nieuws

Een Nederlands dak boven Albanese hoofden

bouwbreed Premium

korca – Een groep jonge werknemers van VolkerWessels heeft zich in de afgelopen anderhalf jaar ingezet om een school in het Albanese dorp Mborja te renoveren. Dinsdag werd de nieuwbouw officieel geopend. Het werk past in het beleid van maatschappelijk verantwoord ondernemen dat het bouwbedrijf nastreeft.

“Mooie dingen bouwen waar mensen een beetje blijer van worden,” zo verwoordt VolkerWessels-ambassadeur en oud-politicus L. van Dijke het project.

Acht uur �s ochtends. Het is een graad of 3 boven nul en de dikke bewolking kondigt meer sneeuw aan. Op het schoolplein in Mborje, een dorpje dat zit vastgeplakt aan Korce, in het zuidoosten van Albanië, drommen een stuk of honderd kinderen samen voor de ingang van een ooit witgepleisterd schoolgebouw.

Aan de zijkant van het gebouw, in de geel geverfde nieuwe vleugel, lopen lokale hoogwaardigheidsbekleders zenuwachtig rond, wachtend op het officiële moment van de opening. Er klinkt volksmuziek uit grote speakers en wat oudere scholieren helpen met het opblazen van blauwe en witte ballonnen.

In een van de nieuwe klaslokalen op de eerste verdieping prutst een tienjarig jongetje aan het houtkacheltje dat het ijskoude lokaal moet verwarmen. Centrale verwarming is hier niet. En zou ook volstrekt nutteloos zijn in een land waar men momenteel gemiddeld drie uur per dag voorzien is van stroom. Na wat blazen en porren, heeft het jochie de vlam in de kachel.

Negen uur eerder. Aan een lange tafel in het restaurant van het hotel in Korce proost een delegatie uit Nederland met de Albanezen die het afgelopen jaar de renovatie van de school hebben uitgevoerd. Rondom de met lokale spijzen overladen tafel zitten de hoofdaannemer uit Tirana, de lokale onderaannemers, de schooldirecteur, de burgemeesters van Korce en Mborje, de Albanese weldoener die een flink bedrag aan de school schonk, leraressen die tevens als tolk fungeren, een lokale medewerker van de christelijke hulporganisatie Dorcas, de algemeen directeur van Dorcas D. J. Groot en drie medewerkers van VolkerWessels.

De sfeer is uitgelaten. De Albanezen steken niet onder stoelen of banken dat ze blij zijn met de Nederlandse hulp. “Wij kunnen dit zelf niet, vertellen Anastas en Dyli”, de aannemers. “Omdat er in dit land niets te krijgen is. We moeten alles importeren. En dat is te duur. We zijn vooral trots op het dak. Dat is het beste dak van heel Albanië! We zouden willen dat we dat voortaan altijd zo konden bouwen.”

Het initiatief voor het liefdadigheidsproject lag bij VolkerWessels. Jong VolkerWessels (JVW) om precies te zijn. Dat is een groep werknemers tussen de 25 en de 35 jaar die regelmatig bij elkaar komt. Voor de gezelligheid, maar vooral om iets te leren. “We vonden dat er meer mogelijk moest zijn dan een leuk reisje en een bezoek aan de kroeg,” vertelt L. Van Dijke, ooit fractievoorzitter van de Christen Unie en tegenwoordig adviseur �Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen� van de Raad van Bestuur van het bouwconcern. “We hebben voorgesteld dat de jongeren zich zouden inzetten voor een goed doel. En ik heb Dorcas gevraagd een project voor ons uit te zoeken, omdat zij weten waar de nood het hoogst is en goed op de hoogte zijn van de lokale situatie. Dorcas stelde toen een school met 283 kinderen in Mborje voor. Voor onze jonge medewerkers een mooi project waarin alle facetten van de bouw aan de orde komen.”

Het voorstel werd enthousiast ontvangen, zowel bij JVW als bij de raad van bestuur. Er werd een sponsorfietstocht georganiseerd die 27.000 euro opleverde, topman Dik Wessels schonk 40.000 euro van het geld dat hij ontving bij zijn 40-jarig jubileum, de Nationale Commissie voor Internationale Samenwerking subsidieerde het project met 50.000 euro en de rest van de benodigde 170.000 euro werd door het concern betaald.

In december vorig jaar reisde een groepje werknemers voor het eerst af naar Albanië om te zien wat er precies moest gebeuren. N. Van Ginkel, werkzaam bij werkmaatschappij Boender en Maasdam van VolkerWessels en kartrekker van het project van JVW: “Dan schrik je wel even. Een hele vleugel van het gebouw kon niet worden gebruikt omdat het dak op instorten stond. Er was geen sanitair zodat kinderen en leraren bij de buren naar de wc moesten. We hebben toen besloten dat de hele vleugel moest worden gesloopt.”

De daadwerkelijke bouw is door Albanese bouwbedrijven uitgevoerd. De kozijnen zijn in Nederland gemaakt bij timmerfabriek De Mors Rijssen. Leden van Jong VolkerWessels hebben op hun vrije dag het hang- en sluitwerk gemonteerd. In de zomer zijn de kozijnen en dakplaten van Isobouw samen met wc-potten naar Albanië vervoerd. Dorcas wist te regelen dat er geen invoerrechten hoefden te worden betaald.

In september zijn veertien leden van JVW naar Mborje gereisd om een week te helpen met de bouw. Van Ginkel: “Het gaat er toch wat anders aan toe dan bij ons. Veiligheid is niet echt belangrijk. En wat direct opviel was de rotzooi op de bouwplaats. Ze ruimen nooit op. Dat hebben wij dus maar gedaan. Aan maatvoering doen ze niet in Albanië. Ze zien wel wat er op hun pad komt. Tijd kost daar namelijk geen geld.” Om de kozijnen toch in de daarvoor bestemde gaten te krijgen hebben de Nederlanders flink moeten improviseren. “We hebben ze er echt ingeramd. En soms hebben we de gaten groter moeten maken.”

Maatvoering

Ook het dak leverde veel problemen op. “De maatvoering van de geveloverspannende dakspanten en de gordingen klopte niet. In plaats van de afgesproken 3 meter was het de ene keer 2,5 en de andere 3,5 meter. Dat hebben we met veel kunst en vliegwerk opgelost.” Verder viel de stroom regelmatig uit waardoor het werken met elektrische apparaten een loterij werd. Toch is Van Ginkel tevreden met het resultaat als hij deze week na drie maanden de school weer bezoekt voor de opening. “De inzet van de Albanezen was gigantisch. Ze hebben gedaan wat ze kunnen. Het is nog niet zoals we in Nederland gewend zijn, maar dat kan gewoon niet met alle beperkingen hier.”

Reageer op dit artikel