nieuws

Vliegtuigen parkeren op dak terminal wint prijs

bouwbreed Premium

rijssen – Vliegtuigen parkeren op het dak van een terminal. Dit revolutionaire concept voor de nieuwbouw van een terminal voor de luchthaven Frankfurt-Hahn presenteert architect Theo Reitsema binnenkort aan de directie van de luchthaven, het consortium Fraport.

Reitsema�s afstudeeropdracht aan de Technische Universiteit van Eindhoven won onlangs de tweede prijs in de nationale editie van de Archiprix. Maar de 28-jarige Reitsema uit Rijssen heeft meer ambities. Hij hoopt samen met NACO, het bureau dat een masterplan maakte voor Frankfurt-Hahn Airport, het innovatieve ontwerp te mogen uitvoeren voor de nieuwe terminal. Een en ander hangt af van de investeringsbereidheid van de directie van de grootste low cost carrier luchthaven van Duitsland.

Meest opvallend in dit fraaie staaltje van intensief en innovatief ruimtegebruik zijn de vliegtuigen die komend vanaf de huidige landingsbanen opgesteld worden op het dek van de terminal. Het ontwerp van Reitsema voldoet volgens hem aan de eisen van een low cost carrier luchthaven: vliegtuigen die zo kort mogelijk (maximaal 15 minuten) aan de grond blijven en een uiterst efficiënte logistiek van bagage- en passagierstransport.

Volgens Reitsema, ervaren passagier op low cost carriers, zijn de huidige terminals op dit soort luchthavens niet berekend en toegerust op het groeiende aantal passagiers. Het aantal passagiers op Frankfurt-Hahn steeg vorig jaar met 14 procent naar ruim 2,7 miljoen. Verwacht wordt dat dit aantal nog flink toeneemt.

Reitsema heeft het glooiende landschap waarin het vliegveld circa 40 meter boven de snelweg en spoorlijn ligt, optimaal benut. In zijn concept worden sneden gemaakt in het landschap om de terminals te realiseren.

De terminal bestaat niet uit één gebouw, maar uit een aantal modulen. “Die modulaire opzet is gekozen om de vraag van passagiers en het aanbod van vliegtuigen goed op elkaar af te stemmen. Elke module is volledig zelfvoorzienend.

Om een snel transport van passagiers en bagage te krijgen, koos Reitsema voor een verticale geleding van de terminals. Elke module bestaat uit meerdere betonsecties die samen een gekromde I-ligger vormen met een uitkraging van 38 meter. De neus van het vliegtuig staat op deze uitkraging. Dat kan, omdat 95 procent van het gewicht van het vliegtuig ter plaatse van de vleugels zit. Dit zwaartepunt rust op het zwaarst gedimensioneerde deel van de hoofdligger en de grens tussen de betonligger en grondmassa.

In de 19 meter hoge holle ruimte van de I-ligger is een secundaire constructie opgenomen die uit vier bouwlagen bestaat. Deze constructie staat los van de hoofdligger. In de eerste twee lagen is het parkeren en �Kiss and Ride� ondergebracht, op de derde laag worden de passagiers ingecheckt en gaat de bagage via een goederenlift omhoog naar het platform waar het in het vliegtuig wordt geladen. Op de vierde laag zijn allerlei winkels en restaurants rondom elke gate gegroepeerd.

Via de roltrap hoeft de passagier slechts 15 meter naar het vliegtuig af te leggen. Alle modules (waarschijnlijk acht naast elkaar) zijn gescheiden door een trappenhuis dat tussen de hoogste etage en het dakplatform transparant is gemaakt. Om, zoals Reitsema het zo mooi zegt, het vliegen echt te beleven.

Reageer op dit artikel