nieuws

Wandelpaden

bouwbreed Premium

Youp van �t Hek zou zeggen: het leven is wel leuk! Er is namelijk niks aan de hand in Nederland. Geen terreurproblemen, geen luchtverontreiniging, geen mobiliteitsproblemen; alles gaat zijn gangetje. We kunnen ons bezighouden met de werkelijke problemen van dit leven: de fiets- en wandelpaden in Nederland. De fietsersbond heeft een websiteadres geopend voor scheefliggende […]

Youp van �t Hek zou zeggen: het leven is wel leuk! Er is namelijk niks aan de hand in Nederland.

Geen terreurproblemen, geen luchtverontreiniging, geen mobiliteitsproblemen; alles gaat zijn gangetje. We kunnen ons bezighouden met de werkelijke problemen van dit leven: de fiets- en wandelpaden in Nederland.

De fietsersbond heeft een websiteadres geopend voor scheefliggende tegels. Jaarlijks vallen er, zo schat men, 20.000 gewonden op slecht onderhouden fietspaden. Ik ondersteun dit, al hoop ik niet dat elke fietser nu naar de grond blijft staren op zoek naar kuilen, want dan kan je zomaar tegen je voor- of tegenligger botsen.

Waar ik echter niets van begrijp is de discussie over de slechte toestand van de wandelpaden in Nederland; je kan niet meer wandelen zonder een snelweg of spoorlijn tegen te komen. Ik kan me er weinig bij voorstellen. Toch is het zo. Afgelopen woensdagochtend hoorde ik Han van der Voet (mooie naam) van het Wandelplatform zendtijd krijgen van Felix Meurders op Radio 1. Hij werd geïnterviewd omdat er een wetsvoorstel komt dat ervoor zorgt dat wandelpaden minder vaak afgebroken worden door spoor- en snelwegen. Tot zover prima. Het had nog niet mijn volledige aandacht, maar bleef toch luisteren of dit een nieuw maatschappelijk issue van formaat zou zijn.

Het begon vrij algemeen over het gesignaleerde probleem. In Nederland kan je niet meer flinke stukken wandelen. Snelwegen doorkruisen bosgebieden en overwegen worden steeds vaker gesloten waardoor wandelpaden abrupt afgekapt worden. Goed punt dacht ik nog. Toen kwam gedeputeerde Vestjens aan het woord en werd direct een nieuw onderwerp voor mijn column geboren. Nog voordat de bestuurder iets kon inbrengen daalden we met zijn allen af tot het welbekende detailniveau waarbij we te horen kregen dat het halfverharde zandpad in het echte Limburgse bos binnen het echte Limburgse gehucht �weetikveel� vastliep op de nieuwe snelweg A73. Nu bleek de gedeputeerde niet voor één gat te vangen; hij zat ook met de kaart op schoot aan de telefoon en antwoordde dat de A73 elke kilometer een doorgang kent.

“Ja, maar”, zo begon onze wandelaar weer, “dat zijn ook op- en afritten”. “Ja”, zei de politicus,

“dat kan kloppen, maar op een andere plek is dat een dorpsweg.” “Ja, maar, dat is geen halfverharde weg, waar wandelaars zo graag overheen wandelen.” “Dat kan best zijn”, zei de politicus, “maar ik heb de verkeersveiligheid in het oog te houden”. En zo ging het nog even door. Op de nationale nieuwszender Radio 1 werd een bosperceel van een paar vierkante kilometer pad voor pad doorgenomen en besproken. De bestuurder kende zijn kernboodschap goed en bleef correct.

Het werd me echt te bont toen Van der Voet begon over het feit dat wandelen over een dorpsweg, onder een snelweg door, veel geluidshinder oplevert voor de wandelaar. Toen wist ik het zeker: er is helemaal niks aan de hand in dit land. Dit is waar we het met elkaar over moeten hebben.

Marketing en communicatie-

adviseur Vastgoed en Ruimtelijke Ontwikkeling bij Maatschap voor Communicatie,

Reageer op dit artikel