan de roostervloer is bevestigd. Vast staat dat deze uitvoeringswijze door de deskundige van opdrachtgever is voorgeschreven, en dus niet door de aannemer op eigen initiatief is aangebracht. Het gevolg van deze constructiewijze is dat alle krachten die op de betreffende drukwand worden uitgeoefend door de roostervloer moeten worden opgevangen.

Arbiter is, net als een ingeschakelde deskundige, van oordeel dat de aangebrachte gewone specielaag zelf ongeschikt is om de horizontale krachten (door de deskundige als �afschuifkracht� aangeduid) tegen de drukwand op te vangen. Dit betekent dat de vloer door het gewicht van de daarop gestorte aardappelen op zijn plaats moet worden gehouden. Gebeurt dit niet dan gaan de roosterplaten los van de specielaag liggen. Door dit los liggen, schuiven ze over de vloer en de daarop aangebrachte specielaag. Door het schuiven van de roosters verbrokkelt de specie. Als gevolg van de verbrokkeling van de vloer worden de roosters niet meer genoeg ondersteund. Hierdoor kantelen de roosters en ontstaat ook schade aan de roosters.

Vast staat dat opdrachtgever de vloer niet alleen heeft gebruikt voor de opslag van aardappelen, waarvoor deze is ontworpen, maar eveneens voor de opslag van graszaad.

Ook staat vast staat dat bij de opslag van graszaad de verticale druk op de betreffende roostervloer vele malen geringer is dan bij de opslag van aardappelen. Dit heeft tot gevolg dat de vloer zich bij de toepassing van horizontale krachten tegen de drukwand zal verplaatsen. Dit is ook daadwerkelijk gebeurd. Omdat het ontwerp afkomstig was van de opdrachtgever en hij de schuur heeft gebruikt in strijd met de oorspronkelijke bestemming, namelijk de opslag van graszaad in plaats van aardappelen, komen de gevolgen van het verschuiven van de vloerplaten voor zijn rekening en risico.

Opdrachtgever stelt dat de aannemer een verkeerde specie heeft gebruikt waardoor de schade aan de muren is ontstaan. In het bestek is echter geen nadere specificatie van de specie gegeven, noch is een toevoeging aan de specie voorgeschreven. Aannemer mocht er daarom vanuit gaan dat �gewone� specie kon worden toegepast. Als gevolg van de mindere druk op de vloer is de vloer over de specie gaan bewegen. Anders dan opdrachtgever veronderstelt, is, naar het oordeel van arbiter, �gewone� specie tegen dergelijke bewegingen niet bestand. Deze zal met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid gaan afbrokkelen. Naarmate er meer speling in de vloer komt, zal dit proces sneller gaan. Tijdens de bezichtiging heeft arbiter de specielaag niet zelf kunnen beoordelen omdat deze zich onder de roostervloer bevond. Arbiter heeft op die grond niet vastgesteld dat de specielaag te zandig zou zijn.

Nu niet is komen vast te staan dat de kwaliteit van de specie de oorzaak is geweest voor het afbrokkelen daarvan, kan niet worden gesproken van een aan aannemer toe te rekenen verborgen gebrek.

De primaire oorzaken voor het losliggen van de roosterplaten zijn niet aan aannemer toe te rekenen. De oorzaak wordt immers gezocht in de mindere belasting van de vloer. Hierdoor faalt ook het beroep van opdrachtgever op de tienjarige garantie voor wat betreft het losliggen van de vloer.

Voor zover de garantie door de opdrachtgever wordt ingeroepen voor de gescheurde roosterplaten, wordt deze ook afgewezen door arbiter. Tijdens de bezichtiging is namelijk gebleken dat de schade aan de platen is ontstaan als gevolg van het afbrokkelingsproces van de specie. Opdrachtgever had de schade derhalve kunnen en moeten voorzien. Hem kan daarom worden verweten dat hij desalniettemin geen voorzieningen heeft getroffen om deze schade te voorkomen.

Reageer op dit artikel