nieuws

Grootse projecten

bouwbreed

De hoorzittingen door de Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten zijn achter de rug. Inmiddels buigt de commissie zich over de vraag met welke aanbevelingen ze zal komen. En passant zal ze zich uitspreken over de mogelijke aanleg van de Zuiderzeelijn. Anders dan bij de commissie bouwfraude heb ik weinig aan te merken op het werk van deze […]

De hoorzittingen door de Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten zijn achter de rug. Inmiddels buigt de commissie zich over de vraag met welke aanbevelingen ze zal komen. En passant zal ze zich uitspreken over de mogelijke aanleg van de Zuiderzeelijn.

Anders dan bij de commissie bouwfraude heb ik weinig aan te merken op het werk van deze commissie. Ik denk dat de verklaring zit in het feit dat deze commissie echt naar iets op zoek was, terwijl het bij de commissie bouwfraude vooraf al iets vond. In dat licht was het goed dat deze keer de bouwwereld wel gevraagd is naar haar visie op de toekomst.

Met het doen van aanbevelingen zal de commissie het niet gemakkelijk krijgen. Enerzijds heeft ze een baaierd van ideeën opgedaan, anderzijds zullen die sterk het functioneren van het parlement raken. En dan zal blijken hoe lastig het is om panelen daadwerkelijk te verschuiven. De oplossingsrichting is al wel duidelijk. Zo moeten plannen voor infrastructuurprojecten vooraf beter op de rails gezet worden, in elke fase zullen zoveel mogelijk belanghebbende partijen moeten deelnemen, duidelijke politieke keuzen, beter bij de les blijven, waar nodig een parlementair debat.

Grote projecten gaan altijd over het dienen van grootse doelen. Hoe verder zo�n doel weg ligt, hoe abstracter dat mag worden geformuleerd. Ook lopen grote projecten per definitie over meerdere jaren en dan is het logisch zo�n project te zien als een lopend project. Bij een lopend project past ruimte voor voortschrijdend inzicht en ontwikkelingen in de kostensfeer. Beide staan los van de oorspronkelijke kostenraming. Zie de raming als het product van een deskundig en onafhankelijk adviesbureau; beter was op dat moment niet beschikbaar. Bij de kostenontwikkeling moet wel onderscheid gemaakt worden in die welke te voorzien waren en alle andere. Al dat andere was niet bekend en kon dus niet begroot worden. Wat niet is opgevoerd of is afgewezen zit dus niet in het budget en ook niet in de post onvoorzien. Zie daarom elke verandering in de kosten als een nieuwe realiteit die los staat van het oorspronkelijk project waarvan het doel destijds is geformuleerd en ooit gedekt werd met oud geld. Dat geldt ook voor nieuwe wet- en regelgeving. Dat is een realiteit waarvoor de nieuwe tijd het geld moet opbrengen. En logischerwijs gebeurt dat op kosten van de belastingbetaler van dat moment.

En dientengevolge is het naïef te denken dat de kosten die regelgeving meebrengt door de bouwwereld niet worden geprijsd. Maar laat de kostencomponent van nieuwe regelgeving vooral een aanmoediging zijn om de deregulering voortvarend ter hand te nemen. Deregulering kan zo op projectniveau zelfs geld opleveren. Maak gebruik van ieders deskundigheid. De overheid maakt de beste maatschappelijke keuze en stelt randvoorwaarden; de bouwwereld levert het product. Laat dan ook de bouw het ontwerp maken en ga vervolgens als overheid daarmee naar de diverse partijen rond het project en regel de besluitvorming en boek eventuele kostenconsequenties in. De bouw is daar helder in. In dat opzicht was het een verademing eindelijk weer eens een bouwbaas te horen praten over de toekomst. Vrij vertaald hield dat in: wantrouwen moet plaats maken voor denken in kwaliteit. De bouw staat in de startblokken, laat het geen stootblokken worden.

Tot slot en laat dat de enige kritische noot naar de commissie zijn, de architect van het operagebouw van Sydney heet Jörn Utzon en niet Johan Olsen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels