nieuws

DubbelDekker

bouwbreed Premium

Minister Dekker wil met haar huurliberalisatieplannen twee vliegen in één klap slaan, maar het lijkt erop dat ze vooral zichzelf slaat. De bouwproductie moet omhoog en tegelijk moet de minister volgens het regeerakkoord bezuinigingen inboeken tot een bedrag van 250 miljoen euro. Kortom, een dubbele opgave. Daarvoor heeft ze echter de medewerking van de woningcorporaties […]

Minister Dekker wil met haar huurliberalisatieplannen twee vliegen in één klap slaan, maar het lijkt erop dat ze vooral zichzelf slaat. De bouwproductie moet omhoog en tegelijk moet de minister volgens het regeerakkoord bezuinigingen inboeken tot een bedrag van 250 miljoen euro. Kortom, een dubbele opgave. Daarvoor

heeft ze echter de medewerking van de woningcorporaties nodig en die stellen eisen: meer ruimte voor ondernemerschap, zowel bij de vaststelling van huurprijzen als bij het ondernemen van com-merciële activi

teiten. Eerst heeft de minister geprobeerd de eigen belangen én die van de woningcorporaties als één logisch pakket in elkaar te schuiven. Maar de Tweede Kamer neemt de geopperde relatie tussen huurverhogingen en bouwproductie niet over. De Kamer draait zelfs de volgorde om: eerst productie en dan huurliberalisatie. Een tegenzet, een stille moord op wat volgens de minister grensdoorbrekend beleid had moeten worden. Ook koepelorganisatie Aedes, die in deze de woningcorporaties vertegenwoordigt, staat met lege handen en ervaart van binnen het gemok, variërend van krokodillentranen tot alternatieve voorstellen. In stilte beamen velen dat de Tweede Kamer misschien wel terecht ingrijpt. Was er wel geloof in het positieve effect van huurliberalisatie op de doorstroming binnen onze woningvoorraad? Want waar moeten die vele huishoudens dan naartoe?

Het aantal bewoners per woning daalt nog elk jaar. Nog steeds eigenen degenen die al wonen zich daardoor elke extra nieuwbouw toe. Voor starters komt maar zelden extra woningruimte beschikbaar, hoe hard we ook bouwen.

Zo staan we in volkshuisvestingsland zo goed als weer bij af. Ongetwijfeld zal Aedes de minister alsnog helpen aan de financiering van de opgelegde bezuinigingen om zo het visioen van huurliberalisatie en meer vrijheden voor ondernemerschap binnen bereik te houden. Enorm zorgelijk is dat al dit gedebatteer de volkshuisvesting afleidt van het echte werk: de vele starters die dringend een woning nodig hebben, de talrijke naoorlogse wijken die met spoed om een brede aanpak vragen. Wat zich wreekt is dat elk kabinet weer nieuwe beleidsopvattingen op de corporaties loslaat. Momenteel staat het verkopen van huurwoningen bijvoorbeeld hoog op de agenda, maar daardoor is het corporatiebezit in 2003 juist afgenomen.

Huurders schieten daar niets mee op. Voor elke huurwoning melden zich nu gemiddeld 92 gegadigden; starters zonder woonduur zijn kansloos in deze tombola en hebben minstens drie jaar het nakijken. Een gênante situatie in dit rijke land. Als de ruim vijfhonderd corporaties de komende vijf jaar elk honderd specifieke starterswoningen bouwen, dan lossen die 50.000 extra woningen het vraagstuk in één klap zonder veel vergaderen op.

De woningcorporaties krijgen nu als enige de zwarte piet, maar dat is niet terecht. De politiek moet consistenter zijn in de eisen die ze aan de corporaties stelt, en vooral moet ze snoeien in het aantal regels. Dan kunnen de corporaties creatiever en actiever inhoud geven aan het beleid, juist ook door het verkennen van commerciële activiteiten. Minder regelgeving moet gelijk opgaan met het verbeteren van het ondernemerschap van de woningcorporaties. Dat is een dubbele opgave die wél zoden aan de dijk kan zetten.

Reageer op dit artikel