nieuws

Toveren of goochelen

bouwbreed Premium

Het gaat weer beter met de Nederlandse economie. Groei, weinig inflatie en een dalende werkloosheid. Wat wil je nog meer. Zijn het nu tovenaars of goochelaars? Dat was mijn eerste gedachte bij kennisneming van de toelichting op de kabinetsplannen voor volgend jaar. Tovenaars, omdat gesteld wordt dat na de forse hervormingen in zorg en sociale […]

Het gaat weer beter met de Nederlandse economie. Groei, weinig inflatie en een dalende werkloosheid. Wat wil je nog meer. Zijn het nu tovenaars of goochelaars? Dat was mijn eerste gedachte bij kennisneming van de toelichting op de kabinetsplannen voor volgend jaar.

Tovenaars, omdat gesteld wordt dat na de forse hervormingen in zorg en sociale zekerheid de resultaten nu langzaam zichtbaar worden.

Menselijkerwijs kan dit natuurlijk helemaal niet. Hervormingen die in het komende jaar in de praktijk zichtbaar zullen worden en waarvan niemand precies de uitwerking kent, zouden nu al bijdragen aan het herstel van de economie. Want met een voorziene groei van 2.5 procent mag je wel van een herstel spreken. We zullen afwachten, maar met de hervormingen heeft het niet te maken. Bij verder lezen blijkt dat de groei van de wereldhandel de motor van de economische verbetering zal zijn.

Tovenaars bestaan niet, dus blijft over de mogelijkheid dat een of meer ministers over een (niet aangemelde?) bijbaan als goochelaar beschikken.

Goochelen met cijfers is in de politiek een al lang bestaand handwerk. Met de presentatie van de kabinetsplannen is in dat opzicht dus niet veel bijzonders aan de hand. Maar het blijft opvallend hoe het kabinet ingrepen die het zegt te doen met het oog op de lange termijn, blijft verbinden met (niet eens bestaande) succesjes op korte termijn.

Parallel aan de Miljoenennota presenteerde het Centraal Plan Bureau (CPB) zijn verkenning voor volgend jaar. Daarin wordt de hiervoor genoemde groei van 2.5 procent genoemd. Overigens wel met de kanttekening dat voor de olieprijs een jaargemiddelde van 50 dollar per vat wordt aangehouden. Andere, vooral buitenlandse, voorspellers voorzien dat de prijs aanzienlijk boven 60 dollar blijft. Volgens de CPB-modellen zal de economische groei in ons land dan snel wegsmelten. Laten we dit terzijde en kijken we hoe de Haagse rekenmeesters tegen de bouw aankijken dan komt een positief beeld naar voren. Ook hier maakt het CPB een voorbehoud. Hetzelfde voorbehoud dat minister Dekker bij haar woningbouwramingen noteert.

De fijnstofproblematiek moet snel tot een oplossing gebracht worden om stagnatie in de voortgang van de productie te voorkomen. Het lijkt mij dat de hype rond het fijnstof op korte termijn kan worden beëindigd.

Waarschijnlijk zelfs zonder dat de goochelende collega�s van mevrouw Dekker daar aan te pas hoeven te komen. Opvallend is het beroep op het fonds voor economische structuurversterking voor de bouw van praktijklokalen in het onderwijs. Dat is goed voor de leerlingen en goed voor de bouw, maar veelzeggend over de echte beschikbaarheid van middelen voor onderwijs. Een tak van overheidszorg die een heel hoge prioriteit heet te hebben. Dat er naar windenergie nog veel geld gaat roept bij mij persoonlijk veel vraagtekens op. Begrijp ik het goed dan is de kostprijs van dit soort energie ongeveer drie keer zo hoog als de prijs die op markt betaald wordt. Het gat tussen beide wordt gedicht door de overheidsbijdrage. Deze bijdrage wordt gezien als een subsidie voor onderzoeks- en ontwikkelingskosten.

Het totaal van de vooruitzichten en plannen voor 2005 maakt op mij een wankele indruk. Er wordt een uiterste poging gedaan om de burger te laten geloven dat het leed bijna geleden is. Op zich is deze poging te zien als een instrument om de consumptieve bestedingen aan te moedigen. In de vele cijfers is echter ook een overzicht opgenomen over het spaargedrag van de Nederlandse burger. Deze blijkt al een jaar of drie bezig te zijn met geld van de bank te halen om zijn consumptie te bekostigen. De burger houdt zijn hand niet op de knip. Het spaaroverschot is gelokaliseerd bij de gedwongen besparingen voor pensioenen. Voor een deel afgedwongen door de regels van de overheid. En de burgers maar oproepen om meer te besteden.

Reageer op dit artikel