nieuws

BAM bouwt voort op fundament Bredero

bouwbreed Premium

utrecht – BAM heeft zijn huidige positie in Nederland en Europa in sterke mate te danken aan Bredero. De spectaculaire ondergang van de gerenommeerde Utrechtse aannemer gaf onmisbare impulsen aan de onderneming die nu Nederlands grootste bouwer is. Dat is de visie van BAM-topman Wim van Vonno.

“Ik hoor bij Bredero.” Zo zette Van Vonno zichzelf neer in de Utrechtse Domkerk bij de presentatie van het boek �Bredero�s Bouwbedrijf�. In contrast met de overige inleiders, vertikte de bestuursvoorzitter zijn relaas af te steken vanachter het katheder. Om zijn gehoor vervolgens te verrassen met het gouden zakhorloge dat hij ontving bij zijn afscheid van Bredero. “Al 23 jaar draag ik dag in dag uit dit horloge. Eigenlijk ben ik dus al 32 jaar bij Bredero. Toen we op 2 januari 1989 een groot deel van de Brederobedrijven overnamen, was dat voor BAM een geweldige zaak. Ineens kregen we de kennis van grote projecten in huis. Maakten een grote slag. Intellectueel is Bredero in BAM voortgezet.”

BAM koos dankzij het grote Bredero – midden jaren tachtig goed voor 1,6 miljard gulden omzet – opnieuw positie. Van Vonno zag toekomst in grote infrastructurele projecten. Hij verwachtte bovendien dat Europa eens een keer Europa zou worden.

“Keuzen moesten we maken. In de verticale integratie heb ik nooit geloofd. Daarom hebben we geen fabrieken. De voor- en achterwaartse integratie is steeds verder uitgebouwd en leidde ook tot de overnames van NBM en later HBG.”

Aan zijn jaren bij Bredero (van 1973 tot 1983) heeft Van Vonno plezierige herinneringen. Hij ziet zich nog zitten tegenover Jan de Vries, aanvankelijk hoofd van het betonbedrijf en na het opstappen van doordouwer Adriaan Bredero onbetwist leider van de onderneming. “Ik dacht al te zijn aangenomen. Tot het gesprek tussen twee vergaderingen door met De Vries. Hij wilde die 32-jarige jongeman wel even spreken. “Zo, jij denkt hier dus directeur te worden?” En met een vies gezicht: “Jij komt van zo�n adviesbureau? Stel eens dat je het blijkt te kunnen en winst gaat maken. Wat ga je dan doen met het geld?”

Het antwoord sprak De Vries wel aan. Van Vonno was van plan de winst gedeeltelijk te investeren in het bedrijf. Ook het personeel moest meedelen. En niet te vergeten de aandeelhouders.

Ook het voorval over de zonne-energie blijft Van Vonno bij. IJverig scharrelde de jonge directeur geld bijeen voor zijn project. Zelfs met een flinke dot subsidie was de begroting echter niet sluitend te krijgen. Bovenbaas Hovink durfde het plan niet aan. Dus werd De Vries opgetrommeld om de knoop door te hakken. “Alle hoeken van de kamer liet hij me zien. Anderhalf uur lang. Met als conclusie: “Dat doen we dus niet!”

�s Anderendaags om 8.00 uur rinkelde de telefoon. De stem van De Vries: “Zeg ben je al aan het werk? Ik heb vannacht nog eens geslapen over die zonne-energie van jou. Jochie, ga jij maar door.”

Reageer op dit artikel