nieuws

Winterstop

bouwbreed Premium

De afgelopen weken was het stil op de weg. Alle bouwgerelateerde verkeer was een paar weken van de baan, geen pendel en ook geen vervoer van bouwmaterialen en -grondstoffen. Uit een oogpunt van doelmatigheid is een winterstop in de bouw een uitstekende zaak. Het is donker, koud en onaantrekkelijk om in de buitenlucht of onverwarmde […]

De afgelopen weken was het stil op de weg. Alle bouwgerelateerde verkeer was een paar weken van de baan, geen pendel en ook geen vervoer van bouwmaterialen en -grondstoffen. Uit een oogpunt van doelmatigheid is een winterstop in de bouw een uitstekende zaak. Het is donker, koud en onaantrekkelijk om in de buitenlucht of onverwarmde

ruimten te werken in deze tijd van het jaar.

De pleidooien om de werktijd anders door het jaar te spreiden, kennen hun eigen logica. Toen de winters nog minder zacht waren, was het zelfs technisch niet goed mogelijk om in de bouw door te werken.

Het Risicofonds is een monument uit die tijd. Van recenter datum is het Jaarmodel, dat mikte op werkspreiding over het jaar door per week of per dag van een variabele werkduur uit te gaan. Bij elkaar opgeteld kan dan over het jaar het normale aantal uren volgens de collectieve arbeidsovereenkomst worden gemaakt. Voorlopig lijkt het Jaarmodel ook een monument te worden, maar dan voor een goed idee dat niet in werkelijkheid werd omgezet. Dat is jammer, want de problematiek van de seizoenswerkloosheid zou zich in veel geringere omvang voordoen als het werk beter over het jaar gespreid zou worden.

Nog recenter is weer het pleidooi om in algemene zin de werktijden aan te passen aan de orderportefeuilles van de bedrijven en in het bijzonder aan wensen voor oplevering van klanten. Werknemers zouden dan in zekere mate op afroep beschikbaar moeten zijn. Ook in het weekeinde en eventueel in de nacht.

Het kan allemaal, maar moet het ook? Willen we uiteindelijk terug naar de dagloner, waarvan een deel van de huidige zelfstandigen zonder personeel de moderne variant zijn? Hoever wil je gaan met de productie en de productiviteit te laten prevaleren boven andere waarden als vrije tijd, sport en ontspanning en cultuur? Daar wordt heel verschillend over gedacht.

Sommigen menen, dat de economische ontwikkeling dit van ons vraagt omdat zij uitgaan van de gedachte dat steeds meer verdienen en kunnen kopen de hoogste welvaart oplevert. Sommigen menen zelfs dat de economische wetenschap erop gericht is recepten te ontwikkelen die deze gedachte werkelijkheid moet maken.

Niets is minder waar. In de economische wetenschap is welvaart een breed begrip en bestaat de zogenaamde tegenstelling tussen welvaart en welzijn niet. Het optimum voor een individu is gebonden aam tijd en plaats, want er is altijd een vergelijking met anderen. Je positie is altijd relatief en wordt mede bepaald door je omgeving.

Een afweging tussen meer bestedingen of vrije tijd is in principe een keuze. Meer verdienen en tegelijk meer vrije tijd zijn niet eenvoudig te combineren. Aan de voordelen van de winterstop voor een onderneming kunnen de voordelen voor de individuele werknemers worden toegevoegd die hiermee niet onder winterse condities hoeven te werken. In modern jargon dus een win-win. Dat zou een Jaarmodel ook kunnen zijn. Zeker met het oog op het gebrek aan werk voor een aantal medewerkers in de winter en het gedoe met de ww.

De personeelsvoorziening in de bouw zal in de komende jaren niet makkelijker worden. De groep potentiële nieuwkomers die de ouderen moeten gaan opvolgen, slinkt zienderogen . Ook in de bouw zal vaker om deeltijd worden gevraagd. Nu wordt de vraag om deeltijd dikwijls nog gezien als lastig. Hier ligt een goede kans om het maatwerk dat de werknemer vraagt te combineren met de behoefte aan maatwerk van het bedrijf.

De winterstop bood een mooie gelegenheid nog eens bij de toekomst stil te staan. En als het om de productie gaat: wie vond nu echt dat je beter had kunnen doorwerken?

Reageer op dit artikel