nieuws

Walrusproof maken Dolfinarium vreet energie

bouwbreed Premium

harderwijk – “Elk gat dat wordt geboord, vereist een moment van overleg”, zegt projectleider P. Rooswinkel over de facelift die het Dolfinarium in Harderwijk het afgelopen jaar heeft ondergaan. Naast een speeltuin, restaurant, giftshop en entreegebouw bouwde GMB uit Opheusden ook een nieuw walrussenverblijf.

“Qua werkdruk liep het soms de spuigaten uit”, kijkt Rooswinkel terug op het niet alledaagse project. “De minste trillingen kunnen van invloed zijn op het gedrag van dolfijnen en walrussen. Te allen tijde is afstemming met de dierenverzorgers noodzakelijk, die bovendien weten waartoe een walrus allemaal in staat is. Heel wat anders dus dan de bouw van een �simpel� viaduct.”

Igor, de zwaarste walrus, weegt 1700 kilogram. De betonnen wanden van het onderwaterverblijf zijn dan ook – rekening houdend met het gewicht van de walrussen, 70 centimeter dik. Alle �loszittende� delen in het verblijf zijn extra beveiligd, elk boutje is vastgelast en geborgd, want, “Je zou het niet zeggen”, legt Rooswinkel uit, “een walrus is in staat de allerkleinste moertjes los te peuteren. Dat doen ze met hun snorharen.”

“Met name de coaching van de werknemers vreet energie”, zegt hij over het werken in een bestaande omgeving, een draaiend bedrijf met �levend materiaal�. Het vergt een omslag in het denken van de bouwvakkers die doorgaans niet gewend zijn zo rekening te houden met de omgeving. Daarnaast liep de term �beleving�, voortdurend gebruikt door de architect, als een rode draad door het project heen. “En hoe krijg je �beleving� ineens tussen de oren van je mensen…”

Vorig jaar april begon de aannemer met de bouw van het walrussenbassin. “Toen bestond al een huisvestingsprobleem voor walrussen, maar door overnames van het Dolfinarium, kwam het er eerder niet van”, weet Rooswinkel. Grévin, de nieuwe Franse eigenaar, heeft de draad weer opgepakt en het park een compleet nieuw uiterlijk gegeven.

Bezoekers van het zeedierenpark – dat tot november nog open was voor publiek – mochten zo min mogelijk last hebben van de bouw. Langs de randen van de zoveel mogelijk afgescheiden bouwplaats kwamen de verschillende werelden met elkaar in conflict, wat instructies noodzakelijk maakte over reikwijdte van kranen en het gedrag en taalgebruik van de bouwvakkers.

Een zandweggetje langs de rand van het Veluwemeer leidt nog naar de tijdelijke bouwplaats die was gecreëerd op de plek waar nu de zes walrussen pirouetjes draaien. Het vroegere bassin, Nova Zembla, lijkt vergeleken met het nieuwe ruime zwembad maar een armzalige badkuip. Achter een muur van kunstrots ligt het gebouwtje verborgen van amper 18 bij 25 meter waar het technisch gezien allemaal om draait. Het huisvest een waterzuiveringsinstallatie die met de allernieuwste technieken het zoute water op biologische wijze behandelt. De 2 miljoen liter zout water circuleert één keer per drie kwartier door het systeem, dat bestaat uit aparte zandfilters, uv-filters en eiwitafschuimers met een daaraan gekoppelde ozoninstallatie.

Na de volledige sluiting van het Dolfinarium ging het hele park op de schop. Voortdurend moest een compromis worden gezocht tussen wat technisch mogelijk is en de ideeën van de Duitse landschapsarchitect Schellhorn, die voor Grévin ook betrokken was bij het Franse park Asterix.

Als simpel voorbeeld noemt Rooswinkel de woelige baren van mozaïek waarop speelgoedbootjes als in het echt de zee trotseren. “Het omslagpunt van de golven was door ons onmogelijk vorm te geven”. Het Dolfinarium is dit weekend voor het publiek geopend. Volgens de verzorgers is het bassin nu �walrusproof�. Hoewel, tijdens een tijdelijk verblijf in een van de andere bassins, ging een walrus zo tekeer, dat bij toeval nóg een talent werd ontdekt. Op de valreep heeft GMB roestvrijstalen kokerprofielen moeten aanbrengen over de kitvoegen van de glazen wand van de onderwaterruimte. “Ze zuigen de kit er anders gewoon uit.”

Reageer op dit artikel