nieuws

Gemakswoning

bouwbreed

Het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid (EIB) verwacht een tekort aan ouderenwoningen in de jaren naar 2015. Jaarlijks zijn er 12.700 woningen voor 55-plussers nodig, terwijl vorig jaar maar een aantal van 8800 woningen werd gerealiseerd . Het EIB spreekt van een stabiele groeimarkt gezien de vergrijzing in Nederland. Veel projectontwikkelaars lijken koudwatervrees te hebben, […]

Het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid (EIB) verwacht een tekort aan ouderenwoningen in de jaren naar 2015. Jaarlijks zijn er 12.700 woningen voor 55-plussers nodig, terwijl vorig jaar maar een aantal van 8800 woningen werd gerealiseerd . Het EIB spreekt van een stabiele groeimarkt gezien de vergrijzing in Nederland.

Veel projectontwikkelaars lijken koudwatervrees te hebben, ter-

wijl ik van mening ben dat er volop kansen liggen voor de zogenaamde gemakswoning. Ook hierbij geldt dat goed luisteren naar de oudere woonconsument en daarnaar ontwikkelen, de sleutel is. Deze doelgroep heeft een enorme informatiebehoefte en op sommige mo-

menten de juiste emotionele en rationele argumenten nodig, maar is over het algemeen vermogend en daarmee kansrijk voor commerciële ontwikkelingen.

Er is een grote groep 55-plussers die een eigen huis bezitten. Zo�n 1,2 miljoen mensen boven de 55 jaar bezitten een koopwoning. Dat betekent dat men eigen vermogen heeft en daarmee in staat is op zijn eigen moment en in de omgeving die hij of zij wil, een andere woning te kopen. Deze woningzoekende wil helemaal niet worden aangesproken als senior en wil ook niets weten van zorg of welzijn. Waar hij wel oren naar heeft is gemak. Ik geloof dan ook in woningconcepten voor mensen vanaf 55 jaar die eerst gemak aanbieden en vervolgens, ook wanneer de bewoner dat wenst, overgaan in zorg.

Een 55-plusser wil immers ook aan zijn omgeving niet vertellen dat hij een zorgwoning betrekt.

Die 1,2 miljoen mensen vormen voor de projectontwikkelaars in Nederland een heel interessante doelgroep. Met de juiste doelgroep voor ogen kunnen ontwikkelaars een op deze doelgroep afgestemd woonconcept ontwikkelen en succesvol in de markt zetten. Daarbij zie je dat de rol van ontwikkelaar steeds minder vaak ophoudt na oplevering, maar dat men ook een rol krijgt in de exploitatie. Al dan niet in samenwerking met gespecialiseerde dienstverleners wordt een pakket diensten samengesteld waarvan de bewoner na oplevering gebruik kan maken.

De communicatie naar de doelgroep moet professioneel worden aangepakt. Deze doelgroep laat zich niet verleiden door alleen het plaatsen van enkele advertenties of het organiseren van een verkoopmanifestatie. Men moet echt de doelgroep erbij betrekken door de juiste mensen uit deze groep aan te spreken en hen te bewegen in hun eigen omgeving over het plan te praten.

De grootste valkuil vind ik het wanneer mensen van 55 jaar en ouder aangesproken worden als senioren als een soort verbeterde benaming voor ouderen. Mensen van 55 jaar participeren vaak nog volop in het arbeidsproces, hebben misschien nog thuiswonende kinderen en zijn in het geheel nog niet bezig met hun eigen zorg of welzijn. Veel beter vind ik het als de benaming seniorenwoningen achterwege gelaten wordt en de doelgroep gewoon als volwassenen een woningalternatief aangeboden krijgt.

Ten slotte dient goed te worden gelet op de manier waarop het project wordt beschreven. Als het appartementencomplex een ruime lift heeft, is dat handig voor de familie die met alle kleinkinderen op bezoek komt, of om de boodschappen gemakkelijk boven te krijgen. Dat die lift ook bestemd is voor het transport van een brancard of erger lijkt me in elk geval niet iets voor in een verkoopbrochure gericht aan 55-plussers.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels